Bijgewerkt op
Zeewater: Copernicus Marine via Open-Meteo, gemeten 28 oktober. Buitentemperatuur en wind: Open-Meteo, nu. De kwallenkans is een inschatting op basis van de windrichting, geen waarneming.
Cala Xarraca is een van de meest bijzondere baaien aan de noordkust van Ibiza. Een kleine inham van negentig meter, ingesloten tussen rotsige kliffen, met turkoois water, een chiringuito op het strand en, het meest unieke kenmerk: natuurlijke modderbaden uit een mineraalrijke kleilaag in de rotsen. Voor wie meer zoekt dan een gewoon strand-dagje is dit een van de weinige plekken op Ibiza waar je een natuurlijke spa-ervaring combineert met snorkelen en wandelen.
Eten en drinken Restaurante Cala Xarraca
Parkeren gratis terrein direct boven de baai met plek voor ongeveer twintig auto’s, daarna een kort oneffen pad naar beneden
Ligt aan de noordkust van het eiland
Nagekeken op 25 oktober 2026. Bronnen: OpenStreetMap, eigen beoordeling, onze eigen pagina.
De natuurlijke modderbaden
Cala Xarraca’s unieke karakter komt van de gele kleilaag die in de rotsen aan de west-zijde van de baai zit. Het is een mineraalrijke klei die door regen en stijgend grondwater naar buiten sijpelt en zich verzamelt in kleine poelen tussen de rotsen. Lokale traditie schrijft de modder therapeutische eigenschappen toe: detoxificerend, exfoliërend, goed voor de huid. Veel bezoekers smeren zichzelf van top tot teen in, laten de modder drogen onder de zon, en spoelen zich daarna af in zee.
De modderbaden zelf liggen vijf à tien minuten lopen vanaf het hoofdstrand, langs een rotsig pad naar de west-zijde. Goede schoenen zijn essentieel, en hoeveel klei er ligt verschilt per seizoen. In juni-september is de aanvoer doorgaans goed, in laagseizoen kan het droog zijn.
Schuif opzij voor meer foto’s. Van de kiezelstrook met de losse rots ervoor tot de botenhuisjes tegen de rode rotswand: de baai in vier beelden. Foto’s via Wikimedia Commons: anibal amaro (CC BY 3.0), cabezadeturco (CC BY-SA 2.0), Ivar Abrahamsen (CC BY-SA 2.0) en pazzosi (CC BY-SA 3.0).
Waarom hier modder ligt, en wat je ermee doet
De klei die mensen hier over hun armen en gezicht smeren, komt niet uit een pot maar uit het gesteente van de baai zelf. De rotsen rond Cala Xarraca bestaan uit mergel en mergelige kalksteen, steen waar van nature klei in zit, en waar zulke kleilagen aan de oppervlakte komen weken ze los zodra er regen of grondwater bij komt. De klei zakt dan omlaag en blijft liggen in de poelen tussen de rotsen, waar je hem zo kunt oprapen.
Het gebruik is simpel: je schept wat op, smeert het uit, laat het in de zon opdrogen tot het gaat barsten en spoelt het er daarna in zee weer af. Of het echt goed is voor je huid laten we in het midden, want daar bestaat geen hard bewijs voor en wij verzinnen dat niet. Wat wel klopt, is dat het een aardig ritueel is en dat de baai er in het seizoen vol mee staat.
Twee dingen om rekening mee te houden. Haal de modder niet weg bij de plek waar hij zichtbaar de oever vasthoudt, want dan help je de erosie een handje. En spoel je af in zee in plaats van bij de douche, als die er is, want opgedroogde klei verstopt afvoeren. Neem verder een oude handdoek mee, want die vlekken gaan er niet altijd uit.
Snorkelen en zwemmen
Het water bij Cala Xarraca is kristalhelder en de bodem is een mix van zand en grote ronde keien. Voor snorkelaars is dit een van de betere stranden op de noordkust: zee-egels, vissen, octopussen onder de rotsen en een rijke vegetatie. De rotsen aan de west-zijde lopen langzaam de zee in en bieden plek voor springen of duiken.
Een iconisch element is de schommel die boven het water hangt aan een tak van een pijnboom aan de oost-zijde. Generaties bezoekers hebben hier op de foto gestaan, en het is een vaste plek in de Ibiza-Instagram-cyclus.
