Gepubliceerd op
Het hoekpand van Es Canyís aan het Passeig Platja d’en Repic. Foto via escanyis.es.
Aan het zuidelijke uiteinde van de ronde baai van Port de Sóller, op de hoek waar de boulevard langs Platja d’en Repic de bocht om gaat, staat Es Canyís. Het restaurant opende in 1954 en is sindsdien onafgebroken van dezelfde familie geweest; inmiddels staat de vierde generatie in de keuken en in de zaal. Je eet er vis en schaaldieren die een paar honderd meter verderop zijn aangeland, paella en zarzuela, en nagerechten die ter plekke worden gemaakt en waar de zaak op Mallorca net zo bekend om is als om de vis. Dat maakt Es Canyís tot een van de weinige adressen aan deze boulevard die niet op doorloopverkeer draaien maar op vaste gasten die al dertig jaar terugkomen.
Een rietveld, een Franse schoonzoon en vier generaties
De naam verraadt waar het begon. Canyís is het Mallorquijnse woord voor riet en voor de matten die daarvan worden gevlochten, en precies op zo’n rietveld aan de rand van het strand zetten María en Mateu in 1954 hun zaak neer. Dat was Port de Sóller van vóór het toerisme: een vissershaven met een smalle strook zand, een tramlijn naar het dorp en verder weinig. Wat zij serveerden was Mallorcaanse huiskost, met de vis die de boten die ochtend hadden binnengebracht.
De sprong kwam met de tweede generatie. Dochter Ana, in de familie Anita genoemd, trouwde met Michel, een Fransman die in 1967 naar het eiland kwam. Samen bouwden zij in de jaren zeventig het huidige pand, het hoekgebouw met de balustrade en de houten pui dat er nu nog staat, en Michel bracht de Franse patisserie mee. Daar komt de isla flotante vandaan, het eiland van opgeklopt eiwit op banketbakkersroom met een kooi van karamel eroverheen, dat tot op vandaag het bekendste nagerecht van het huis is.
Hun kinderen groeiden in de zaak op. Patrice leerde koken en kwam naast zijn ouders en zijn zus Annette werken, en nam het bedrijf geleidelijk over, samen met zijn vrouw Ángeles. In februari 1977 kwam Juan Palou als chef in de keuken, en hij hield die positie decennialang vast, de laatste jaren met hulp van Víctor Perrotte. Toen Palou met pensioen ging, nam Víctor het fornuis over; hij had zijn opleiding afgemaakt in het Baskische Arzak, een van de beroemdste keukens van Spanje. Zijn zus Anaïs maakt de nagerechten en bakt verder op wat haar grootvader Michel haar heeft nagelaten, en hun oudste zus Alicia runde met haar man Gabriel Payeras een tijd restaurant Jaume in Deià. Patrice en Ángeles staan nog steeds aan het roer. In de Repsol-gids van 2026 staat Es Canyís genoteerd als het adres waar de familie Perrotte vis en schaaldieren van de grill haalt; Soles heeft de zaak niet, en daar doet ze ook geen moeite voor.
De garnalen van Sóller, de slakken en de isla flotante
De kaart is nadrukkelijk die van een klassiek Spaans visrestaurant, en dat is hier een compliment. Het begint met pa amb oli van knapperig cristalbrood met tomaat en olijfolie uit het dal van Sóller, en met een carpaccio van gambes de Sóller, de rode garnalen die voor de kust van de haven worden gevangen en die op het eiland als een eigen soort delicatesse gelden. Dezelfde garnalen gaan ook gewoon op de grill. Daarnaast staan er dingen op die je op geen enkele moderne kaart meer tegenkomt: slakken met alioli, bereid volgens hetzelfde recept als in 1954, krokante chipirones, en cannelloni van het huis.
Bij de hoofdgerechten draait alles om wat er die dag is. De vis van Sóller gaat per kilo en wordt op de grill gelegd; daarnaast zijn er tongfilet meunière, zonnevis met gekonfijte aardappel en gegrilde calamares. De specialiteiten gaan per twee personen: zarzuela, de visstoofpot, paella van vis en schaaldieren, en de caldereta de langosta, de stoofpot die op de Balearen met rode langoest wordt gemaakt en niet met kreeft, hoe vaak dat op Nederlandse menukaarten ook anders wordt vertaald. Wie liever vlees eet, kan terecht bij lamsschouder in eigen jus, eendenborst met frambozensaus of ossenhaas van de grill.
Het slotstuk is de dessertvitrine bij de ingang van de keuken, waar alles in het zicht van de gasten wordt gemaakt. Naast de isla flotante liggen daar chocolademousse, warme chocoladetaart met vanillesaus, huisgemaakt ijs, vruchtensorbets en tiramisu. Het is ook het enige onderdeel van de kaart waarvoor het de moeite loont om je hoofdgerecht wat kleiner te houden.
