Gepubliceerd op
Zeewater: Copernicus Marine via Open-Meteo, gemeten 22 oktober. Buitentemperatuur en wind: Open-Meteo, nu.
In het hoogseizoen ligt de hele kom vol; de bergen aan de horizon zijn de noordoostpunt van het eiland. Foto: originalpickaxe, CC BY 3.0, via Wikimedia Commons
Cala Gat is een van de kleinste stranden met een eigen naam op Mallorca, en dat is precies wat het aantrekkelijk maakt. Het is een zandkom van hooguit veertig meter breed, ingeklemd tussen lage rotsen, met pijnbomen die tot vlak boven het zand komen en turquoise water dat zo helder is dat je vanaf het strand de bodem ziet. Het ligt op loopafstand van de haven van Cala Ratjada, en toch heeft het niets van de drukke boulevard waar je vandaan komt.
Een strandje op zakformaat
Over de precieze afmetingen zijn de bronnen het niet eens, en dat zegt iets: dit is zo klein dat een paar meter verschil meteen opvalt. De meeste strandgidsen houden veertig bij twintig meter aan, een enkele komt op zestig meter, en een Duitse gids schrijft dat het in elk geval niet langer is dan vijftig. Hoe je het ook meet, het blijft een kom waar een paar dozijn handdoeken op passen en niet meer.
Die maat bepaalt de hele ervaring. In mei of oktober heb je er een rustig baaitje met helder water en schaduw onder de pijnbomen. In juli en augustus ligt hetzelfde strandje om elf uur ’s ochtends vol, met parasols tot tegen de rotsen aan. Het is dus geen plek om een hele dag te plannen zonder vooruit te denken, maar wel een van de mooiste plekken van deze hoek van het eiland als je het goed aanpakt.
Hoe je er komt
De aangenaamste manier is te voet. Vanaf de haven van Cala Ratjada loopt een kustpad langs de rotsen naar het oosten, en in tien tot twaalf minuten sta je boven de cala. Het pad geeft onderweg uitzicht over de zee en langs de villa’s op de helling, en het is vlak genoeg om met kinderen te doen. Vanaf het strand kun je datzelfde pad verder volgen omhoog naar de vuurtoren van Capdepera, ongeveer drie kilometer vanaf de haven, met vanaf boven het uitzicht over de noordoostpunt van het eiland en bij helder weer tot aan Menorca.
Kom je met de auto, dan begint het probleem. Er is geen echte parkeerplaats bij het strand; je parkeert in de zijstraten boven de cala of op de enkele openbare plekken daar in de buurt, en die zitten in het hoogseizoen vroeg in de ochtend al vol. De bronnen spreken elkaar bovendien tegen over de kosten: de meeste beschrijven gratis plekken in de zijstraten, één gids noemt betaald parkeren van twee tot drie euro per dag. Ga uit van zoeken, en van lopen vanaf een plek verderop. Hoe de parkeerkleuren en boetes op Mallorca werken staat in onze gids over parkeren op Mallorca.
Het kustpad en wat eraan ligt
Het pad tussen de haven en de cala is meer dan een verbinding; het is op zichzelf een van de aardigste wandelingetjes van Cala Ratjada. Je loopt langs de rotskust, soms over een betonnen strook en soms over uitgesleten steen, met de zee aan je rechterhand en de villa’s op de helling links. Onderweg zijn er meerdere trappen en plateaus waar mensen het water in gaan, los van het strandje zelf, en op een rustige ochtend heb je die vaak voor jezelf.
Boven de kust ligt bovendien Sa Torre Cega, het zomerlandgoed dat de familie March begin twintigste eeuw op een heuvel boven Cala Ratjada liet bouwen. De naam betekent zoiets als blinde toren, naar de oude wachttoren die vanaf andere uitkijkposten niet te zien was. De tuinen eromheen zijn in de tweede helft van de vorige eeuw aangelegd en herbergen ruim veertig beelden uit de collectie van de Fundació Bartolomé March, met werk van onder anderen Martín Chirino en Eusebio Sempere. Bezoeken kan alleen op reservering en met een rondleiding, dus controleer vooraf of er plek is.