Wat je onder water ziet
De bodem van Cala Xarraca is een van de redenen dat mensen hier met een snorkelbril komen. Waar zandstranden vooral zand laten zien, wisselen hier kiezels, rotsblokken en zeegras elkaar af binnen een paar meter, en juist op die overgangen hangt het leven. Langs de randen van de baai zie je scholen zeebrasem, kleine baarzen die tussen de spleten wegschieten en met wat geluk een octopus die zich in een holte heeft teruggetrokken.
De donkere vlekken die je vanaf de kant in het water ziet liggen, zijn zeegrasweiden van Posidonia oceanica. Die planten filteren het water, produceren zuurstof en houden met hun wortels de bodem vast, en ze zijn de reden dat het zicht hier zo goed is. De weiden rond de Pityusen staan sinds 1999 op de UNESCO-werelderfgoedlijst. Zwem er overheen in plaats van erdoorheen te staan, want de planten groeien uiterst langzaam.
Je hoeft niet ver te zwemmen om iets te zien: binnen tien meter uit de kant begint het al. Ga wel bij kalm water, want zodra er deining staat, wordt het zicht troebel en is het langs de rotsen bovendien onrustig. Neem waterschoenen mee voor het instappen en let op zee-egels tussen de stenen.
De chiringuito
Op het strand zelf staat een eenvoudige chiringuito (Restaurante Cala Xarraca) die van mei tot en met oktober open is, met paella, gegrilde vis, salades en koude drankjes. Reken op vijfentwintig à veertig euro per persoon voor lunch. Buiten zomerseizoen is er geen voorziening; neem dan water en snacks mee.
Wat er wel en niet is: toezicht, voorzieningen en de regels op het zand
In het officiele strandregister staat Cala Xarraca in oktober 2026 genoteerd als een halfstedelijke baai van negentig meter lang en elf meter breed, met een oppervlak van grind en zand en een gemiddelde bezettingsgraad. Die elf meter verklaren meer dan de lengte doet. Tussen de waterlijn en de rotsen zit simpelweg weinig ruimte, en dat is de reden dat de baai op een zonnige augustusmiddag vol aanvoelt terwijl er in absolute aantallen niet eens zoveel mensen liggen. Wie hier languit wil liggen, moet vroeg zijn of buiten de topweken komen.
Aan voorzieningen staan er toiletten, douches, de verhuur van parasols en ligbedden, een eetgelegenheid en een dagelijkse schoonmaakronde geregistreerd, plus een parkeerterrein dat onbewaakt is en minder dan vijftig plaatsen telt. Belangrijker is wat er niet staat. Er is geen reddingsbrigade en geen strandwacht, er is geen aangepaste toegang voor mensen die slecht ter been zijn, en de baai voert geen blauwe vlag. Zwemmen gebeurt hier dus volledig op eigen verantwoordelijkheid, op een plek waar het register bovendien matige golfslag noteert. Met kinderen betekent dat gewoon zelf blijven kijken, zeker langs de rotsen aan de zijkanten waar het snel dieper wordt.
De gemeente Sant Joan de Labritja heeft daarnaast een strandverordening die op papier strenger is dan veel bezoekers verwachten. Dieren mogen helemaal niet op het strand blijven, op welk moment van het jaar dan ook, en wie zich daar niet aan houdt krijgt een boete en moet het dier onmiddellijk weghalen. Alleen blindengeleidehonden en reddingshonden zijn uitgezonderd. Kamperen is verboden, vuur maken ook, inclusief barbecues, gasbranders en kookstelletjes, en voertuigen mogen het strand niet op. Vissen vanaf de kant mag niet tijdens het badseizoen, en in de maanden mei tot en met oktober alleen tussen negen uur ’s avonds en negen uur ’s ochtends. Het water in of uit lopen met een geladen harpoen is apart verboden.
Praktisch komt het hierop neer. Behandel Cala Xarraca als een onbewaakte baai met een kiosk, niet als een ingericht badstrand. Neem schoenen mee die tegen natte rots kunnen, want de platen zijn glad en in de ondiepe randen zitten zee-egels. Reken erop dat je je eigen water meeneemt zodra de kiosk dicht is. En laat de hond thuis of in de auto met schaduw en water, want op het zand is hij hoe dan ook niet welkom.
De noordkust waar Cala Xarraca in ligt
Cala Xarraca hoort bij de gemeente Sant Joan de Labritja, het dunst bevolkte deel van Ibiza en het gedeelte waar het eiland zijn ruige gezicht laat zien. De kust is hier rotsig en kaal, de baaien zijn klein en liggen aan het einde van smalle wegen, en er staat vrijwel nergens een hotelrij. Dat betekent ook dat je er weinig voorzieningen vindt en dat de laatste kilometers vaak over een onverharde weg gaan.
