Gepubliceerd op
Zeewater: Copernicus Marine via Open-Meteo, gemeten 22 oktober. Buitentemperatuur en wind: Open-Meteo, nu.
Vanaf het water zie je de baai zoals hij is: een korte brede kom met het dorp er meteen achter. Foto: Olaf Tausch, CC BY 3.0, via Wikimedia Commons
Cala Mendia ligt aan de oostkust van Mallorca, in de gemeente Manacor, en is de zuidelijke helft van een tweeling. Een paar honderd meter noordwaarts ligt Cala Anguila, met dezelfde witte zandbodem en dezelfde turquoise kleur, en samen vormen ze het dorpje dat op de kaart gewoon Cala Anguila-Cala Mendia heet. Wie hier een week zit, loopt vanzelf heen en weer tussen de twee, want de kustpaden verbinden ze in een kleine tien minuten.
Mendia of Mandia, en waarom het allebei klopt
Dit is het eerste wat opvalt als je de baai opzoekt: je komt hem in twee spellingen tegen. De officiële Spaanse strandgegevens hanteren Cala Mandia, terwijl op kaarten, op borden ter plaatse en in OpenStreetMap meestal Cala Mendia staat. Het is dezelfde baai, en de Mallorcaanse gidsen zeggen dat ook met zoveel woorden. Je hoeft dus niet te zoeken naar een tweede strand dat net zo heet.
De verwarring heeft gevolgen die verder gaan dan de spelling. Hotels, appartementen en busreizen gebruiken de twee namen door elkaar, zodat je bij het boeken soms denkt dat je in een andere plaats terechtkomt dan waar je uiteindelijk staat. Reserveer je iets in Cala Mandia, dan kom je in Cala Mendia aan, en andersom.
Wat voor baai het is
De kom is kort en breed. De officiële gegevens geven tachtig meter lengte bij honderdtwintig meter breedte, en als bodem zand met grind. Het zand is wit en fijn aan de waterlijn, met grovere korrels en kiezels waar het strand tegen de rotsen aanloopt. Aan beide kanten lopen lage kalksteenranden het water in, met holtes en overhangen die bij laag water droogvallen.
Anders dan de diepe, nauwe calas van deze kust staat Cala Mendia tamelijk open naar het zuidoosten. De officiële beschrijving spreekt dan ook niet van kalm water maar van matige deining, en dat is een reëel verschil. Bij wind uit het oosten komt er golfslag binnen die je in een beschutte baai als Cala sa Nau niet zou hebben. Voor kinderen betekent dat vooral: let op de dagen dat het waait.
Achter het zand staat het dorp meteen tegen de helling op, met hotels, appartementen en een enkele villa tussen de pijnbomen. Het is nadrukkelijk een stedelijke baai in de officiële indeling, en dat voelt ook zo. De keerzijde is dat alles er is: toiletten, douches, een plek om het zand van je voeten te spoelen, bars en terrassen op loopafstand.
Hoe je er komt en waar je parkeert
Met de auto rijd je over de Ma-4014, die vanaf Porto Cristo en vanaf Manacor naar de kust loopt en keurig is aangegeven. Vanaf de jachthaven van Porto Cristo is het volgens de officiële gegevens 5,56 kilometer.
Parkeren is gratis, maar er is weinig van. Vlak bij het strand liggen een handvol plekken, en voor de rest sta je in de straten van de woonwijk erachter. In juli en augustus is dat tegen het middaguur een zoekplaatje. Kom je met een hotel in het dorp zelf, dan is het probleem er niet, want dan loop je.
Te voet kun je ook aankomen vanaf Cala Anguila, over het pad langs de kust, in ongeveer tien minuten. Dat is een aardige manier om de dag te beginnen, zeker omdat je onderweg over de rotsrichel heen in beide baaien tegelijk kijkt.
Zwemmen, duiken en snorkelen
De bodem loopt vanaf het zand geleidelijk af en is in het midden kaal zand, waardoor het water zijn heldere turquoise kleur houdt. Bij de randen wordt het interessanter, want daar liggen de rotsen met algen en spleten waar vis tussen zit.
