Cala Comte met de Illa des Bosc voor de kust: het water is hier lichter dan waar ook op Ibiza. Foto: stavros1, CC BY 3.0 (Wikimedia Commons).
Er is één plek op Ibiza waar bijna iedereen het over eens is, en dat is Cala Comte, officieel Platges de Comte en in het Spaans Cala Conta. Het water heeft er een licht, bijna elektrisch turquoise dat je eerder in de Caraïben verwacht dan in de Middellandse Zee, en dat is geen filter of geluk maar natuurkunde. Wat je bovendien ziet zodra je uit de auto stapt, is dat dit geen enkel strand is maar een reeks baaitjes naast elkaar, met daarvoor een groep onbewoonde eilandjes die sinds 2002 beschermd natuurgebied zijn. Op één daarvan staat een vuurtoren die al sinds 1857 brandt, en over datzelfde eiland gaat een van de hardnekkigste verhalen van het eiland. Op deze pagina lees je hoe de baai in elkaar zit, waarom het water er zo licht is, hoe je er komt en parkeert, en wanneer je het beste gaat.
Niet één strand, maar een reeks baaitjes
De officiële naam Platges de Comte staat in het meervoud, en dat is precies wat je aantreft. De kust bestaat hier uit een handvol kleine zandbaaitjes die door lage kalkstenen rotspunten van elkaar gescheiden worden. Het grootste baaitje ligt aan de zuidkant, met de meeste ligbedden en het gemakkelijkste toegangspad. Noordelijker worden ze kleiner en rotsiger, en juist daar liggen de platen waar mensen hun handdoek op de steen leggen en vanaf de rand het water in stappen.
Die opzet bepaalt hoe je de dag indeelt. Wie met kleine kinderen komt, kiest het grote zandbaaitje, waar de bodem geleidelijk afloopt en het lang ondiep blijft. Wie ruimte zoekt, loopt over het pad langs de rotsen naar het noorden en vindt daar plekken waar aanzienlijk minder mensen zitten, ook op een drukke augustusdag. Tussen de baaitjes door loopt een onverhard pad dat de hele kuststrook volgt en dat aan de zuidkant uitkomt bij het kleinere Cala Escondida, letterlijk het verstopte baaitje, dat veel bezoekers over het hoofd zien.
Waarom het water hier zo licht is
Het opvallende turquoise van Cala Comte heeft een concrete verklaring, en die zit in de bodem. Voor de kust ligt een brede zone waar de zeebodem uit licht zand en kalksteen bestaat, en licht dat op zo’n lichte bodem valt wordt teruggekaatst in plaats van geslikt. Hoe ondieper en hoe lichter de bodem, hoe lichter de kleur van het water erboven. Daar tussenin liggen de donkere vlekken die je vanaf de kant goed ziet: dat zijn zeegrasweiden.
Dat zeegras, Posidonia oceanica, is de tweede helft van de verklaring. De planten filteren het water, produceren zuurstof en houden met hun wortelstelsel het zand op de bodem vast, zodat het bij golfslag niet gaat zweven. Het resultaat is een helderheid die op veel andere Middellandse Zeekusten niet gehaald wordt. De weiden tussen Ibiza en Formentera staan sinds 1999 op de UNESCO-werelderfgoedlijst, en wat er in het najaar aan bladeren op het strand aanspoelt is geen vuil maar een natuurlijke wal die het zand tegen wegspoelen beschermt. Wie hier snorkelt, zwemt letterlijk over het systeem dat de kleur maakt.
De eilandjes voor de kust: natuurreservaat sinds 2002
Wat het uitzicht vanaf Cala Comte af maakt, zijn de eilandjes. Vlak voor de kust ligt de Illa des Bosc, een lage groene rug die zo dichtbij lijkt dat je hem denkt te kunnen zwemmen. Daarachter volgen grotere eilanden, met Sa Conillera als de grootste van de groep, ruim zes kilometer ten westen van Sant Antoni.
Die hele groep, de Illots de Ponent, is sinds februari 2002 beschermd natuurgebied. Met decreet 24/2002 werden de natuurreservaten van es Vedrà, es Vedranell en de westelijke eilandjes ingesteld. De eilandjes zelf beslaan ruim honderddrieënvijftig hectare land, en het totale beschermde gebied komt op bijna achthonderd hectare, waarvan het grootste deel, ongeveer vijfhonderdvijfenzestig hectare, zee is. Het gebied valt bovendien onder het Europese Natura 2000-netwerk, zowel als habitatgebied als als vogelrichtlijngebied.
Dat betekent iets voor wat je er wel en niet doet. Aan land gaan op de eilandjes is niet de bedoeling, want ze zijn broed- en rustplaats voor zeevogels, en de zone eromheen kent beperkingen voor ankeren en vissen. Vanaf het strand of vanaf een boot ernaar kijken is precies wat het gebied nodig heeft. Rondvaarten vanuit Sant Antoni varen er in het seizoen langs.
