Er is op heel Es Caló des Mort nauwelijks plek voor twintig mensen, en toch kent bijna iedereen die op Formentera komt de naam. Dit piepkleine baaitje aan het oostelijke einde van Platja de Migjorn is uitgegroeid tot het meest gefotografeerde plekje van het eiland, een strookje wit zand van hooguit twintig meter lang tussen okerkleurige rotsen, oude houten botenhellingen en water in alle tinten turquoise die je maar kunt bedenken. Wie het beeld eenmaal van bovenaf heeft gezien, snapt meteen waarom fotografen en romantici hier keer op keer naartoe trekken. En wie er echt gaat zwemmen, ontdekt dat de charme in de kleinheid zit, en in de moeite die je moet doen om er te komen.
Een verscholen baaitje onder Es Copinar
Es Caló des Mort ligt op de plek waar de lange, zanderige zuidkust van Formentera langzaam overgaat in de hogere rotspartijen die uiteindelijk uitmonden in het plateau van La Mola. Precies onder de wijk Es Copinar, waar de klif een paar meter boven de zee uitsteekt, opent zich een minuscule inham die van bovenaf bijna onzichtbaar blijft. Je rijdt er zo voorbij zonder iets te vermoeden, want vanaf de weg zie je alleen zandsteen en struikgewas.
Dat verscholen karakter is precies wat het baaitje zo geliefd maakt. Het voelt als een geheim dat je zelf hebt ontdekt, ook al staan er in het hoogseizoen tientallen mensen op de rotsen eromheen. De inham is beschut, aan de rechterkant door de klif en aan de linkerkant door een natuurlijke rotsdam die als golfbreker werkt. Daardoor blijft het water er meestal spiegelglad, behalve wanneer een stevige westenwind de deining tot in de baai duwt.
Het strand en het water
Het zandstrookje zelf is werkelijk piepklein, ongeveer twintig meter lang en vijf meter breed, ingeklemd tussen warme, roodbruine rotsen. Meer dan een handvol handdoeken passen er niet, en wie een plekje op het zand wil bemachtigen moet vroeg zijn. De rest van de bezoekers verspreidt zich over de omringende rotsen, waar je prima kunt zitten en van waar je zo het water in glijdt.
Het water is de grote ster. Het is glashelder en kleurt van diep blauw naar het lichtste turquoise, en omdat de baai zo beschut ligt, is de zee er vaak kalm en warm. Snorkelen is er een genoegen, want tussen de rotsen krioelt het van de visjes die je zonder schroom komen bekijken. Aalscholvers drogen hun vleugels op de rotspunten en hagedissen schieten over de warme steen, zodat het geheel ondanks de vaste stroom bezoekers levendig en ongerept aanvoelt.
De escars en het verhaal van de kust
Wat Es Caló des Mort zijn onmiskenbare karakter geeft, zijn de escars, de houten botenhuisjes met hun schuine hellingen die vlak boven het water staan. Vroeger trokken vissers hun kleine boten via deze houten rails het water uit om ze veilig op het droge te zetten, buiten bereik van de golven. Sommige rails liggen er nog, verweerd en grijs geworden door zon en zout, en juist die rustieke bouwsels maken het plaatje compleet.
De naam Caló des Mort, letterlijk het inhammetje van de dode, prikkelt de fantasie en heeft door de jaren heen verhalen over piraten en verborgen schatten aangetrokken. Of daar iets van waar is doet er niet toe. De combinatie van een klinkende naam, de oude vissershuisjes en dat volmaakte kleurenpalet heeft van dit baaitje een klein monument gemaakt, een plek waar de tijd even is blijven staan.
Het iconische plaatje van bovenaf
Het beroemde beeld van Es Caló des Mort maak je niet vanaf het zand, maar vanaf de klif erboven. Van daar kijk je bijna loodrecht neer op de inham, die er bij kalme zee uitziet als een natuurlijk zwembad. De boog van wit zand, de roodbruine rotsen, de houten hellingen en het lichtgevende water vormen samen een plaatje dat je op talloze ansichtkaarten en tijdlijnen terugziet.
