Gepubliceerd op
Zeewater: Copernicus Marine via Open-Meteo, gemeten 22 oktober. Buitentemperatuur en wind: Open-Meteo, nu.
De hele inham in beeld, met het zand achterin en het oude botenhuis links. Foto: Xxlstier, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
Cala sa Nau is zo’n baai die je op de kaart bijna over het hoofd ziet en die in het echt precies klopt. Een smalle inham van een paar honderd meter snijdt de oostkust van Mallorca in, met aan weerszijden lage kalksteenranden en pijnbos dat tot aan de rand doorloopt. Helemaal achterin ligt een strookje licht zand, en het water ertussen heeft de turquoise kleur waar deze kust om bekendstaat. Het is klein, het is beschut, en het heeft net genoeg voorzieningen om er een hele dag te blijven.
Wat voor baai het is
Over de precieze maten zijn de gidsen het niet eens, en dat komt doordat ze verschillende dingen meten. De zandstrook zelf wordt opgegeven als vijftig tot zeventig meter lang en ongeveer even breed; de baai waarin hij ligt is met ruim driehonderdvijftig meter een stuk langer. In de praktijk betekent dat: een compact strand waar in het hoogseizoen een paar honderd mensen op passen, aan het eind van een inham waar bootjes voor anker liggen.
Het zand is licht en vrij fijn, en de bodem loopt geleidelijk af, wat het geschikt maakt voor kinderen. Aan weerszijden lopen rotsplaten het water in waar je vanaf kunt zwemmen en snorkelen. Omdat de baai diep landinwaarts snijdt en smal is, is het water er bijna altijd rustig, zelfs als het buiten waait. Dat is precies waarom deze cala zo geliefd is bij gezinnen.
Waar de naam vandaan komt
Nau betekent in het Catalaans schip, in de oude zin van een zeilend vaartuig; sa Nau is dus zoiets als het schip. Waar die naam precies op slaat is niet met zekerheid te zeggen, en je komt er langs deze kust wel vaker zulke namen tegen die naar de scheepvaart verwijzen. Wat in elk geval klopt met het landschap is dat deze inham een natuurlijke beschutting vormt: smal, diep landinwaarts en met rotsranden die de wind breken. Een boot ligt hier veilig als het buiten tekeergaat, en dat is op een kust met weinig havens eeuwenlang de reden geweest dat zo’n plek een naam kreeg.
Je ziet dat nu nog steeds. Aan de noordkant van de baai staat een gemetseld botenhuis met houten deuren die tot aan het water komen, het soort onderkomen waarin vissers hun llaüt voor de winter opborgen. In de zomer liggen er zeilboten voor anker in de inham, net buiten de boeienlijn die het zwemgebied afbakent.
Hoe je er komt, en waarom dat aandacht vraagt
Je rijdt via het dorp S’Horta en volgt daarna de borden naar Cala sa Nau. Dat laatste stuk is smal en bochtig, op sommige plekken zo smal dat er maar één auto tegelijk door kan en je bij tegenliggers moet uitwijken. Rijd dus rustig, zeker op een drukke dag in augustus wanneer er voortdurend verkeer in twee richtingen is.
Bij de parkeerplaats eindigt de weg en loopt een stenen trap naar het zand. Die is kort maar steil genoeg om te merken, zeker met koelbox en parasol; één gids telt vierenzestig treden. Voor bezoekers met een beperking is er een houten vlonderpad en een aangepaste parkeerplek, wat op dit soort calas uitzonderlijk is. Komt het je beter uit per boot, dan kun je voor het strand ankeren.
Het parkeerprobleem
Dit is het punt waarop de meeste dagen misgaan. De parkeerplaats is niet groot en loopt in juli en augustus al voor tien uur vol. Over de kosten zijn de bronnen het oneens: sommige beschrijven een grote onverharde plaats die gratis is met wat ruimte langs de weg, andere een betaalde parkeerplaats boven aan de trap met daarnaast gratis plekken langs de weg als die er zijn. Er is in elk geval een kleine gereserveerde plek voor mensen met beperkte mobiliteit.
