Het strand van Cala Llonga, met de smalle inham tussen de twee heuvels naar open zee. Foto: Dreizung, CC BY-SA 4.0 (Wikimedia Commons), uitsnede.
Aan de oostkust van Ibiza, tussen Santa Eulària en Ibiza-stad, snijdt de zee diep het land in. Aan het eind van die lange, smalle inham ligt Cala Llonga: een breed strand van wit zand, water dat heel geleidelijk dieper wordt en aan beide kanten heuvels vol pijnbomen. Het is al sinds eind jaren zestig een badplaats, vooral voor gezinnen, en dat merk je aan alles, van de speeltuin naast het zand tot het bad met hulp voor wie slecht ter been is.
Toch is Cala Llonga meer dan een veilige keuze met kinderen. Op de heuvel boven de baai groeven archeologen de resten op van een hut die ongeveer vierduizend jaar oud is, een van de oudste bewoningssporen van Ibiza. En in 2026 speelt er op het strand zelf een verhaal dat veel vaste gasten raakt: de twee strandkiosken die er al tientallen jaren stonden, zijn dicht en er ligt een sloopbevel. Hieronder lees je beide verhalen, met alles over bus, boot en parkeren.
Een lange inham, en dat zit in de naam
Llonga betekent lang, en beter kun je deze baai niet beschrijven. De inham is volgens Ara Balears zo’n 700 meter diep en 250 meter breed, en opent naar het oosten. Het strand zelf is volgens het toeristenbureau van Santa Eulària 200 meter lang en 100 meter breed, met wit, fijn zand van natuurlijke oorsprong, op het strand en op de zeebodem. Aan beide kanten lopen hoge, met pijnbomen begroeide heuvels steil naar zee, zodat de baai goed beschut ligt.
Cala Llonga hoort bij de gemeente Santa Eulària des Riu. Het dorp van Santa Eulària ligt hemelsbreed bijna vier kilometer naar het noorden, het toeristenbureau houdt zes kilometer aan. Dalt Vila, de oude stad van Ibiza, ligt hemelsbreed bijna negen kilometer naar het zuidwesten. Achter het strand ligt een kleine woonkern met hotels, appartementen, winkels en restaurants, waar volgens de telling van 2018 ruim duizend mensen wonen.
Ondiep, veilig en goed toegankelijk
De reden dat zoveel gezinnen hier terugkomen, is de bodem. Het toeristenbureau noemt de flauwe helling de reden dat het strand heel veilig is, en je moet een flink stuk waden voordat je echt kunt zwemmen. Naast het strand ligt een speeltuin, er is strandwacht, en je kunt ligbedden, parasols en waterfietsen huren.
Cala Llonga is ook een van de beter toegankelijke stranden van het eiland. Er zijn parkeerplaatsen voor mensen met een beperking, aangepaste toegangen en loopplanken, en een aangepast toilet met douche. Op het toegankelijke punt helpt de strandwacht bij het zwemmen met een amfibische rolstoel en amfibische krukken. Die service loopt van 15 mei tot 1 oktober, elke dag van elf tot twee en van vier tot zes uur, en voor groepen is reserveren bij het strandbureau van de gemeente verplicht.
Een correctie op wat je vaak leest, ook in een eerdere versie van deze pagina: Cala Llonga heeft in 2026 geen Blauwe Vlag. Santa Eulària heeft er dit jaar vier, en is daarmee de enige gemeente van de Balearen met vier: het stadsstrand van Santa Eulària, Cala Llenya, Es Canar en Es Figueral. Wel heeft het strand een ISO 14001-certificaat voor milieubeheer.
Vierduizend jaar geleden: de hut op de Puig de ses Torretes
Ten zuiden van de inham rijst de Puig des Castellar op, een steile heuvel waarvan het uiteinde vanaf zee cap des Llibrell heet. Het hoogste punt, de Puig de ses Torretes, ligt hemelsbreed zo’n 740 meter van het strand en is ruim 200 meter hoog. De naam komt van twee hoge rotsen die je in het profiel van de heuvel ziet uitsteken.
