Gepubliceerd op
Sa Dragonera is het langgerekte eiland dat vanaf de zuidwestpunt van Mallorca als een liggende draak in zee ligt, en het is een van de weinige plekken in de Balearen waar nooit iets is gebouwd. Geen hotel, geen weg, geen winkel, geen bar en geen kraan met drinkwater. Wat er wel is: een aanlegsteiger, een informatiepunt, vier gemarkeerde paden, drie vuurtorens en een van de grootste hagedissenpopulaties van de archipel. Je komt er alleen over water, de boot vaart niet op maandag, en wat je meeneemt is wat je die dag hebt. Hieronder staat hoe de overtocht werkt, wat de vier paden kosten aan tijd en hoogtemeters, wat er mag en niet mag, en waarom dat eiland in 1977 niet is volgebouwd.
De boot uit Sant Elm
Het eiland is van Mallorca gescheiden door es Freu, de zeestraat die op zijn smalst nog geen kilometer breed is, en je kunt er alleen met een boot komen. De veerboot vertrekt van het mollet, het lage steigertje aan de kade van Sant Elm, en doet er een kwartier over. De dienst draait van dinsdag tot en met zondag: op maandag is er niets, en dat is geen uitzondering maar de vaste rustdag, zichtbaar in de boekingskalender van de rederij zelf, waar elke maandag dicht staat.
Uit Sant Elm vertrekken de boten om 9.45, 10.15, 10.45, 11.15, 11.45 en 12.15 uur. Terug van het eiland gaan ze om 11.30, 12.30, 13.30, 14.30, 15.00 en 15.50 uur, met op zaterdag en zondag nog twee late afvaarten om 16.20 en 16.50 uur. Die laatste boot bepaalt in de praktijk je hele dag, dus kies je pad erop uit en niet andersom.
Een retour kostte op 6 oktober 2026 negentien euro voor een volwassene, plus een euro parkbijdrage, dus twintig in totaal. Jongeren van negen tot en met veertien betalen negentien euro, kinderen van vier tot en met acht elf euro en kinderen onder de vier gaan gratis mee. Die ene euro is de toegangsheffing van het park zelf, en die geldt alleen voor bezoekers tussen de veertien en vijfenzestig jaar; wie ouder is betaalt hem niet, en bewoners van Mallorca zijn er op zaterdag van vrijgesteld. De overtocht wordt met twee schepen gevaren, de Marina Starfish en de Margarita, en annuleren kan tot vierentwintig uur van tevoren kosteloos.
Zit je in Port d’Andratx, dan hoef je niet om te rijden. Dezelfde rederij vaart daar om 9.00 uur vandaan naar Sant Elm, een halfuur varen, en terug om 16.05 uur van dinsdag tot en met vrijdag of om 17.05 uur in het weekend, voor twaalf euro per persoon. Er is ook een excursie van zes uur die vanuit Port d’Andratx vertrekt en de parktoegang al bevat, voor veertig euro per volwassene en twintig euro voor kinderen van drie tot en met twaalf.
Over het seizoen lopen de bronnen uiteen. De ene noemt begin maart als start, de andere 1 april, en allebei eindigen ze eind oktober. Zeker is dat de boekingskalender van de rederij op 6 oktober 2026 geen enkele datum in november aanbood. In de winter vaart er dus geen lijndienst, terwijl het park zelf wel open blijft, zoals ook elders in Mallorca in de winter gebeurt; wie buiten het seizoen wil gaan, is aangewezen op een eigen boot en moet vooraf navragen wat er die week vaart.
Aankomen bij Cala Lladó
Je gaat aan land in Cala Lladó, een inham aan de kant die naar Mallorca kijkt, met het informatiecentrum van het park erboven. Daar meld je je even: het park houdt bij hoeveel bezoekers er komen, waar ze vandaan komen en waarvoor ze er zijn, en de wachters geven je de instructies van de dag mee. Vraag daar meteen welk pad bij je laatste boot past, want zij weten hoe de dag loopt.