Bijzonder voor een baai van dit formaat is dat er een aangewezen duikzone ligt. Dat betekent in de praktijk dat duikers hier met boeien een afgebakend gebied hebben waar geen vaarverkeer doorheen gaat. Wie wil duiken op Mallorca vindt in onze duikgids voor Mallorca waar de vergunningen en de reservaten liggen. Voor snorkelen zonder uitrusting zijn de rotsranden hier goed genoeg, en in de snorkelgids staat wat je er aan vissen kunt verwachten.
Voorzieningen
De officiële lijst noemt verhuur van parasols, ligbedden en watersportspullen, en verder toiletten, douches, afvalbakken, een reinigingsdienst en een telefoon. Strandgidsen melden daarnaast een strandwacht, bars en restaurants aan de rand van het zand. Over de maanden en uren waarin die strandwacht aanwezig is, is net als op de meeste stranden van deze kust niets hards te vinden, dus reken er buiten juli en augustus niet op.
De officiële bezettingsgraad staat op hoog, en dat klopt met wat de foto’s laten zien: in het hoogseizoen staat de hele achterste rand vol met rieten parasols en ligt het zand vol. Wie rust zoekt moet of vroeg komen of naar de kleinere inhammen verderop langs de kust.
Schuif opzij voor meer foto’s. De baai met de bootjes voor de monding, de donkere zee bij de rotspunt en de golfslag tegen de kalksteenrand buiten de kom. Foto’s via Wikimedia Commons: 1 en 2 Olaf Tausch (CC BY 3.0), 3 Sergei Gussev (CC BY 2.0).
Het kustpad tussen de twee baaien
Het stuk kust tussen Cala Mendia en Cala Anguila is het aardigste wandelingetje van de buurt, en het laat precies zien hoe deze kust in elkaar zit. Je loopt over een lage kalksteenrichel waar de zee eeuwenlang in heeft staan beuken. Op ooghoogte zitten uitgeslepen holtes en overhangen, op sommige plekken diep genoeg om in te schuilen, en de bovenkant is zo scherp en poreus dat je er niet op blote voeten overheen wilt. Dat gesteente is het oude rif dat hier in zee lag toen de Middellandse Zee veel ondieper was; wat je nu als kust ziet, is de versteende rand daarvan.
Halverwege kijk je in beide kommen tegelijk, en dan zie je ook waarom de twee baaien zo op elkaar lijken: ze zijn allebei het uiteinde van een dal dat bij hoge zeespiegel is ondergelopen. Het zand dat erin ligt, is grotendeels afgeslepen schelp en koraalkalk, en dat is de reden dat het hier zo wit is en elders op het eiland geler.
Het dorp eromheen
Cala Anguila-Cala Mendia is geen oud vissersdorp maar een vakantieplaats die vanaf de jaren zestig rond de twee baaien is gebouwd. Dat zie je aan de opzet: geen plein met een kerk, maar straten die de helling volgen, met appartementen, een paar grote hotels en villa’s tussen de pijnbomen. Een supermarkt, wat terrassen en een handvol restaurants, en daarmee houdt het op.
Voor wie hier logeert is dat precies goed of precies verkeerd. Je zit op loopafstand van twee stranden en je hebt geen auto nodig voor een dag aan zee. Maar voor een avond uit, een markt of een echte dorpskern rijd je naar Porto Cristo of naar Manacor. In het laagseizoen is het er stil, want een groot deel van de accommodaties sluit tussen november en april.
Wanneer je het beste gaat
Juni en september zijn hier het aangenaamst. Het water is dan warm genoeg, de voorzieningen draaien en het is rustiger dan in de hoogzomer. In juli en augustus is vroeg komen de enige manier om zowel te parkeren als een plek op het zand te vinden, en is het na een uur of vijf weer prettig.
Buiten het seizoen is het een mooie plek voor een wandeling over de kustpaden naar Cala Anguila en verder, maar dan zijn de ligbedden weg en de bars dicht. Let in de winter op de deining, want juist omdat deze baai open ligt, kan het er behoorlijk tekeergaan. Het actuele zeewater, de buitentemperatuur en de wind staan bovenaan deze pagina.