De baai zelf bestaat uit een reeks kleine inhammen achter elkaar, gescheiden door lage rotspunten. De grootste heeft de kiezelstrook en de chiringuito, de kleinere zijn alleen over de rotsen bereikbaar en juist daar zit vrijwel niemand. Vanaf het parkeerterrein boven de baai loop je in een paar minuten naar beneden; het pad is kort maar oneffen.
Pal om de hoek, op nog geen anderhalve kilometer, ligt het onopvallende Cala es Canaret. Binnen tien minuten rijden liggen Cala Xuclar met zijn houten vissershuisjes en Portinatx met drie stranden in één baai en de hoogste vuurtoren van de Balearen, en twintig minuten westelijker Cala Benirràs met de trommelaars op zondagavond. Wie deze hoek van het eiland wil zien, kan die vier prima op één dag combineren.
Locatie en bereikbaarheid
Cala Xarraca ligt op de noordkust van Ibiza, in de gemeente Sant Joan de Labritja, tussen Portinatx en Benirràs. Coördinaten zo’n 39,10° N · 1,50° E.
Vanaf Ibiza-stad rijd je in een halfuur naar Cala Xarraca, eerst naar het noorden en daarna over de kustweg richting Portinatx. De parkeerplek bij Cala Xarraca ligt direct boven de baai en is gratis, met capaciteit voor ongeveer twintig auto’s. In juli en augustus is hij voor elf uur ’s ochtends meestal vol.
Wind, seizoen en het beste moment
De noordkust is gevoeliger voor wind dan de rest van Ibiza, en dat merk je hier direct. Bij noordelijke wind staat er deining in de baai, wordt het water troebel en verdwijnt precies datgene waarvoor je komt. Kijk dus naar de windrichting voordat je rijdt: bij noordenwind wijk je uit naar de zuid- of westkust, bij zuidelijke wind ligt Cala Xarraca juist in de luwte.
Het seizoen loopt hier korter dan aan de zuidkant. De chiringuito en de voorzieningen draaien ruwweg van mei tot en met oktober, en buiten die periode tref je een lege baai aan zonder iets. Mei, juni en september zijn het aangenaamst, met warm genoeg water en weinig mensen. In juli en augustus staat het parkeerterrein rond het middaguur vol en is er op de kiezels weinig ruimte over.
Neem in alle gevallen water, schaduw en stevige schoenen mee. Er is nauwelijks natuurlijke schaduw op de kiezels en de rotsen worden in de zon behoorlijk heet. Wie wil snorkelen, gaat het beste in de vroege ochtend: dan staat het water het stilst en is het zicht op zijn best.
De escars, en waarom hier nooit een hotelrij komt
Tegen de roodbruine rotswand van de baai staan een paar lage houten huisjes met een hellingbaan die het water in loopt. Op Ibiza heten ze escars: een eenvoudige berging van steen en hout waarin een visser zijn llaüt droog zette, de traditionele houten boot van de Balearen, door hem met de hand over die baan omhoog te trekken. Binnen lagen netten, fuiken en gereedschap. Het zijn geen decorstukken maar privebezit, en een deel ervan is nog in gebruik, dus loop er gerust langs maar blijf van de deuren en de hellingen af. Ze maken in een paar seconden duidelijk waarom deze kust eeuwenlang van de zee leefde en niet van bezoekers.
Dat de baai er nog zo bij ligt, is geen toeval. Cala Xarraca ligt in Es Amunts, het beschermde bergachtige noorden van het eiland dat ongeveer vijftienduizend hectare beslaat, zo’n kwart van heel Ibiza, en dat zich uitstrekt van Sant Antoni de Portmany tot Sant Carles de Peralta. Het gebied kreeg zijn status onder de Balearische wet op de natuurgebieden uit 1991 en maakt deel uit van het Europese Natura 2000-netwerk, zowel als vogelrichtlijngebied als als habitatrichtlijngebied. Twee van de beschermde kuststroken komen precies hier samen: de strook van de haven van Sant Miquel tot Xarraca en de strook van Xarraca tot Sant Vicent de sa Cala. In gewone taal: bouwen mag hier niet, en dat is meteen de verklaring voor de smalle weg, het ontbreken van een boulevard en het feit dat de voorzieningen zich tot een kiosk beperken.