Het park is open van 10.00 tot 16.30 uur van maandag tot en met vrijdag en van 10.00 tot 18.00 uur in het weekend en op feestdagen, van 1 mei tot en met 30 oktober. Van 1 november tot en met 30 april is het open van 10.00 tot 14.30 uur. Alle vier de paden beginnen achter dezelfde houten slagboom bij het informatiecentrum.
In Cala Lladó mag je zwemmen en snorkelen, en dat is het enige stuk kust waar dat is toegestaan. Aanleggen met een eigen boot mag niet in de baai zelf: je mag er mensen afzetten, maar niet afmeren. Groepen van meer dan tien personen hebben vooraf toestemming van het parkbeheer nodig, en dat geldt ook voor onderzoek en voor professioneel filmen en fotograferen.
De vier paden, met hun echte cijfers
Het park heeft vier bewegwijzerde routes, allemaal met borden onderweg, en ze verschillen meer van elkaar dan hun lengte doet vermoeden.
Na Miranda is de enige rondwandeling en de kortste: 1,12 kilometer, een halfuur, vierendertig hoogtemeters. Het pad loopt door de oude akkers rond Cala Lladó, die worden hersteld om trekvogels die van zaden leven meer voedsel te geven, en eindigt bij een uitkijkpunt over es Freu en de kust van Sant Elm. Er ligt een picknickplek. Dit is het enige pad dat past in een bezoek van minder dan een uur, en het pad waarmee je met kinderen of in de hitte het beste af bent.
Het pad naar de Far de Tramuntana is 3,88 kilometer, anderhalf uur en negenenzestig hoogtemeters. Het loopt over oneffen, kleiachtige en rotsige grond en geeft uitzicht naar beide kanten van het eiland. Bij een klein uitkijkpunt onderweg kijk je uit op de steile noordwestwand, waar de eleonorafalk en de visarend jagen.
Het pad naar de Far de Llebeig is met 9,22 kilometer het langste, maar kost minder tijd dan je denkt: tweeënhalf uur en tweehonderdachtentwintig hoogtemeters, want het is de enige verharde route van het eiland. Je loopt er langs de steile westkust richting Port d’Andratx, en op een heldere dag zie je vanaf de vuurtoren op honderdtien meter hoogte Ibiza en Formentera aan de zuidwestelijke horizon liggen. Onderweg kun je afbuigen naar de wachttoren van Llebeig, waar ooit uitkijk werd gehouden naar piraten en kapers. Dolfijnen zijn vanaf die kaap geen zeldzaamheid.
Het pad naar na Pòpia is de enige die het park zelf als matig zwaar aanmerkt: 8,4 kilometer, ongeveer drie uur en tweehonderdtweeënvijftig hoogtemeters, over rotsige grond waarvoor je stevige schoenen wilt. Je komt langs de oude akkers van es Tancat en eeuwenoude olijfbomen, en boven staan de ruïnes van de oude vuurtoren van na Pòpia, een van de oudste van Mallorca, gebouwd op een nog oudere verdedigingspost. Het uitzicht van daar is het beste van het eiland.
Twee dingen om bij op te tellen. De paden naar Llebeig en na Pòpia hebben geen enkel stuk schaduw, dus het park raadt zelf aan ze niet midden op de dag te lopen. En met een aankomst om 12.15 uur en de boot van 15.50 uur terug heb je drieënhalf uur: genoeg voor na Miranda of Tramuntana, krap voor de andere twee. Wil je Llebeig of na Pòpia lopen, neem dan een van de eerste boten.
Wat er mag en wat niet
De regels van het park staan op één blad en zijn korter dan je zou denken. Toegestaan zijn de vier routes lopen, picknicken en zwemmen of snorkelen in Cala Lladó, en vanaf een eigen boot mensen aan land zetten zonder af te meren.
Verboden zijn: het park binnengaan buiten de openingstijden, van de gemarkeerde paden afwijken, roken behalve op de aanlegplaats van Cala Lladó, vuur maken, muziek luisteren zonder koptelefoon, planten, dieren of stenen meenemen of beschadigen, vissen vanaf de kant, dieren voeren, kamperen, drones vliegen, andere sporten dan wandelen beoefenen, en voet aan wal zetten op het eilandje es Pantaleu. Huisdieren mogen niet mee; alleen een geleidehond mag het park in.