Het zeegras in het najaar
Vanaf het najaar spoelt er posidonia aan, het zeegras waarvan de velden voor de kust het water zo helder houden. In het hoogseizoen wordt het dagelijks weggehaald, daarbuiten blijft het liggen. Dat ziet er rommelig uit, maar het is precies wat het strand in de winter bij elkaar houdt: die laag vangt de golfslag op en voorkomt dat het zand wegspoelt. Het is dus geen vervuiling en ook geen teken van een slecht onderhouden strand, eerder het tegendeel.
In de buurt
Porto Cristo ligt een kleine zes kilometer naar het noorden en is het logische uitje: een echte haven met terrassen aan het water, en aan de rand de beroemdste druipsteengrot van het eiland. Onze gids over de grotten van Mallorca zet op een rij welke je kunt bezoeken en wat ze kosten.
Zuidwaarts langs de kust liggen Cala Romàntica en verderop Cala Varques, een van de laatste onbebouwde stranden van het eiland, waar je alleen te voet komt. Alle stranden van het eiland staan bij elkaar op onze strandenkaart van Mallorca, en de selectie met de mooiste staat in ons overzicht van de mooiste stranden van Mallorca.
Op de strandenkaart van Mallorca zie je Cala Mendia samen met alle andere stranden van het eiland.
Veelgestelde vragen over Cala Mendia
Is Cala Mendia hetzelfde als Cala Mandia?
Ja, het is dezelfde baai. De officiële Spaanse strandgegevens hanteren Cala Mandia, terwijl op kaarten, op borden ter plaatse en in OpenStreetMap meestal Cala Mendia staat. Hotels en reisaanbieders gebruiken de twee door elkaar, dus laat je niet in de war brengen bij het boeken.
Hoe groot is het strand van Cala Mendia?
De officiële gegevens geven tachtig meter lengte bij honderdtwintig meter breedte, met zand en grind als bodem en wit zand. Het is dus een korte, brede kom en geen lange strook.
Is het water bij Cala Mendia rustig?
Niet altijd. De officiële beschrijving spreekt van matige deining, want de baai staat tamelijk open naar het zuidoosten. Bij wind uit die hoek komt er golfslag binnen die je in een nauwe, beschutte cala niet zou hebben. Op windstille dagen is het water wel rustig en helder.
Kun je bij Cala Mendia duiken?
Ja, er is een aangewezen duikzone, wat voor een baai van dit formaat ongebruikelijk is. Duikers hebben daar een met boeien afgebakend gebied waar geen vaarverkeer doorheen gaat. Snorkelen kan langs de rotsranden aan beide kanten van de kom.
Is parkeren bij Cala Mendia gratis?
Ja, maar er zijn weinig plekken. Vlak bij het strand liggen er een handvol, voor de rest sta je in de straten van de woonwijk erachter. In juli en augustus is het tegen het middaguur zoeken.
Hoe ver is het lopen naar Cala Anguila?
Ongeveer tien minuten over het pad langs de kust. De twee baaien liggen een paar honderd meter uit elkaar en vormen samen het dorp Cala Anguila-Cala Mendia. Onderweg kijk je over de rotsrichel in beide baaien tegelijk.
Welke voorzieningen zijn er op Cala Mendia?
De officiële lijst noemt verhuur van parasols, ligbedden en watersportspullen, toiletten, douches, afvalbakken, een reinigingsdienst en een telefoon. Strandgidsen melden daarnaast een strandwacht en bars en restaurants aan de rand van het zand.
Hoe druk is Cala Mendia?
De officiële bezettingsgraad staat op hoog. In het hoogseizoen staat de hele achterste rand vol met rieten parasols en ligt het zand vol. Vroeg in de ochtend en na een uur of vijf is het beduidend rustiger, en in juni en september scheelt het aanzienlijk.
Op de kaart
Bronnen (geraadpleegd 16 oktober 2026): OpenStreetMap voor de ligging en de coördinaten; spain.info voor de afmetingen, de bodem, de deining, de voorzieningen en het wegnummer; Mallorcaanse strandgidsen voor het parkeren, de strandwacht en de bevestiging dat Cala Mandia en Cala Mendia dezelfde baai zijn. Over het seizoen en de uren van de strandwacht was niets hards te vinden; dat staat zo in de tekst. Foto’s via Wikimedia Commons.
