Gepubliceerd op
De rietvelden van s’Albufera, de grootste van de Balearen, met de Serra de Tramuntana aan de horizon. Foto: Olaf Tausch, CC BY 3.0, via Wikimedia Commons
Tussen de hotelstroken van Platja d’Alcúdia en Can Picafort ligt een gebied dat er niet bij past: twintig vierkante kilometer riet, kanalen en ondiep water waar in totaal 303 vogelsoorten zijn geteld. S’Albufera is het grootste moerasgebied van de Balearen, en het is er alleen nog omdat een Engelse maatschappij in de negentiende eeuw faalde in de poging het droog te leggen.
Eerst dit: je hebt een vergunning nodig, en die is gratis
Dit is het punt waarop bezoekers struikelen. Je mag s’Albufera niet zomaar in lopen: je hebt een bezoekvergunning nodig, die je bij aankomst haalt bij het informatiecentrum in Sa Roca. Je geeft op met hoeveel mensen je bent en waar je vandaan komt, en dan krijg je hem mee. Het kost niets en het duurt een minuut. Kom je met een groep, dan moet je de vergunning wel vooraf aanvragen.
Het park is open van 9.00 tot 18.00 uur tussen 1 april en 30 september, en van 9.00 tot 17.00 uur tussen 1 oktober en 31 maart. Houd er rekening mee dat het park voor werkzaamheden tijdelijk dicht kan zijn; in oktober 2026 was dat van 5 tot en met 18 oktober. Kijk dat na voordat je rijdt.
Hoe je er komt en waar de auto blijft
De ingang ligt aan de Ma-12 tussen Port d’Alcúdia en Can Picafort, direct na de Pont dels Anglesos, de Engelsenbrug. Kom je vanuit Alcúdia, dan is het meteen na de brug rechts.
Op het terrein zelf mag geen gemotoriseerd verkeer komen, behalve voor mensen die slecht ter been zijn. Je parkeert dus buiten: er is een gratis maar onbewaakt parkeerterrein naast de Pont dels Anglesos aan de kant van Can Picafort, en als dat vol staat kun je in de straten van Platja de Muro terecht. Vanaf daar is het ongeveer een kilometer lopen of fietsen naar het informatiecentrum in Sa Roca. Eén bron meldt dat je met een aparte gratis parkeervergunning toch tot aan het centrum mag rijden; dat spreekt de andere bronnen tegen, dus vraag het bij de ingang na in plaats van erop te rekenen.
Fietsen mag en is hier de slimste manier om rond te komen, want het gebied is kurkdroog vlak. Wel geldt een maximumsnelheid van tien kilometer per uur, en fietsen met meer dan twee wielen mogen niet naar binnen. Welke paden voor fietsers open zijn, staat op de bordjes. Over fietsen op het eiland in het algemeen schreven we fietsen op Mallorca.
Het moeras dat de Engelsen wilden droogleggen
De naam van de brug is geen toeval. In 1863 kreeg een Britse onderneming van koningin Isabel II de concessie om s’Albufera droog te leggen en in landbouwgrond om te zetten. Op 28 april van dat jaar begon het werk, en het duurde tot 1870 of 1871, afhankelijk van welke bron je volgt. Vijftienhonderd arbeiders van heel Mallorca groeven het Gran Canal, tweeënhalve kilometer lang en zestig meter breed, plus twee zijkanalen, en pompten het gebied leeg met stoommachines. Ongeveer tweeduizend hectare kwam droog te liggen.
Het mislukte. Het water kwam terug, zeewater drong binnen en de grond verziltte, zodat van die tweeduizend hectare maar vier- tot vijfhonderd bruikbaar bleef. Er kwam nog een papierfabriek die riet en esparto verwerkte, en later werd er rijst verbouwd, maar de rijstprijs zakte en in 1906 maakte een zware overstroming er een einde aan. In 1892 was de Britse maatschappij al failliet gegaan.
De kanalen die ze groeven liggen er nog, en ze dragen het gebied nu op een manier die niemand toen kon bedenken: ze houden het water op niveau en bepalen waar de rietvelden staan. Het interpretatiecentrum bij de ingang heet Can Bateman, naar de ingenieur die de drooglegging leidde. Wie er nu doorheen loopt, loopt door het grootste mislukte landbouwproject van het eiland.