Loop je het pad in omgekeerde richting, dus vanaf de cala naar het westen, dan kom je in een paar minuten uit op de jachthaven van Cala Ratjada met zijn vissersboten en terrassen. Dat maakt een ochtend hier makkelijk te combineren: zwemmen en snorkelen bij Cala Gat, en daarna lunchen aan de haven zonder de auto aan te raken. Voor wie zonder auto op het eiland is: het busnet van de oostkust komt tot in Cala Ratjada, en hoe dat werkt staat in onze gids over de bus op Mallorca.
Het water en het snorkelen
Het water in de cala is ondiep en loopt geleidelijk af, wat het geschikt maakt voor kinderen, en doordat de baai beschut ligt staat er zelden golfslag van betekenis. Wat Cala Gat echt onderscheidt, zijn de rotspartijen aan weerszijden. Daar wordt het meteen dieper, groeit er wier op de stenen en zwemt er een duidelijk zichtbare hoeveelheid vis rond. Voor snorkelen is dit een van de aardigere plekken van de noordoostkust, juist omdat je er zo makkelijk komt: je hoeft niet te varen of te klimmen, je loopt het water in en bent binnen twintig meter boven de rotsen.
Blijf wel bij de kant, want in de zomer varen er bootjes de baai in en uit. Welke plekken op het eiland verder de moeite waard zijn en welke regels er gelden, staat in onze gids over snorkelen op Mallorca.
Voorzieningen, en wat daarover verschilt
Er is een kleine strandbar, en er zijn ligbedden en parasols te huur, maar in beperkt aantal: wie er om twaalf uur aankomt op een zaterdag in augustus vindt er geen meer. Over de rest lopen de opgaven uiteen. Sommige gidsen melden douches en toiletten in de buurt, andere schrijven dat er geen douche is. Eén bron noemt een strandwacht in het seizoen. Reken er dus niet op dat alles er is, en neem water en wat te eten mee, ook al is de bar er waarschijnlijk wel.
Wat er zeker is, is schaduw. De pijnbomen staan tot aan de rand van het zand, en op een plek waar je zonder parasol zit is dat in juli meer waard dan een ligbed.
Wat er veranderde, en wat niet
Er bestaat een kleurendia van Cala Gat uit 1968, en die is verrassend om te zien. Het water, de rotsen en de vorm van de kom zijn precies hetzelfde als nu, tot aan de agaves op de voorgrond toe. Wat verschilt is de helling erachter: waar nu villa’s tussen de pijnbomen door schemeren, stond toen vrijwel niets. Cala Ratjada was in die jaren nog een vissersdorp dat net begon aan het toerisme, en de weg naar de vuurtoren liep langs een vrijwel onbebouwde kust.
Dat de cala zelf niet veranderd is, komt doordat er simpelweg geen ruimte is om iets te bouwen. De rotsen lopen aan weerszijden tot aan het water en de strook zand is te smal voor meer dan een kiosk. Juist daardoor voelt dit strandje, midden in een drukke badplaats, nog steeds als een plek die aan het dorp ontsnapt is.
Wanneer je het beste gaat
Vroeg in de ochtend, en bij voorkeur buiten juli en augustus. Mei, juni, september en de eerste helft van oktober zijn hier ideaal: het water is dan al of nog prettig, het strandje is niet vol, en je vindt zonder gedoe een plek om de auto te laten staan. Wil je in het hoogseizoen toch gaan, wees er dan voor negen uur, of kom juist aan het eind van de middag als de dagjesmensen vertrekken en de zon van de rotsen af is. Zeewatertemperaturen per maand staan in onze gids over de beste reistijd voor Mallorca.
Schuif opzij voor meer foto’s. De baai vanaf de rotsen, dezelfde plek in 1968 en de rotspunt met zijn losse klip. Foto’s via Wikimedia Commons: 1 Olaf Tausch (CC BY 3.0), 2 G.Friedrich (CC BY 3.0), 3 Olaf Meister (CC BY-SA 4.0).