In 1986 groeven archeologen hier drie structuren op. De belangrijkste is de fundering van een ovale hut van ongeveer 6,75 bij 5,75 meter, met een dubbele muur van stenen en een korte gang als ingang aan de oostkant. In de oudste laag vonden ze sporen van metaalbewerking, volgens de Enciclopèdia d’Eivissa i Formentera de oudste die op de Pitiusen is gedocumenteerd, en een bot van een rund. Dat bot werd met koolstof gedateerd op 2100 tot 1900 voor Christus. Tot het begin van deze eeuw was dat de oudste betrouwbare datering van menselijke bewoning op Ibiza.
Onderzoekers vermoeden dat de herders van toen de weiden gebruikten die de beken in het dal van Cala Llonga hadden gevormd, en dat de heuvel mogelijk ook gekozen werd omdat je er zowel de zee als het land in de gaten kon houden. Eeuwen later stond op de top een heiligdom: een rechthoekig gebouw van ongeveer 18 bij 23 meter met een grote cisterne. Het had een eerste fase in de tweede eeuw voor Christus, werd aan het begin van onze jaartelling opnieuw in gebruik genomen en vergroot, en bleef tot in de tweede eeuw na Christus in gebruik. Wie vandaag naar boven loopt, ziet tussen de struiken nog stenen funderingen liggen.
Van één boerderij tot badplaats
Hoe snel het dorp in de laatste zestig jaar veranderde, vertelt Pepe, de 77-jarige eigenaar van bar Madisson aan de hoofdstraat van het dorp, in een reportage van het tijdschrift Monocle uit juli 2026. Hij werd op dit strand geboren, toen er aan de waterkant nog maar één boerderij stond. Zijn vader bracht de ligbedden met een ezelkar naar het zand. Daarna kwamen de kiosken, de eenvoudige pensions, steeds meer toeristen en ten slotte de grote bouwprojecten.
Het eerste grote hotel, de Playa Dorada, opende in 1969 op de flank van het strand. In diezelfde jaren maakte de familie Torres van de losse boottochtjes langs de stranden een echte veerdienst, met de llaüt Virgen de Fátima, en in 1972 kwam daar een lijn naar Formentera bij. In 2023 opende op de plek van de Playa Dorada, die intussen een driesterrenhotel was geworden, het Mondrian Ibiza met 154 kamers. Volgens Monocle trok die komst een publiek met meer te besteden en een reeks stijlvollere restaurants langs de waterkant. Een restauranthouder vertelde het blad ook over het werk om het strand zijn familiekarakter te laten houden, bijvoorbeeld door alle ligbedden dezelfde kleur en hetzelfde model te geven.
2026: de strandkiosken dicht
Wie Cala Llonga van vroeger kent, mist dit jaar iets. Midden op het strand, bij de speeltuin, en aan de rechterkant van de baai, bij de hotels, staan twee kiosken van elk 75 vierkante meter: La Casa on the Beach, vroeger Kiosco Pedro, en Hollywood. Ze werden volgens hun beheerders tussen de veertig en vijftig jaar door families gerund en boden in het hoogseizoen werk aan zo’n twintig mensen. In 2024 ging La Casa on the Beach nog open, met beperkingen; in 2025 en 2026 bleven beide dicht.
De oorzaak is de Spaanse kustwet. De kiosken staan op grond die tot het openbare kustdomein behoort, hun concessies zijn verlopen en de kustdienst Costas staat daar alleen nog demonteerbare constructies toe, geen vaste bouw van beton. Costas vaardigde voor beide een sloopbevel uit. De kiosken en de wandelboulevard kwamen er ooit met een ministeriële vergunning uit 1989, en de gemeente vroeg een nieuwe concessie aan, maar de Balearische regering, die de kustbevoegdheden inmiddels beheert, nam die aanvraag op 7 november 2025 niet in behandeling. Eind mei 2026 kondigde Santa Eulària aan de procedure voor de sloop van een van de twee te starten, en als er niets verandert, komen er later houten, demonteerbare kiosken voor in de plaats die opnieuw worden aanbesteed.