Daarbij komt wat er simpelweg niet is. Er staat geen winkel, geen bar en geen drinkwaterpunt op het hele eiland, en er is geen bron waar je kunt bijvullen. Neem dus water mee voor de hele dag, meer dan je thuis zou meenemen, en eten voor onderweg.
Hagedissen, valken en de reden dat ze er nog zijn
Het bekendste dier van het eiland is de Balearenhagedis, Podarcis lilfordi, die hier een van de grootste populaties van de hele archipel heeft. Ze zijn nergens schuw: binnen een minuut na de slagboom schieten ze over de rotsen en zitten ze op de stenen langs het pad. Voeren mag niet, hoe makkelijk het ook gaat.
Voor zeevogels is Sa Dragonera een broedplaats van de eerste orde, en het is ook een belangrijke doorreisplek voor trekvogels, met de drukste momenten in april en oktober. Boven de kliffen jagen de eleonorafalk en de visarend. Het eiland valt behalve onder het natuurpark ook onder het Europese Natura 2000-netwerk, en de wateren eromheen zijn inmiddels zeereservaat.
De bezetting van 1977
Dat het eiland er zo bij ligt, is geen toeval en was lange tijd niet waarschijnlijk. In 1976 werd een bestemmingsplan goedgekeurd waarmee de Valenciaanse ontwikkelaar PAMESA Sa Dragonera wilde volbouwen. In de nacht van 7 juli 1977 gingen ongeveer vijftig mensen van de collectieven Terra i Llibertat en Talaiot Corcat op het eiland aan land en bleven er dagenlang. Op de Balearen geldt die bezetting nog altijd als het moment waarop de milieubeweging er geboren werd.
Het duurde daarna nog tien jaar. Op 29 december 1987 kocht de Consell de Mallorca het eiland samen met de eilandjes es Pantaleu en sa Mitjana voor tweehonderdtachtig miljoen peseta, omgerekend ongeveer 1,68 miljoen euro. Op 26 januari 1995 werd het geheel met decreet 7/1995 tot natuurpark verklaard, tweehonderdvierenzeventig hectare land. Het eilandje es Pantaleu, dat pal voor de kust van Sant Elm ligt en waar koning Jaume I in 1229 aan land kwam, hoort erbij en is juist daarom verboden gebied.
Wanneer je het beste gaat
April, mei, september en oktober zijn de maanden waarin dit eiland zich het best laat lopen: het is dan niet te heet voor de twee lange paden, en april en oktober zijn bovendien de piekmaanden van de vogeltrek. Juli en augustus zijn op de schaduwloze routes zwaar, en dan is na Miranda de verstandige keuze. Wat het weer per maand doet staat in beste reistijd Mallorca.
Je kunt het bezoek goed combineren met de rest van de zuidwesthoek. De klim naar het klooster van sa Trapa begint in hetzelfde dorp en kijkt van de overkant op het eiland uit, en aan de kade van Sant Elm zitten Es Raor en de andere terrassen met zicht op de draak. Hoe je in Sant Elm komt en parkeert staat op de dorpspagina.
Veelgestelde vragen over Sa Dragonera
Hoe kom je op Sa Dragonera?
Alleen met de boot. De veerboot vertrekt van het mollet in Sant Elm en doet er een kwartier over, van dinsdag tot en met zondag. Op maandag vaart er niets. Vanuit Port d’Andratx is er een overzet van een halfuur naar Sant Elm.
Wat kost de boot naar Sa Dragonera?
Op 6 oktober 2026 negentien euro retour voor een volwassene plus een euro parkbijdrage, negentien euro voor jongeren van negen tot en met veertien, elf euro voor kinderen van vier tot en met acht en gratis onder de vier.
Vaart de boot naar Sa Dragonera in de winter?