De vuurtoren van Sa Conillera en de legende van Hannibal
Op Sa Conillera staat een vuurtoren die op 19 november 1857 in gebruik werd genomen. Hij kreeg een catadioptrische optiek van de tweede orde, een wit licht met verduisteringen van een minuut en een bereik van twintig zeemijl. Generaties vuurtorenwachters hebben er met hun gezin gewoond, op een onbewoond eiland met alleen de boot naar het vasteland als verbinding. Vanaf Cala Comte zie je de toren bij helder weer als een klein wit streepje op de rug van het eiland, en bij zonsondergang tekent hij zich af tegen het licht.
Aan datzelfde eiland hangt een verhaal dat je op Ibiza vaker hoort. Volgens de plaatselijke overlevering zou de Carthaagse veldheer Hannibal hier geboren zijn, nadat het schip van zijn vader Hamilcar Barcas tijdens een zware zuidwesterstorm bij het eiland moest schuilen. Het is een mooi verhaal en het wordt met verve verteld, maar het klopt vrijwel zeker niet: de gedocumenteerde bronnen plaatsen zijn geboorte in Carthago zelf. Wij vertellen het er graag bij, maar dan wel als legende en niet als feit, want dat onderscheid raakt in reisgidsen te vaak zoek.
Zwemmen en snorkelen
Het zwemwater is hier uitzonderlijk. In de zandbaaitjes loopt de bodem geleidelijk af en blijft het lang ondiep, met een kleur waar je bijna doorheen kijkt. Bij de rotspunten wordt het meteen dieper en dat zijn de plekken voor wie wil snorkelen: op de overgang van zand naar rots en zeegras hangt het meeste leven. Verwacht scholen zeebrasem, kleine baarzen tussen de spleten en op de zeegrasbladeren allerlei kleine organismen. Een simpele bril is genoeg; je hoeft niet ver te zwemmen.
Twee dingen om rekening mee te houden. De rotsplaten zijn glad waar ze nat zijn, dus waterschoenen zijn geen luxe als je vanaf de steen het water in gaat. En bij aanhoudende westenwind komt er hier flinke deining binnen, omdat de baai open naar het westen ligt; op zulke dagen is zwemmen bij de rotsen niet verstandig en kun je beter uitwijken naar het beschutte Cala Bassa of naar Cala Vadella zuidelijker.
De zonsondergang, en waarom die hier anders is
Cala Comte kijkt pal naar het westen, en dat maakt het een van de bekendste zonsondergangplekken van het eiland. De zon zakt niet in een lege horizon maar recht achter de eilandjes, zodat je silhouetten in het licht krijgt in plaats van een vlakke oranje lijn. Dat is precies waarom fotografen hier komen en waarom het in juli en augustus in het laatste uur voor zonsondergang aanzienlijk drukker is dan midden op de dag.
Wil je het rustig meemaken, kom dan buiten het hoogseizoen of ga een stuk noordwaarts over het kustpad, weg van de terrassen. Neem een lichte jas mee, want zodra de zon weg is koelt het aan deze kust snel af, en houd er rekening mee dat de parkeerplaats vlak na zonsondergang in één keer leegstroomt. Op het strand zelf zit boven de rotsen de bekende beachclub Sunset Ashram, die zijn hele programma om dat moment heen bouwt.
Bereikbaarheid en parkeren
Cala Comte ligt in de gemeente Sant Josep de sa Talaia, ongeveer een half uur rijden vanaf Ibiza-stad en een kwartier vanaf Sant Antoni. De weg ernaartoe loopt door open landschap en eindigt bij het strand; verder dan de parkeerterreinen kom je niet met de auto. In het seizoen rijden er bussen vanuit Sant Antoni en Ibiza-stad, wat op drukke dagen aanzienlijk minder gedoe is dan zelf rijden.
Over parkeren moet je één ding weten. Er zijn terreinen bij het strand, en in het hoogseizoen staan die rond het middaguur vol, waarna mensen in de berm langs de toegangsweg gaan staan. Kom je met een huurauto, laat dan niets zichtbaar achter in de auto; inbraken op afgelegen strandparkeerplaatsen komen op Ibiza voor en een zichtbare tas is een uitnodiging. Vroeg komen, ruim voor elf uur, lost zowel het parkeerprobleem als het plekprobleem op het zand op.
Voorzieningen en wat je meeneemt
Het is hier geen kale natuurbaai: er zijn ligbedden en parasols te huur, er is horeca boven de rotsen en er zijn douches en toiletten. Badmeesters zijn er in het hoogseizoen. Tegelijk is het niet zo uitgerust als de grote badstranden, dus neem water mee, zeker als je van plan bent noordwaarts te lopen naar de rustigere baaitjes, waar niets is.
Verder: waterschoenen voor de rotsplaten, een snorkelbril, en schaduw in de vorm van een parasol als je op het zand blijft, want natuurlijke schaduw is er nauwelijks. Blijf op de paden tussen de baaitjes, want de begroeiing op de rotsranden is dun en herstelt traag. En neem je afval mee terug, ook het kleine spul; op een beschermde kust met broedende zeevogels vlak voor de deur telt dat zwaarder dan elders.