In het dorp ligt dat gevoelig. De voorzitter van de bewonersvereniging vatte het samen met de zin una playa sin kiosco no tiene vida, een strand zonder kiosk heeft geen leven. Half juni had een petitie al 1.559 handtekeningen, en op 24 juni 2026 nam de Spaanse Senaat een niet-bindende motie aan die om een pauze in dit soort sloopprocedures vraagt. Burgemeester Carmen Ferrer waarschuwde daar dat sloop in Cala Llonga niet meer terug te draaien is. Tot en met de laatste berichtgeving, in juni 2026, waren de kiosken nog niet gesloopt. Voor een hapje of drankje ben je intussen aangewezen op de bars en restaurants langs het strand en de hoofdstraat.
Wandelen naar cap des Llibrell en Sol d’en Serra
De baai zie je het mooist van bovenaf. Ara Balears beschrijft een rondwandeling van 4,3 kilometer die op de boulevard van het strand begint en ongeveer anderhalf uur duurt, met 234 meter klimmen. De route gaat via de zuidelijke helling omhoog, eerst over de Carrer Aconcagua en dan over een onverhard pad. Na een kwartier sta je op de Punta de na Freda, daarna buigt het pad landinwaarts langs achtergelaten bouwmachines van een mislukt bouwproject. Na ongeveer veertig minuten bereik je het meetpunt op de top, en via een tweede top van 184 meter daal je af naar Sol d’en Serra, waarna de lus terugvoert naar Cala Llonga.
Sol d’en Serra ligt hemelsbreed maar een kilometer ten zuidwesten van Cala Llonga en is een heel ander strand: smal, met kiezels, onder lichte kliffen. Op de rots erboven staat Amante, een van de bekendste restaurants van de oostkust. Loop in de zomer vroeg of laat op de dag en neem genoeg water mee, want boven is weinig schaduw.
Bus, boot en parkeren
Met de auto rijd je vanaf de weg tussen Ibiza-stad en Santa Eulària de afslag tussen kilometer 11 en 12 in, of je komt vanuit Ibiza-stad via Jesús. Parkeren is volgens La Voz de Ibiza gratis, in het dorp en in de straten eromheen. Rond het middaguur in augustus kan het vol raken, maar een eindje verder van het zand vind je meestal een plek. Heb je nog geen auto, kijk dan bij auto huren op Ibiza.
Cala Llonga is het hele jaar met de bus bereikbaar. Lijn A2 rijdt vanuit Ibiza-stad via Jesús naar de baai, in ongeveer een halfuur. Van 1 mei tot 30 september rijden er van maandag tot en met zaterdag negen bussen per richting en op zon- en feestdagen vier, in de winter drie per dag. Lijn A12 verbindt het strand in een kwartier met Santa Eulària, van mei tot en met september op werkdagen en zaterdag elf keer per dag vanaf Santa Eulària, op zondag zes keer.
Dan is er de boot. Vanaf de aanlegsteiger naast het strand vertrekken in de zomer boten naar Santa Eulària, Es Canar, Ibiza-stad en Formentera. Naar Formentera gaat volgens Monocle één boot per dag heen en terug, dus wie mee wil, staat op tijd op de steiger. Meer over de overtocht lees je in onze gids over de veerboot van Ibiza naar Formentera.
Wanneer gaan en wat te combineren
Het strand is op zijn best tussen half mei en eind september, als het bad met hulp draait en de bussen het vaakst rijden. Juni en september zijn het fijnst, met warm water en minder drukte dan in augustus. Omdat er mensen wonen en de bus blijft rijden, is Cala Llonga ook in de winter geen spookdorp. Kijk voor temperaturen per maand op het weer op Ibiza.