Juist die populariteit vraagt om enige voorzichtigheid. Het zandsteen langs deze kust is zacht en brokkelt af, en een markante rotsformatie die het uitzicht jarenlang extra fotogeniek maakte, is in 2020 ingestort. Blijf daarom uit de buurt van de rand, zeker na regen of in de winter, wanneer de kliffen instabieler zijn. Het mooiste beeld is het niet waard om risico voor te nemen, en vanaf een veilige afstand is het uitzicht net zo betoverend.
De afdaling naar het zand
Naar beneden komen is een klein avontuur op zich. Vanaf de klif loopt een kort maar steil pad naar de baai, met op het laatste stuk een geïmproviseerde trap van stenen blokken en een touw dat als leuning dient. Het is geen technische klim, maar je hebt er wel stevige schoenen en een beetje evenwichtsgevoel voor nodig, zeker op de terugweg omhoog met natte voeten en een zonverbrande rug.
Voor wie moeilijk ter been is of jonge kinderen bij zich heeft, is dat de eerlijke waarschuwing. Es Caló des Mort is niet gemaakt voor gemak, maar juist die inspanning schrikt de massa af en houdt de baai iets exclusiefs. Wie de afdaling waagt, wordt beloond met een plek die vanaf de weg volstrekt onzichtbaar bleef.
Geen voorzieningen, dus kom voorbereid
Op Es Caló des Mort is helemaal niets. Geen strandtent, geen ligbedden of parasols, geen toilet, geen drinkwater en geen badmeester. Dat betekent dat je alles wat je nodig hebt zelf meeneemt, van voldoende water en zonnebrand tot een hoed en iets voor de honger. Neem ook je afval weer mee terug, want er staan geen prullenbakken en dit stukje kust is te mooi om te laten verrommelen.
De dichtstbijzijnde voorzieningen vind je op het aangrenzende strandje van Es Copinar, waar een kiosk en een restaurant zitten. Neem daar dus iets te drinken of te eten voordat je aan de wandeling begint, of achteraf, wanneer je met zoute huid en zand tussen je tenen terugloopt.
Wanneer je het beste kunt gaan
Het grootste geheim van Es Caló des Mort is het tijdstip. Omdat het baaitje zo klein is, zit het in de zomer al vroeg op de dag vol, en wie tegen het middaguur arriveert loopt het risico alleen nog maar een foto te kunnen maken zonder ooit het water te bereiken. Kom daarom vroeg in de ochtend, wanneer het licht nog zacht is en het zand nog leeg, of juist laat in de middag, wanneer de eerste golf bezoekers alweer vertrokken is.
In juli en augustus is het onvermijdelijk druk, en dan helpt alleen het vroege of late uur echt. Juni en september zijn aangenamer, met warm water en meer ruimte. In de winter is de baai vrijwel verlaten en stil, maar dan zijn de kliffen minder stabiel en de afdaling glibberiger, dus geldt extra oplettendheid. Meer over het juiste moment lees je in onze praktische tips voor een bezoek aan Formentera.
Bereikbaarheid en parkeren
Es Caló des Mort bereik je alleen te voet. De mooiste en meest aangeraden route begint bij het strand van Es Copinar, aan het oostelijke einde van Migjorn. Vanaf daar neem je het zand- en aardepad dat langs de kiosk omhoog loopt en volg je de kustlijn op hoogte, altijd een stukje boven de zee. Onderweg heb je een prachtig uitzicht over de hele boog van Migjorn, met de kliffen aan je ene en het open water aan je andere kant. Na een minuut of tien tot vijftien kom je bij de afdaling naar de baai.
Houd er rekening mee dat de kleine toegangswegen naar dit stukje kust in de zomermaanden vaak worden afgesloten wegens de drukte, zodat je met auto of scooter niet vlak bij de baai kunt komen. Je parkeert dan op de aangewezen plekken langs de verharde weg richting Es Copinar, bij de hotels en restaurants, en loopt het laatste stuk. Wie het eiland op eigen houtje wil verkennen, doet er goed aan vooraf te lezen over een scooter huren op Formentera, want daarmee ben je flexibel en vind je makkelijker een plek in de buurt.