Schuif opzij voor meer foto’s. Van het hoekpand bij het invallen van de avond tot de mosselen, de carpaccio en de dessertvitrine bij de keuken. Foto’s via escanyis.es.
Wat het kost
Hier past een waarschuwing. Es Canyís publiceert zijn kaart als pdf op de eigen site, maar die pdf is opgemaakt in februari 2020 en is sindsdien niet vervangen. De bedragen die erop staan, geven de verhoudingen goed weer maar liggen in 2026 hoger. Op die kaart kost het cristalbrood met tomaat zes euro, de carpaccio van gambes de Sóller vijftien, de slakken met alioli 13,50 en de gemengde kroketten twaalf. De paella van vis en schaaldieren staat op 25,50 euro per persoon, de zarzuela op zevenendertig en de caldereta de langosta op achtenzestig euro per persoon. Gegrilde gambes de Sóller kosten dertig euro, de vis van Sóller negenenvijftig euro per kilo en de ossenhaas van de grill vijfentwintig euro.
Voor een realistische inschatting in 2026 kun je beter naar de gidsen kijken. De Repsol-gids zet Es Canyís in de categorie onder de vijfendertig euro per persoon, terwijl andere gastronomische overzichten eerder op een gemiddelde van rond de vijftig euro uitkomen. Dat verschil zit vooral in wat je bestelt: wie voor de dagvis per kilo of voor de langoest gaat, zit er ruim boven, en wie een voorgerecht deelt en een paella neemt, blijft er makkelijk onder. Reken op twee prijsklassen in één zaak en vraag bij de bestelling naar het gewicht en de kiloprijs van de vis voordat hij de grill op gaat. Dat mag gerust, en het wordt ook aangeraden, want aan de kust van Mallorca komt een verrassing op de rekening vrijwel altijd uit die hoek.
De zaal, de bovenverdieping en het terras
Het gebouw heeft drie plekken om te zitten. Beneden is de hoofdzaal, goed voor zestig personen, met een houten lattenplafond, witte stoelhoezen en wit linnen, en met de open keuken en de dessertvitrine in het zicht. Op de eerste verdieping ligt een grotere, aparte zaal met uitzicht over de baai, die het restaurant gebruikt voor bruiloften, bedrijfsavonden en andere gezelschappen tot honderd personen. Daar kun je dus voor een gesloten gezelschap komen te zitten; vraag bij het reserveren waar je tafel staat als je dat liever niet hebt.
Buiten staat het terras op de boulevard zelf, met het zand en de baai ervoor en de bergen van de Serra de Tramuntana aan de overkant. Dat is in de zomermaanden de plek waar iedereen wil zitten, zeker tegen zonsondergang, want de zon zakt hier precies achter de bergrand aan de westkant van de baai. De inrichting binnen is onvervalst jaren negentig en wordt door het huis mediterraan genoemd; wie iets strakkers of moderners zoekt, zit hier verkeerd. Wie waarde hecht aan bediening door mensen die het dertig jaar doen, zit hier precies goed.
Openingstijden, seizoen en reserveren
Es Canyís is open van woensdag tot en met zondag, met doorlopende keuken van half een ’s middags tot half elf ’s avonds. Maandag en dinsdag is de zaak gesloten. Het restaurant werkt met een seizoen dat ongeveer van maart tot en met november loopt, met een winterstop daarna, dus voor een bezoek in januari of februari moet je hier niet rekenen. Omdat de openingsdata per jaar verschuiven, is het verstandig om vlak voor je reis even te bellen of te mailen als je in maart of in november komt.
Reserveren kan telefonisch op +34 971 63 14 06, per e-mail of via het boekingsformulier op de eigen site. Voor een tafel op het terras in juli en augustus is reserveren geen overbodige luxe, zeker niet rond acht uur ’s avonds. Voor de binnenzaal tussen de middag kom je buiten het hoogseizoen meestal zonder reservering binnen, al blijft bellen de zekerste route. Geef allergieën door bij het reserveren, want veel gerechten worden pas na de bestelling samengesteld en de keuken kan er dan rekening mee houden.
Hoe je er komt en waar je parkeert
Het adres is Passeig Platja d’en Repic 21, aan de zuidkant van de baai. Vanaf de eindhalte van de tram bij de haven loop je er in een goede tien minuten langs het water naartoe, en vanaf het strand van Repic sta je er binnen een minuut. Kom je met de trein van Palma naar Sóller, dan stap je in het dorp over op de tram die naar de haven rijdt; dat is op zichzelf al een van de leukste ritjes van het eiland. Het strand voor de deur is Platja d’en Repic, het rustigere van de twee stranden in de baai.
Met de auto heb je een streepje voor, want Es Canyís heeft een eigen parkeerplaats en zelfs een laadpunt voor elektrische auto’s. Dat is in Port de Sóller uitzonderlijk: de boulevard zelf is grotendeels blauwe zone en in het hoogseizoen hopeloos vol. Vraag bij het reserveren of je van de parkeerplaats gebruik mag maken. Hoe het parkeren in de haven en in het dorp verder werkt, welke zones betaald zijn en waar je gratis staat, hebben we uitgezocht in parkeren in Sóller en Port de Sóller.
