Amalur is een van de weinige restaurants op Ibiza waar je kunt eten op een plek die al bestond voordat het eiland veranderde in wat het nu is. Het opende op 14 juli 1981 in een blauw geschilderde finca langs de weg van Ibiza-stad naar Sant Miquel, en dat gebouw staat er nog precies zo bij: witte bogen, terracotta potten met citrusbomen ervoor en een tegelbord naast de deur waarop nog altijd Restaurante Ama Lur staat.
Waar het ligt
Het restaurant staat aan de EI-400, de weg die vanaf Ibiza-stad landinwaarts loopt naar Sant Miquel. Vanaf Santa Gertrudis rijd je er in een paar minuten naartoe, want het ligt op nog geen drie kilometer van het dorpsplein. Vanuit Ibiza-stad is het ruim zeven kilometer, een ritje van een kwartier, en vanaf Santa Eulària ongeveer acht.
Je zit hier dus midden in het binnenland, met velden en pijnbomen rondom en zonder zee in zicht. Dat is precies het verschil met de strandtenten aan de kust: hier kom je voor het eten en voor de rust, niet voor de zonsondergang. Er is eigen parkeergelegenheid langs het gebouw, en zonder auto kom je er lastig, want de bussen op dit stuk rijden beperkt.
De naam: de Baskische moeder aarde
Amalur is Baskisch voor moeder aarde, de godin uit de Baskische mythologie die de bergen en de velden voortbracht. De oorspronkelijke eigenaren Juan Félix Iñurrita en Emilio Zurbano kozen die naam toen ze het restaurant in 1981 openden, als eerbetoon aan hun eigen streek. Dat verklaart ook de tweeledige schrijfwijze die je nog tegenkomt: op het bord aan de gevel staat Ama Lur in twee woorden, terwijl het restaurant zichzelf tegenwoordig als Amalur presenteert. In OpenStreetMap staat het nog onder de oude naam, dus als je navigatie Ama Lur aangeeft, zit je goed.
Het is een detail dat iets vertelt over Ibiza in de jaren tachtig. Terwijl aan de kust de eerste clubs werden gebouwd, openden in het binnenland restaurants van mensen die van het vasteland kwamen en hun eigen keuken meebrachten. Een Baskisch restaurant in een Ibizenkse finca was toen geen marketingconcept maar gewoon een kok die kookte wat hij kende.
Wat er nu op tafel komt
De keuken is inmiddels een andere. Het restaurant wordt tegenwoordig geleid door Francesco Manzoli, die op het eiland bekend is van Can Carlos en van Can Carlitos op Formentera, en onder hem is de kaart Italiaans getint met een mediterrane inslag. Wat daarvan op je bord komt wisselt, maar het vuur in de zaal speelt een hoofdrol: vis en vlees gaan erboven de grill op.
Het hart van de eetzaal is het open vuur. Midden in de ruimte hangt een grote metalen schouw boven een vuurkorf waar het hout ligt te branden, en de tafels staan eromheen. In de zomer eet je buiten op het terras, in de winter schuiven er glazen wanden omheen zodat het jaar rond doorgaat.
Wat er precies op de kaart staat wisselt met het seizoen en met wat de markt levert, dus we noemen hier bewust geen gerechten en geen prijzen die volgende maand niet meer kloppen. Reken wel op het hogere segment: dit is een avond uit, geen tussendoortje.
Hoe het er vanbinnen uitziet
De buitenkant is Ibizenks blauw en wit, maar binnen is het een heel ander verhaal, en dat is waar dit adres zich onderscheidt van de meeste finca-restaurants op het eiland. De muren zijn olijfgroen geschilderd met een witte lambrisering eronder, en daarboven hangt een verzameling antieke borden: blauw-wit Spaans aardewerk door elkaar met bloemmotieven en gekleurde randen. Langs de wanden staan lage banken in diepblauw en groen fluweel met bloemenkussens, op de terracotta vloer liggen versleten perzische kleden, en overal staan grote planten in aardewerken potten. Het voelt eerder als de salon van een oud landhuis dan als een eetzaal.