In de buurt
Het fijne aan de ligging van Es Caló des Mort is dat je het kunt combineren met een halve dag langs de zuidkust. Het lange Platja de Migjorn strekt zich vanaf hier westwaarts uit, met eindeloos veel ruimte, strandtenten en rustige zandstroken die een mooi contrast vormen met de intimiteit van het baaitje. Iets verderop, in de richting van La Mola, ligt het pittoreske vissersplaatsje Es Caló de Sant Agustí, waar je tussen de bootjes goed kunt eten en het water even helder is.
Wie van wandelen houdt, loopt vanaf Es Caló de Sant Agustí de historische route van Racó de sa Pujada omhoog, een oud kasseienpad dat vroeger de enige verbinding met La Mola vormde en dat je beloont met weidse uitzichten over de kust. Voor wie eerst een breder beeld van het eiland wil, is onze pagina over Formentera een goed vertrekpunt, en de selectie mooiste stranden van Formentera helpt je bij het plannen van de rest van je dagen. En zoek je inspiratie voor de hele archipel, kijk dan eens rond op onze hub over de Balearen.
Op de kaart
Veelgestelde vragen
Waarom is Es Caló des Mort zo bekend?
Het baaitje dankt zijn faam aan het perfecte plaatje van bovenaf, met wit zand, roodbruine rotsen, oude houten botenhellingen en helder turquoise water. Dat beeld is talloze keren gedeeld en heeft van dit piepkleine plekje een van de meest gefotografeerde plekken van Formentera gemaakt.
Hoe kom ik bij Es Caló des Mort?
Je bereikt de baai alleen te voet. De mooiste route begint bij het strand van Es Copinar en volgt de kustlijn op hoogte, ongeveer tien tot vijftien minuten lopen, tot je bij de steile afdaling naar de inham komt.
Is de afdaling moeilijk?
Het pad is kort maar steil, met op het laatste stuk een geïmproviseerde trap van stenen en een touw als leuning. Het is goed te doen met stevige schoenen, maar minder geschikt voor wie slecht ter been is of hele kleine kinderen bij zich heeft.
Zijn er voorzieningen op het strand?
Nee, op Es Caló des Mort is helemaal niets. Neem zelf water, eten, zonnebrand en schaduw mee, en neem je afval weer terug. De dichtstbijzijnde kiosk en restaurant vind je op het aangrenzende strandje van Es Copinar.
Wanneer kan ik het beste gaan?
Kom vroeg in de ochtend of laat in de middag, want door de kleine afmetingen zit de baai in de zomer al snel vol. Juni en september zijn rustiger dan juli en augustus, terwijl het in de winter vrijwel verlaten maar minder stabiel is.
Kan ik met de auto tot bij de baai komen?
Nee. In de zomer worden de kleine toegangswegen vaak afgesloten wegens de drukte. Je parkeert op de aangewezen plekken langs de verharde weg naar Es Copinar en loopt het laatste stuk te voet.
Is Es Caló des Mort geschikt om te snorkelen?
Ja, het water is glashelder en meestal kalm, en tussen de rotsen zwemmen veel visjes. Bij een stevige westenwind kan er wat deining staan, waardoor het zicht en het zwemplezier afnemen.
Hoeveel mensen passen er op het strand?
Op het eigenlijke zandstrookje passen hooguit vijftien tot twintig mensen. De overige bezoekers zoeken een plek op de omringende rotsen, en op piekmomenten vertrekken sommigen zonder ooit gezwommen te hebben.
Es Caló des Mort is geen strand voor wie luxe en gemak zoekt, maar een klein juweel voor wie de moeite van de afdaling wil nemen en de baai op het juiste moment weet te vinden. Combineer het met een wandeling langs Platja de Migjorn en een bezoek aan Es Caló de Sant Agustí, verken het pad van Racó de sa Pujada, en laat je verder inspireren door onze gids over Formentera en de rest van de Balearen.
Bronnen en fotocredit
De foto’s komen van Wikimedia Commons (CC). Achtergrond uit de officiële toeristen-site van Formentera en reisgidsen over het eiland.