Is de plaats vol, dan is er geen handig alternatief: je komt dan uit op een plek die al snel een kilometer verderop ligt, langs diezelfde smalle weg. Kom dus vroeg, of kom buiten het hoogseizoen. Hoe het parkeren op Mallorca verder werkt, met de kleuren van de vakken en de boetes, staat in onze gids over parkeren op Mallorca.
Met het openbaar vervoer is deze cala in de praktijk niet te doen. Er ligt geen bushalte in de buurt, en vanaf het dichtstbijzijnde punt waar je met de bus komt is het meer dan drie kilometer lopen over een weg zonder stoep. Wie zonder auto op het eiland is, kan beter een van de calas kiezen waar de lijnbus wel komt; hoe het net werkt staat in onze gids over de bus op Mallorca.
Hoe deze kust gevormd is
Cala sa Nau is geen toevallige deuk in de kustlijn maar het resultaat van een proces dat je langs de hele oostkust van Mallorca terugziet. Het gesteente hier is kalksteen, en kalksteen lost op in water. In perioden waarin de zeespiegel veel lager lag dan nu, sneden beken zich diep in dat gesteente en vormden smalle dalen naar zee. Toen het water na de laatste ijstijd weer steeg, liepen die dalen onder en werden het inhammen: lang, smal en met steile wanden, met helemaal achterin het zand dat de beek ooit had aangevoerd.
Dat verklaart meteen een paar dingen die je ter plekke merkt. Waarom het strand helemaal achter in de baai ligt en niet aan de monding. Waarom het water zo diep is vlak bij de kant. En waarom de calas op deze kust allemaal dezelfde vorm hebben, als een rij vingers die het land in steken: Cala Mitjana, Cala sa Nau en Cala Serena liggen binnen een paar kilometer van elkaar en lijken van bovenaf op drie versies van hetzelfde idee.
Voorzieningen
Voor zo’n kleine baai is er verrassend veel. Er staat een strandbar met restaurant, er zijn ligbedden en parasols te huur, en er zijn douches en toiletten. Verschillende gidsen noemen bovendien een strandwacht, en op foto’s van het strand staat inderdaad een uitkijkstoel. Over het seizoen en de uren van die strandwacht vond ik geen harde informatie, dus ga er niet blind van uit dat er in mei of oktober iemand zit.
Wat er niet is, is schaduw op het zand zelf. De pijnbomen staan op de randen, niet op het strand, dus zonder parasol zit je in de volle zon. In juli en augustus is dat tussen twaalf en vier geen pretje.
Schuif opzij voor meer foto’s. Vanaf de rotsrand, de hele inham met een zeilboot voor anker en het strand op een drukke zomerdag. Foto’s via Wikimedia Commons: 1 RafelJuan (CC BY-SA 3.0), 2 en 3 Xxlstier (CC BY-SA 4.0).
Snorkelen en zwemmen
Het zwemgebied voor het strand is met boeien afgezet, zodat je zonder op bootjes te letten het water in kunt. Daarbuiten wordt het snel dieper, en juist daar ligt het interessante deel. Langs beide wanden van de inham lopen de rotsplaten onder water door in richels en overhangen, met wierbegroeiing waar vis tussen zit. Omdat de baai zo beschut ligt, is het zicht er bijna altijd goed, ook op dagen dat het aan de open kust te woelig is om iets te zien.
Een tip die op deze kust steeds opgaat: blijf aan de randen en zwem niet dwars door de inham naar de monding. Daar varen de zeilboten die binnenkomen of vertrekken, en vanaf het water ben je zonder zwemboei slecht te zien. Wil je toch verder, neem dan een felgekleurde boei mee, wat op de Balearen sowieso het advies is.