De vogels
Dit is de beste vogelplek van de Balearen, en met afstand. In totaal zijn er 303 soorten waargenomen, waarvan er 64 in het gebied broeden. Je ziet er purperreigers, ralreigers, roerdompen, visarenden, bruine kiekendieven en in het voorjaar en najaar de doortrek, met steltlopers en sternen die hier even bijtanken op weg naar of van Afrika.
Verspreid over het gebied staan vogelkijkhutten; de opgaven lopen van twee of drie langs de kortere routes tot acht in totaal. Reken er dus niet op dat elke wandeling er langs komt. In de hutten mag je niet eten, honden mogen het park niet in, en van de gemarkeerde paden afwijken mag evenmin.
Vier landschappen op een paar kilometer
Wat s’Albufera zo rijk maakt, is dat vier soorten landschap er tegen elkaar aan liggen. Aan de zeekant een duinenrij met laag struikgewas, die het hele moeras van de zee scheidt. Daarachter het zoutmoeras, waar zout en zoet water elkaar ontmoeten. Dan de rietvelden, de grootste en best bewaarde van de Balearen, zo dicht dat je er alleen de kanalen doorheen ziet. En op de hogere randen dennenbos en tamarisken.
Dat mozaïek is de reden dat het aantal soorten hier zo hoog ligt. Afhankelijk van de telling komen bronnen uit op drieduizend tot bijna vierduizend soorten planten en dieren in totaal, vogels inbegrepen. Ongeveer tienduizend vogels overwinteren er.
Sinds 5 december 1989 staat het gebied ook op de Ramsar-lijst van internationaal belangrijke watergebieden, en het is aangewezen als speciale beschermingszone voor vogels. Dat het beschermd is, betekent overigens niet dat het veilig is: natuurorganisaties waarschuwen al jaren dat de verandering van het milieu precies de waarden aantast waarvoor het in 1989 werd aangewezen.
Palingen, riet en weidegrond
Lang voordat er een natuurpark was, werd s’Albufera gewoon gebruikt. Middeleeuwse documenten leggen rechten vast om er riet te snijden, paling te vangen en vee te weiden, en die drie dingen bleven eeuwenlang de economie van het moeras. De paling van s’Albufera was op Mallorca een begrip, en in de kanalen zit de Europese paling er nog altijd: jonge dieren brengen er acht tot negen winters door voordat ze naar de Atlantische Oceaan trekken om te paaien.
De vier routes
Bij het informatiecentrum krijg je een kaart met vier routes die je zelf loopt: Sa Roca, Colombars, Cibollar en Camí d’Enmig naar Ses Puntes. De eerste is kort, een paar honderd meter tot het heuveltje van Sa Roca waar je over het hele gebied uitkijkt, en dat is meteen de beste manier om te snappen hoe groot het is. Colombars is iets langer en komt langs water, Cibollar loopt naar de noordkant.
Camí d’Enmig naar Ses Puntes is de lange, met opgaven rond elf en een halve kilometer en zo’n drieënhalf uur lopen. Dat is ook de route die de meeste fietsers nemen. Over de precieze lengtes zijn de bronnen het trouwens niet eens: dezelfde route wordt door de een op zevenhonderdzestig meter gezet en door de ander op vijfenhalve kilometer, waarschijnlijk omdat de een de lus en de ander het heenpad telt. Neem de kaart aan de balie, die klopt.
Wat je moet meenemen
Op het terrein is helemaal niets: geen kiosk, geen automaat, geen schaduw van betekenis op de open stukken. Water meenemen is dus geen suggestie. En het belangrijkste: muggenspray. Dit is een moeras, en in het voorjaar en de zomer merk je dat binnen vijf minuten. Een verrekijker maakt het verschil tussen een wandeling en een vogelexcursie.
Wanneer je moet gaan
Vroeg in de ochtend, in welk seizoen dan ook; dan zijn de vogels actief en is het nog koel. Voor de vogels zijn maart tot mei en september tot november de beste maanden, als de doortrek op gang is. De winter is verrassend goed voor watervogels en dan heb je het gebied bijna voor jezelf, al sluit het park dan een uur eerder. Juli en augustus zijn het minst: heet, stil en muggen. Wat het eiland per maand doet, staat in Mallorca in oktober en Mallorca in november.
Combineren met de rest van de dag
S’Albufera ligt precies tussen twee badplaatsen in, dus dit is bij uitstek een ochtend die je aan een strandmiddag plakt. Playa de Muro begint aan de overkant van de weg, Alcúdia met zijn stadsmuren ligt een kwartier naar het noorden, en vanaf Port de Pollença is het een half uur. Met kinderen werkt de korte route naar het heuveltje van Sa Roca het best; meer ideeën staan in Mallorca met kinderen.