Wat je eromheen kunt doen
Cala Gat is te klein om er een hele dag door te brengen, en dat hoeft ook niet, want in dezelfde hoek liggen een paar heel verschillende stranden. Cala Agulla is het brede natuurstrand even ten noorden, met duinen en veel meer ruimte, en Cala Mesquida daarachter is het duinstrand in het natuurgebied waar bij aanlandige wind golven staan. Wil je nog verder weg van de drukte, dan is Cala Torta bij Artà het wilde uiterste.
De klim naar de vuurtoren is de logische toevoeging aan een ochtend op Cala Gat, zeker aan het eind van de dag. Meer routes staan in onze gids over wandelen op Mallorca, en een overzicht van de stranden per kust in de mooiste stranden van Mallorca.
Op de strandenkaart van Mallorca zie je Cala Gat samen met alle andere stranden van het eiland.
Veelgestelde vragen over Cala Gat
Waar ligt Cala Gat?
Aan de noordoostpunt van Mallorca, in de gemeente Capdepera, net ten oosten van de haven van Cala Ratjada. Je loopt er in tien tot twaalf minuten naartoe over het kustpad vanaf de haven.
Hoe groot is het strand?
Klein. De meeste gidsen houden ongeveer veertig bij twintig meter aan, een enkele komt op zestig meter lang. Er passen een paar dozijn handdoeken op, en in het hoogseizoen ligt het rond elf uur ’s ochtends vol.
Kun je er parkeren?
Nauwelijks. Er is geen echte parkeerplaats bij het strand; je parkeert in de zijstraten boven de cala, en die zitten in het hoogseizoen vroeg vol. De meeste bronnen beschrijven gratis plekken, één gids noemt betaald parkeren van twee tot drie euro per dag.
Zijn er voorzieningen?
Er is een kleine strandbar en er zijn ligbedden en parasols te huur, maar in beperkt aantal. Over douches lopen de bronnen uiteen: sommige melden douches en toiletten in de buurt, andere schrijven dat er geen douche is. Eén bron noemt een strandwacht in het seizoen.
Is het geschikt voor kinderen?
Ja. Het water is ondiep en loopt geleidelijk af, de baai ligt beschut zodat er zelden golfslag van betekenis staat, en er is schaduw onder de pijnbomen. Het pad vanaf de haven is vlak genoeg om met kinderen te lopen.
Kun je er goed snorkelen?
Ja, dat is een van de sterkste punten. Aan weerszijden van de cala liggen rotspartijen waar het meteen dieper wordt en waar veel vis zit, en je bent er binnen twintig meter zwemmen. Blijf wel bij de kant, want in de zomer varen er bootjes de baai in en uit.
Kun je vanaf het strand naar de vuurtoren lopen?
Ja. Het kustpad loopt vanaf de cala omhoog naar de vuurtoren van Capdepera, ongeveer drie kilometer vanaf de haven gerekend. Vanaf boven kijk je over de noordoostpunt van het eiland en bij helder weer tot aan Menorca.
Wanneer is het er het rustigst?
Vroeg in de ochtend, en buiten juli en augustus. Mei, juni, september en de eerste helft van oktober zijn hier het prettigst. Wil je in het hoogseizoen toch gaan, wees er dan voor negen uur of kom aan het eind van de middag.
Op de kaart
Bronnen (geraadpleegd 15 oktober 2026): OpenStreetMap voor de ligging en de coördinaten; Spaanse, Duitse en Nederlandstalige strandgidsen voor de afmetingen, de voorzieningen, de looptijd vanaf de haven, het kustpad naar de vuurtoren en de parkeersituatie. Die bronnen spraken elkaar tegen over de lengte van het strand, over de aanwezigheid van douches en over de vraag of parkeren gratis of betaald is; dat staat zo in de tekst in plaats van één gekozen antwoord. Foto’s via Wikimedia Commons.