Es Canyís op de kaart
Veelgestelde vragen over Es Canyís
Sinds wanneer bestaat Es Canyís?
Sinds 1954. María en Mateu begonnen de zaak op een rietveld aan de rand van het strand van Port de Sóller. Het huidige hoekgebouw werd in de jaren zeventig gebouwd door hun dochter Ana en haar Franse man Michel. Inmiddels werkt de vierde generatie in de zaak.
Waar ligt Es Canyís precies?
Aan het Passeig Platja d’en Repic 21 in Port de Sóller, op de hoek aan de zuidkant van de baai, direct aan het strand van Repic. Vanaf de tramhalte bij de haven is het ongeveer tien minuten lopen langs het water.
Wat kost eten bij Es Canyís?
De Repsol-gids zet de zaak in 2026 in de categorie onder de vijfendertig euro per persoon, andere overzichten houden een gemiddelde van rond de vijftig euro aan. De kaart die het restaurant zelf als pdf publiceert dateert van februari 2020; daarop staat de paella van vis en schaaldieren op 25,50 euro per persoon en de caldereta de langosta op achtenzestig euro per persoon. Reken erop dat die bedragen in 2026 hoger liggen.
Wanneer is Es Canyís open?
Van woensdag tot en met zondag, met doorlopende keuken van 12.30 tot 22.30 uur. Maandag en dinsdag is het restaurant gesloten. Het seizoen loopt ongeveer van maart tot en met november, met een winterstop daarna.
Moet je reserveren bij Es Canyís?
Reserveren is niet verplicht, maar voor een tafel op het terras in juli en augustus wordt het wel aangeraden, zeker rond acht uur ’s avonds. Buiten het hoogseizoen kom je tussen de middag meestal zonder reservering binnen. Bellen kan op +34 971 63 14 06.
Wat is het bekendste gerecht van Es Canyís?
De isla flotante, opgeklopt eiwit op banketbakkersroom met een kooi van karamel eroverheen, een erfenis van de Franse grootvader Michel. Bij de hartige gerechten zijn dat de rode garnalen van Sóller, van de grill of als carpaccio, en de slakken met alioli volgens het recept uit 1954.
Is er parkeergelegenheid bij Es Canyís?
Ja, het restaurant heeft een eigen parkeerplaats met een laadpunt voor elektrische auto’s. Dat is in Port de Sóller uitzonderlijk, want de boulevard is grotendeels blauwe zone. Vraag bij het reserveren of je er gebruik van mag maken.
Kun je bij Es Canyís een feest of bruiloft houden?
Ja. Op de eerste verdieping ligt een aparte zaal met uitzicht over de baai voor gezelschappen tot honderd personen, die het restaurant voor bruiloften en bedrijfsavonden gebruikt. Vraag bij het reserveren waar je tafel staat als je liever niet naast een gesloten gezelschap zit.
In de buurt en andere adressen rond de baai
Es Canyís staat met zijn voeten in het zand van Platja d’en Repic, waar even verderop ook de strandtent Patiki Beach zit voor de uren voor en na het eten. Aan de andere kant van de baai ligt het hotel Es Port, een oud landhuis met een tuin die het bekijken waard is. Het dorp Sóller bereik je in een kwartier met de houten tram, en vanaf daar loop je zo het dal in richting Fornalutx. Langs de kustweg naar het westen hangt Béns d’Avall boven zee, dat tot 2027 dicht is voor een verbouwing, en verderop ligt Cala Deià. Wie de omgeving te voet wil zien, vindt de routes in wandelen op Mallorca, en het bredere overzicht staat in onze gids met de leukste restaurants van Mallorca.
Bronnen
Oprichtingsjaar 1954, de namen van María en Mateu, de komst van Michel uit Frankrijk in 1967, de bouw van het huidige pand, Juan Palou als chef vanaf februari 1977, de overname door Víctor Perrotte na zijn opleiding bij Arzak, Anaïs bij de patisserie, Alicia en restaurant Jaume in Deià, de zaalindeling met zestig plaatsen beneden en honderd boven, de eigen parkeerplaats met laadpunt en de openingstijden: de pagina’s over het restaurant, de kaart en de locatie op escanyis.es, geraadpleegd op 2 oktober 2026. Vermelding in de Guía Repsol 2026, de prijscategorie onder de vijfendertig euro en de namen van de chefs: guiarepsol.com, geraadpleegd op 2 oktober 2026. Betekenis van de naam, het rietveld en het seizoen van maart tot en met november: facefoodmag.com. Prijzen per gerecht: de kaart als pdf op escanyis.es, opgemaakt in februari 2020. Coördinaten via OpenStreetMap/Nominatim en de eigen locatiepagina van escanyis.es. Foto’s via escanyis.es.