Het licht doet de rest. Aan de balken hangen wandlampjes die naar boven schijnen, op elke tafel staat een kaars, en de vensters zitten diep in de dikke muren. In een van de kamers staat een vitrinekast met glaswerk en stapels gekleurde stoffen, alsof het huis nog steeds bewoond wordt. Het terras aan de zijkant is ’s avonds de mooiste plek van het huis: witte tafelkleden, kaarslicht en een smeedijzeren hek met het veld erachter.
Schuif opzij voor meer foto’s van het interieur. Foto’s via amaluribiza.com.
Praktisch: openingstijden en reserveren
Volgens het restaurant zelf is Amalur 365 dagen per jaar open voor het diner, van zeven uur ’s avonds tot twee uur ’s nachts, en afhankelijk van het seizoen ook voor de lunch. Dat is bijzonder op Ibiza, waar veel adressen in november de deuren sluiten en pas in mei weer opengaan. Juist in de winter is dit daarom een van de plekken waar je nog terechtkunt.
Reserveren gaat via hun eigen website of per telefoon op +34 871 505 927. In juli en augustus is een tafel zonder reservering lastig; in het laagseizoen kun je vaak dezelfde dag nog terecht. Kom je met een grotere groep, meld dat er dan bij, want de zaal rond het vuur heeft een beperkt aantal grote tafels.
In de buurt
Santa Gertrudis ligt op een paar minuten en is het aangenaamste dorp van het binnenland om een uurtje rond te lopen, met galeries, een kerkplein en terrassen. Wie verder het noorden in rijdt komt langs Sant Miquel de Balansat, met zijn witte kerk op de heuvel, en uiteindelijk bij de baai van Sant Miquel en Cala Benirràs, waar op zondagavond de trommelaars zitten.
Andere adressen in deze hoek van het eiland staan op onze restaurantkaart van Ibiza, en een selectie van het eiland als geheel in de gids over de beste restaurants van Ibiza.
Voor wie is dit adres?
Voor wie op Ibiza een avond wil eten zonder muziek die het gesprek overstemt, en die liever in het binnenland zit dan met de voeten in het zand. Voor stellen, voor een verjaardag, en voor wie buiten het seizoen op het eiland is en merkt dat de helft van de kaart dicht is. Zoek je juist het strand met een dj erbij, dan zit je beter bij de beachclubs aan de zuidkust.
Op de restaurantkaart van Ibiza zie je Amalur samen met alle andere restaurants van het eiland.
Veelgestelde vragen
Waar ligt Amalur op Ibiza?
Aan de EI-400, de weg van Ibiza-stad naar Sant Miquel, op nog geen drie kilometer van Santa Gertrudis en ruim zeven kilometer van Ibiza-stad. Het is een blauw geschilderde finca in het binnenland, zonder zeezicht.
Waarom heet het Amalur?
Amalur is Baskisch voor moeder aarde, de godin uit de Baskische mythologie. De oorspronkelijke eigenaren Juan Félix Iñurrita en Emilio Zurbano kozen die naam bij de opening op 14 juli 1981. Op het bord aan de gevel staat nog Ama Lur in twee woorden.
Is Amalur het hele jaar open?
Volgens het restaurant zelf is het 365 dagen per jaar open voor het diner, van 19.00 tot 02.00 uur, en afhankelijk van het seizoen ook voor de lunch. Op Ibiza is dat uitzonderlijk, want veel adressen sluiten in de winter.
Wat voor keuken is het?
Tegenwoordig Italiaans getint en mediterraan, onder leiding van Francesco Manzoli, bekend van Can Carlos en Can Carlitos. Midden in de eetzaal brandt een open houtvuur waarboven gegrild wordt.
Moet je reserveren?
In juli en augustus wel, dan is een tafel zonder reservering lastig. Buiten het hoogseizoen kun je vaak dezelfde dag nog terecht. Reserveren kan via hun eigen website of op +34 871 505 927.
Bronnen
De openingsdatum, de herkomst van de naam, de huidige leiding, de keukenstijl en de openingstijden komen van de eigen website van Amalur, geraadpleegd op 18 september 2026; het telefoonnummer van hun reserveringspagina. De ligging en de afstanden zijn berekend op de coördinaten uit OpenStreetMap, waar het restaurant onder de naam Ama Lur staat. De foto’s komen van de eigen website van het restaurant.