Er rijdt een bus over de Ma-12 langs de ingang, dus je kunt er ook zonder auto komen; zie de bus op Mallorca. Rij je zelf, dan staat in auto huren op Mallorca waar je op moet letten.
Veelgestelde vragen over s’Albufera
Kost s’Albufera entree?
Nee, het bezoek is gratis. Je hebt wel een bezoekvergunning nodig, en ook die is gratis. Je haalt hem bij aankomst bij het informatiecentrum in Sa Roca en geeft daarbij op met hoeveel mensen je bent en waar je vandaan komt. Groepen moeten de vergunning vooraf aanvragen.
Mag je met de auto het park in?
Nee, behalve voor mensen die slecht ter been zijn. Je parkeert op het gratis maar onbewaakte terrein naast de Pont dels Anglesos of in de straten van Platja de Muro, en loopt of fietst daarna ongeveer een kilometer naar het informatiecentrum.
Wat zijn de openingstijden?
Van 1 april tot en met 30 september van 9.00 tot 18.00 uur, en van 1 oktober tot en met 31 maart van 9.00 tot 17.00 uur. Voor werkzaamheden kan het park tijdelijk dicht zijn; in oktober 2026 was dat van 5 tot en met 18 oktober.
Hoeveel vogelsoorten zie je er?
Er zijn in totaal 303 soorten waargenomen, waarvan er 64 in het gebied broeden. Dat is het officiële cijfer van het park; reisgidsen noemen vaak lagere getallen omdat ze alleen broedvogels of alleen doortrekkers tellen.
Mag je er fietsen?
Ja, en het is de handigste manier om het gebied te zien, want het is kurkdroog vlak. Er geldt een maximumsnelheid van tien kilometer per uur en fietsen met meer dan twee wielen mogen niet naar binnen. De bordjes geven aan welke paden voor fietsers open zijn.
Waarom heet de brug de Pont dels Anglesos?
Naar de Britse onderneming die het gebied vanaf 1863 probeerde droog te leggen. Vijftienhonderd arbeiders groeven toen het Gran Canal van tweeënhalve kilometer lang en zestig meter breed. Het project mislukte door verzilting, en in 1892 ging het bedrijf failliet.
Mogen honden mee?
Nee, honden en andere huisdieren mogen het natuurpark niet in. In de vogelkijkhutten mag je bovendien niet eten, en van de gemarkeerde paden afwijken is niet toegestaan.
Wanneer kun je er het beste heen?
Vroeg in de ochtend, en voor de vogels van maart tot mei of van september tot november, als de doortrek loopt. De winter is goed voor watervogels en dan is het er rustig. Juli en augustus zijn het minst aantrekkelijk: heet en veel muggen. Neem altijd muggenspray en water mee, want op het terrein is niets te koop.
Schuif opzij voor meer foto’s. Een van de zoetwaterpoelen in het park, het duinstruweel aan de zeekant en nog een blik over het moeras. Foto’s via Wikimedia Commons: 1 Olaf Tausch (CC BY 3.0), 2 en 3 A.Savin (Free Art License).
Op de kaart
De speld staat op het informatiecentrum bij Sa Roca. De ingang ligt ongeveer een kilometer naar het oosten, aan de Ma-12 bij de Pont dels Anglesos.
Bronnen (geraadpleegd 15 oktober 2026): de pagina van de Balearische overheid over beschermde natuurgebieden voor de oppervlakte van 2.036,23 hectare, het aanwijzingsbesluit (Decreto 4/1988 van 28 januari 1988), de openingstijden, de gratis bezoekvergunning, de fietsregels en de 303 vogelsoorten waarvan er 64 broeden; het Consell de Mallorca en Mallorcaanse reisgidsen voor het parkeren bij de Pont dels Anglesos, de afstand naar Sa Roca en de vier routes; Catalaanse en Mallorcaanse historische bronnen voor de concessie van 1863, het Gran Canal, de vijftienhonderd arbeiders, de verzilting en het faillissement van 1892; OpenStreetMap voor de coördinaten van het bezoekerscentrum. De routelengtes en het aantal vogelkijkhutten verschillen per bron, en één bron meldt dat je met een aparte vergunning tot het centrum mag rijden terwijl de andere dat tegenspreken; dat staat zo in de tekst. Foto’s via Wikimedia Commons.