De baai is bovendien geen enkele inham maar een reeks kleine inhammen achter elkaar, gescheiden door lage rotspunten die als vlakke platen de zee in lopen. De grootste heeft de kiezelstrook en de kiosk. De kleinere bereik je alleen over de rotsen, en juist daar zit vrijwel niemand, ook in augustus niet. Wie die kant op gaat, komt verder dan hij verwacht, want de platen lopen over een flink stuk door. Doe het wel op schoenen met grip en kijk uit waar de rots nat is, want daar is hij spiegelglad.
Een laatste praktisch punt dat met die bescherming te maken heeft: er wordt hier niets aangelegd en niets bijgebouwd, dus de weg naar beneden en de parkeerruimte blijven zoals ze zijn. Dat is tegelijk de charme en de beperking van deze hoek van Ibiza. Kom je in juli of augustus na elven aan, dan sta je voor een vol terrein zonder alternatief, en is doorrijden naar een van de buurbaaien een betere zet dan wachten.
Praktische tips
Neem goede waterschoenen mee (de stenen onder water zijn glad en de modderbaden zijn op rotsen), zonbescherming, water, snorkel-uitrusting en een handdoek waar de modder op mag drogen. Voor wie naar de modder gaat is een oude bikini of donker badpak handig vanwege de gele vlekken die soms achterblijven. Honden moeten thuisblijven: de gemeente Sant Joan de Labritja verbiedt dieren op haar stranden het hele jaar door, en daar staat een boete op. Voor wie meer noordkust wil ontdekken: Cala Xuclar ligt vijf minuten oost, Portinatx zes minuten oost, en Benirràs twintig minuten west.
Op de kaart
Op de strandenkaart van Ibiza zie je Cala Xarraca samen met alle andere stranden van het eiland.
Veelgestelde vragen
Wat is bijzonder aan Cala Xarraca?
De natuurlijke modderbaden uit een mineraalrijke kleilaag in de rotsen aan de west-zijde van de baai. Veel bezoekers gebruiken de modder als natuurlijke spa-behandeling.
Hoe vind ik de modderbaden?
Vijf à tien minuten lopen vanaf het hoofdstrand naar de west-zijde, langs een rotsig pad. Goede schoenen aanbevolen.
Is er een restaurant?
Ja, een chiringuito op het strand open van mei tot en met oktober, met paella, gegrilde vis en drankjes. Reken op vijfentwintig à veertig euro per persoon voor lunch.
Werkt de modder altijd?
De mineraal-aanvoer is afhankelijk van het seizoen. In juni-september is het meestal goed beschikbaar, in laagseizoen kan het droog zijn.
Is het strand zandig?
Niet echt; het is een mix van grote ronde keien en zand. Water-schoenen zijn aan te raden.
Wat is er nog meer in de buurt?
Cala Xuclar (5 min), Portinatx (6 min), Cala Benirràs (20 min), en wandelingen langs de kliffen.
Waar komt de modder van Cala Xarraca vandaan?
Uit het gesteente van de baai zelf. De rotsen hier bestaan uit mergel en mergelige kalksteen, steen waar van nature klei in zit, en waar zulke kleilagen aan de oppervlakte komen weken ze los van regen en grondwater en verzamelt de klei zich in de poelen tussen de rotsen. Dat gebeurt op meer plekken aan deze noordkust.
Is de modder van Cala Xarraca goed voor je huid?
Daar bestaat geen hard bewijs voor, dus wij beweren het niet. Wat wel klopt is dat het een aardig ritueel is: opsmeren, laten opdrogen in de zon tot het barst, en in zee weer afspoelen. Neem een oude handdoek mee, want de vlekken gaan er niet altijd uit.
Bronnen en fotocredit
De foto’s komen van Wikimedia Commons. De omslagfoto en de foto van de rotsige kant zijn van Jaume Meneses onder CC BY-SA 2.0, waarbij de omslagfoto is bijgesneden en bewerkt. De vier foto’s in de reeks zijn van anibal amaro (CC BY 3.0), cabezadeturco (CC BY-SA 2.0), Ivar Abrahamsen (CC BY-SA 2.0) en pazzosi (CC BY-SA 3.0), en de foto van de baai met de zeegrasvlekken is van pazzosi onder CC BY-SA 3.0. Achtergrond uit Svadore, White Ibiza en welcometoibiza.com.
Op zoek naar meer noordkust-stranden? Lees over Cala Xuclar, Aigües Blanques en Cala Mastella. Cala Xarraca is onderdeel van de noordkust van Ibiza, een van de vier Balearen.
Lees ook: Talamanca Beach Ibiza, Es Figueral Ibiza, Cala d’en Serra Ibiza en Sol d’en Serra Ibiza.