Nee. De boekingskalender van de rederij bood op 6 oktober 2026 geen enkele datum in november aan. Het park zelf blijft wel open, van 1 november tot en met 30 april van 10.00 tot 14.30 uur.
Welke wandelingen zijn er op Sa Dragonera?
Vier. Na Miranda is 1,12 kilometer en een halfuur, de Far de Tramuntana 3,88 kilometer en anderhalf uur, de Far de Llebeig 9,22 kilometer en tweeënhalf uur, en na Pòpia 8,4 kilometer en ongeveer drie uur met tweehonderdtweeënvijftig hoogtemeters.
Mag je hond mee naar Sa Dragonera?
Nee. Huisdieren mogen het park niet in; alleen een geleidehond is toegestaan. Kamperen, vuur maken, drones vliegen en van de paden afwijken mogen evenmin.
Is er water of eten te koop op Sa Dragonera?
Nee. Er is geen winkel, geen bar en geen drinkwaterpunt op het hele eiland. Neem water voor de hele dag mee en eten voor onderweg, zeker op de twee paden zonder schaduw.
Hoe lang heb je nodig op Sa Dragonera?
Dat bepaalt de laatste boot. Kom je om 12.15 uur aan en vaar je om 15.50 uur terug, dan heb je drieënhalf uur: genoeg voor na Miranda of Tramuntana, krap voor Llebeig of na Pòpia. Neem voor die twee een van de eerste boten.
Waarom is Sa Dragonera onbebouwd gebleven?
In 1976 lag er een plan om het eiland vol te bouwen. In de nacht van 7 juli 1977 bezetten ongeveer vijftig mensen het eiland dagenlang uit protest. De Consell de Mallorca kocht het in december 1987, en in januari 1995 werd het natuurpark.
Verder in deze hoek van het eiland: Sant Elm en wandelen op Mallorca. Andere beschermde natuur op het eiland staat bij het natuurpark Mondragó, en de rest van wat er te zien is in bezienswaardigheden op Mallorca.
Bronnen
Het park: Parc Natural de sa Dragonera van de Consell de Mallorca voor de openingstijden per seizoen, het informatiepunt bij Cala Lladó, de toestemming voor groepen boven de tien personen en de geschiedenis, en voor de vier routes met hun lengte, looptijd en hoogteverschil (na Miranda 1,12 km, 30 min, 34 m; Far de Tramuntana 3,88 km, 1 uur 30, 69 m; Far de Llebeig 9,22 km, 2 uur 30, 228 m; na Pòpia 8,4 km, circa 3 uur, 352 m), geraadpleegd 6 oktober 2026. De lijst met wat mag en niet mag komt van het blad Rules, what can we do at the park? van het Departament de Sostenibilitat i Medi Ambient van diezelfde Consell. Oppervlakte, beschermingsstatus en de verklaring tot natuurpark bij decreet 7/1995 van 26 januari 1995, samen met de eilandjes es Pantaleu en sa Mitjana, en de hagedissen- en vogelgegevens: Govern de les Illes Balears, espais naturals protegits. Boottijden, prijzen, de vrijstelling voor 65-plussers en voor Mallorcaanse bewoners op zaterdag, de twee schepen en de afwezigheid van novemberdata komen van het eigen boekings- en informatiesysteem van de rederij, geteld en nagekeken op 6 oktober 2026, aangevuld met de dienstregeling van Port d’Andratx naar Sant Elm. De aankoop door de Consell op 29 december 1987 voor tweehonderdtachtig miljoen peseta en het bestemmingsplan uit 1976 komen uit de berichtgeving over de vijfentwintigjarige parkstatus. Coördinaten via Nominatim op OpenStreetMap.
Foto’s via Wikimedia Commons: het eiland gezien vanaf Mallorca is van Ingo Mehling (CC BY-SA 3.0, 16 mei 2009, uitgelichte foto), het pad naar de noordpunt is van Cathy-ABL (CC BY-SA 4.0, 26 augustus 2021) en de Far de Llebeig is van Dreizung (CC BY-SA 4.0, 12 oktober 2018).