Wanneer je het beste gaat
Vroeg, en het liefst in mei, juni, september of begin oktober. Dan is het water al of nog prettig, is de parkeerplaats geen loterij en heb je het strand met een stuk minder mensen. In het hoogseizoen moet je er echt voor tien uur zijn om zonder stress te parkeren. Buiten het seizoen is de baai prachtig stil, maar dan zijn de bar en de verhuur gesloten en is er geen strandwacht. Zeewatertemperaturen per maand staan in onze gids over de beste reistijd voor Mallorca.
In de buurt
Deze hoek van de oostkust zit vol met dit soort inhammen. Even ten zuiden ligt het complex van baaien rond Cala d’Or, met jachthaven en meer voorzieningen, en noordwaarts kom je bij de vissershaven van Portocolom. Zoek je juist het wilde uiterste, zonder bar en zonder trap, dan is Cala Varques het bekendste voorbeeld. Een overzicht per kust staat in de mooiste stranden van Mallorca, en voor het onderwaterwerk is er onze gids over snorkelen op Mallorca.
Op de strandenkaart van Mallorca zie je Cala sa Nau samen met alle andere stranden van het eiland.
Veelgestelde vragen over Cala sa Nau
Waar ligt Cala sa Nau?
Aan de oostkust van Mallorca, in de gemeente Felanitx, tussen Portocolom en Cala d’Or. Je rijdt er via het dorp S’Horta heen en volgt daarna de borden naar de cala.
Hoe groot is het strand?
De zandstrook wordt opgegeven als vijftig tot zeventig meter lang en ongeveer even breed; de baai waarin hij ligt is met ruim driehonderdvijftig meter een stuk langer. De gidsen verschillen onderling, want ze meten niet hetzelfde.
Hoe is de toegangsweg?
Smal en bochtig. Op sommige plekken kan er maar één auto tegelijk door en moet je bij tegenliggers uitwijken. Bij de parkeerplaats eindigt de weg en loopt een stenen trap naar het zand; één gids telt vierenzestig treden.
Is parkeren gratis?
Dat verschilt per bron. Sommige beschrijven een grote onverharde plaats die gratis is, andere een betaalde parkeerplaats boven aan de trap met daarnaast gratis plekken langs de weg. Er is in elk geval een kleine gereserveerde plek voor mensen met beperkte mobiliteit.
Hoe laat moet je er zijn?
In juli en augustus voor tien uur, want dan loopt de parkeerplaats vol. Is hij vol, dan kom je al snel een kilometer verderop terecht langs diezelfde smalle weg; een handig alternatief is er niet.
Kun je er met de bus komen?
In de praktijk niet. Er ligt geen bushalte in de buurt en vanaf het dichtstbijzijnde punt waar de bus komt is het meer dan drie kilometer lopen over een weg zonder stoep.
Welke voorzieningen zijn er?
Een strandbar met restaurant, ligbedden en parasols te huur, douches en toiletten. Verschillende gidsen noemen ook een strandwacht en er staat een uitkijkstoel op het strand, maar over het seizoen en de uren daarvan is niets hards te vinden.
Is het geschikt voor kinderen?
Ja. Het zand is fijn, de bodem loopt geleidelijk af en doordat de baai smal en diep is, blijft het water er bijna altijd rustig, ook als het buiten waait. Houd er wel rekening mee dat er geen schaduw op het zand zelf is.
Op de kaart
Bronnen (geraadpleegd 15 oktober 2026): OpenStreetMap voor de ligging en de coördinaten; Spaanse, Duitse en Engelstalige strandgidsen voor de afmetingen, de voorzieningen, de toegangsweg, de trap en het parkeren. Die bronnen gaven uiteenlopende maten (van vijftig tot zeventig meter) en spraken elkaar tegen over de vraag of parkeren gratis of betaald is; dat staat zo in de tekst. Over het seizoen en de uren van de strandwacht was niets hards te vinden. Foto’s via Wikimedia Commons.