Beste tijd om te gaan
Mei, juni, september en de eerste helft van oktober zijn de beste maanden: het water is dan warm genoeg, alles is open en de drukte is te overzien. Juli en augustus zijn het hoogseizoen, en dan geldt hier meer dan waar ook dat vroeg komen het verschil maakt tussen een prettige ochtend en een halfuur zoeken naar een parkeerplek. In de winter is het strand leeg en de horeca grotendeels dicht, maar juist dan is de kustwandeling langs de baaitjes prachtig en heb je het uitzicht op de eilandjes voor jezelf.
Let bij de planning op de wind. Cala Comte ligt open naar het westen, dus bij een westelijke of zuidwestelijke wind staat er deining en wordt het water troebel. De weersverwachting op windrichting checken scheelt hier meer dan op de meeste andere stranden van het eiland.
In de buurt
Cala Comte ligt midden in de mooiste strook van de westkust. Direct om de zuidelijke rotspunt ligt het kleine Cala Escondida, en een paar kilometer zuidelijker het stille Cala Codolar. Aan de andere kant van de kaap ligt het brede, beschutte Cala Bassa met zijn beachclub, en verder zuidwaarts volgen Cala Tarida en Cala Molí. Noordelijk ligt Cala Salada bij Sant Antoni.
Wie de rots Es Vedrà wil zien, die bij hetzelfde natuurreservaat hoort, rijdt in een klein half uur naar het zuiden, met het strand van Cala d’Hort als beste plek; het bekende uitzichtpunt bij de Torre des Savinar is sinds februari 2025 door de grondeigenaren afgesloten. Voor het complete overzicht van de kust is er onze strandenkaart van Ibiza, en Ibiza is een van de vier Balearen.
Cala Comte op de kaart
Veelgestelde vragen over Cala Comte
Hoe heet Cala Comte officieel?
Platges de Comte, in het meervoud, omdat het geen enkel strand is maar een reeks baaitjes naast elkaar. In het Spaans wordt het meestal Cala Conta genoemd; beide namen verwijzen naar dezelfde plek aan de westkust van Sant Josep de sa Talaia.
Waarom is het water bij Cala Comte zo licht van kleur?
Door de combinatie van een lichte bodem van zand en kalksteen, die het licht terugkaatst, en de zeegrasweiden die het water filteren en het zand op de bodem vasthouden. Die weiden zie je als donkere vlekken tussen het lichte water liggen.
Welke eilandjes zie je vanaf Cala Comte?
Vlak voor de kust de Illa des Bosc, daarachter onder meer Sa Conillera, de grootste van de groep. Samen vormen ze de Illots de Ponent, sinds februari 2002 natuurreservaat, met een totaal beschermd gebied van bijna achthonderd hectare waarvan het grootste deel zee is.
Klopt het dat Hannibal op een van die eilandjes geboren is?
Dat is een plaatselijke legende, geen vastgesteld feit. Het verhaal wil dat het schip van zijn vader Hamilcar Barcas bij Sa Conillera moest schuilen voor een storm. Gedocumenteerde bronnen plaatsen Hannibals geboorte echter in Carthago.
Is Cala Comte geschikt voor kinderen?
In het grote zandbaaitje wel, want daar loopt de bodem geleidelijk af en blijft het lang ondiep. Bij de rotsplaten wordt het meteen dieper en zijn de stenen glad, dus daar is toezicht nodig. Bij westenwind kan er stevige deining staan.
Waar parkeer je bij Cala Comte en waar moet je op letten?
Er zijn parkeerterreinen bij het strand die in juli en augustus rond het middaguur vol staan. Kom ruim voor elf uur. Laat niets zichtbaar in de auto achter, want inbraken op afgelegen strandparkeerplaatsen komen op Ibiza voor.
Is Cala Comte een goede zonsondergangplek?
Ja, en dat komt doordat de baai pal naar het westen kijkt en de zon achter de eilandjes zakt in plaats van in een lege horizon. Het laatste uur voor zonsondergang is in het hoogseizoen wel het drukste moment van de dag.
Kun je vanaf Cala Comte naar andere baaien lopen?
Ja. Over het kustpad kom je in zuidelijke richting bij het kleine Cala Escondida, en de rotsstrook daartussen heeft plekken waar aanzienlijk minder mensen zitten. Voor Cala Bassa aan de andere kant van de kaap heb je auto of bus nodig.
Bronnen
De gegevens over het natuurreservaat, waaronder de instelling met decreet 24/2002 in februari 2002, het landoppervlak van de westelijke eilandjes en het totale beschermde oppervlak met het aandeel zee, zijn nagelezen bij de Balearische overheid en de beheerder van de beschermde gebieden. De ingebruikname van de vuurtoren van Sa Conillera op 19 november 1857, de optiek en het bereik komen uit openbare bronnen over de vuurtorens van de Balearen; de overlevering over Hannibal is uitdrukkelijk een legende en wordt door gedocumenteerde bronnen niet gesteund. Coördinaten via OpenStreetMap. Voorzieningen, busdiensten en openingstijden wisselen per seizoen, dus controleer die voor je bezoek. Foto’s via Wikimedia Commons met naamsvermelding bij het beeld.