Voor een dag aan de oostkust combineer je Cala Llonga goed met het stadje Santa Eulària, met zijn boulevard en de kerk op de Puig de Missa. Ongeveer tweeënhalve kilometer naar het zuidwesten ligt de kleine baai van Cala Olivera, en ruim acht kilometer naar het noordoosten vind je Cala Nova, met strandrestaurant Aiyanna boven het zand. Een overzicht van alle baaien per kust vind je op de strandenkaart van Ibiza.
Cala Llonga op de kaart
Veelgestelde vragen over Cala Llonga
Waar ligt Cala Llonga?
Aan de oostkust van Ibiza, in de gemeente Santa Eulària des Riu, tussen het dorp Santa Eulària (hemelsbreed bijna vier kilometer naar het noorden) en Ibiza-stad (bijna negen kilometer naar het zuidwesten).
Is Cala Llonga geschikt voor kinderen?
Ja. De bodem loopt heel geleidelijk af, en er zijn strandwacht, een speeltuin en ligbedden.
Heeft Cala Llonga een Blauwe Vlag?
Niet in 2026. Santa Eulària heeft dit jaar vier Blauwe Vlaggen, voor Santa Eulària, Cala Llenya, Es Canar en Es Figueral. Cala Llonga heeft wel een ISO 14001-certificaat voor milieubeheer.
Hoe kom je met de bus naar Cala Llonga?
Lijn A2 rijdt het hele jaar vanuit Ibiza-stad via Jesús naar Cala Llonga, lijn A12 vanuit Santa Eulària. In de zomer rijden ze het vaakst, maar ook in de winter gaan er dagelijks bussen.
Kun je gratis parkeren in Cala Llonga?
Ja, in het dorp en in de straten eromheen. Rond het middaguur in augustus kan het vol raken. Er zijn ook plaatsen voor mensen met een beperking.
Zijn de strandkiosken open in 2026?
Nee. De twee historische kiosken, La Casa on the Beach en Hollywood, zijn in 2025 en 2026 dicht gebleven en er ligt een sloopbevel van de kustdienst Costas. De gemeente pleitte voor behoud, maar kondigde eind mei 2026 ook de sloopprocedure voor een van de twee aan.
Kun je vanaf Cala Llonga naar Formentera varen?
Ja, in de zomer vertrekt er vanaf de aanlegsteiger naast het strand een boot naar Formentera, volgens Monocle één keer per dag heen en terug.
Hoe ver is het naar Sol d’en Serra en Amante?
Hemelsbreed ongeveer een kilometer naar het zuidwesten. Je kunt er ook naartoe wandelen via de heuvel van cap des Llibrell, een rondwandeling van zo’n anderhalf uur.
Bronnen
Strand, voorzieningen en bad met hulp: Visit Santa Eulària. Ondiep water: Periódico de Ibiza (2022). Blauwe Vlaggen 2026: Periódico de Ibiza (14 juli 2026). Geschiedenis van de badplaats: Monocle (juli 2026). Kiosken: Noudiari (28 mei 2026), Noudiari over de gemeente, Periódico de Ibiza (30 mei 2026), Noudiari over de petitie en La Voz de Ibiza (24 juni 2026). Archeologie: Enciclopèdia d’Eivissa i Formentera en Enciclopèdia.cat. Wandeling en afmetingen van de inham: Ara Balears (maart 2024). Bus: dienstregelingen A2 en A12 van Alsa Ibiza. Parkeren: La Voz de Ibiza (augustus 2026). Inwonertal: Wikipedia. Ligging en afstanden: OpenStreetMap (Nominatim en Overpass). Foto’s: Dreizung en Joan Gené (CC BY-SA 4.0), via Wikimedia Commons.
