Gepubliceerd op
Het zand van Cala Blanca, met de ligbedden en de smalle monding die op open zee uitkomt. Foto: Herodotptlomeu via Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0)
Cala Blanca is de witte zandbaai die een paar kilometer onder Ciutadella in de westkust van Menorca is gesneden. Geen uitgestrekt strand maar een compacte inham: ruim tachtig meter zand aan het eind van een smalle geul, met een lage rotsrand aan weerszijden en dennen die tot over de rotsen hangen. Achter het zand ligt een rustige, overwegend residentiele badplaats van villa’s, appartementen en een handvol strandrestaurants. Het water is helder en loopt langzaam af, de baai kijkt pal naar het westen, en op vierhonderd meter ligt een druipsteengrot die sinds februari 2026 voor het eerst gewoon te bezoeken is.
Hoe Cala Blanca erbij ligt
De westkust is bij Ciutadella een vlakke kalksteenplaat waar de zee een reeks smalle geulen in heeft gevreten. Cala Blanca is een van de kortste. De geul loopt vanaf open zee ongeveer tweehonderd meter het land in, wordt onderweg smaller en eindigt in een kommetje zand. Dat zand geeft de baai haar naam, want het is opvallend wit en fijn, en het kleurt de ondiepte tot een lichtgroen dat je van veel grotere stranden kent maar hier op de oppervlakte van een voetbalveld hebt.
In het Spaanse strandregister staat Cala Blanca genoteerd met veertig bij honderdvijftig meter; een meting op de strandcontour komt uit op ongeveer vijfentachtig meter zand langs de waterlijn. Hoe je het ook meet, dit is een kleine baai, en dat bepaalt de ervaring: je hoort de mensen aan de overkant praten, en in de eerste helft van augustus ligt het zand vol.
Aan weerszijden loopt de rotsrand door tot in zee. Die rand is laag en vlak genoeg om er een handdoek op te leggen, en dat gebeurt ook, want als het zand vol is, is de rots de uitwijk en kun je er zo het diepe in. Op de noordelijke rand staan de terrassen die de baai haar karakter geven; de zuidelijke is ruiger en begroeid, met de paden naar het kustpad.
Het water en zwemmen met kinderen
Doordat de baai diep in de kust ligt en de monding smal is, komt er zelden golfslag tot aan het zand. Bij westenwind rolt er deining de geul in, maar op een normale zomerdag ligt het water er vlak bij en is de stroming nauwelijks merkbaar. De bodem loopt geleidelijk af, zodat kleine kinderen een flink stuk kunnen pootjebaden voordat het tot hun middel komt. Dat maakt Cala Blanca een van de makkelijkste baaien van deze kust voor gezinnen, zoals ook blijkt in onze gids over Menorca met kinderen.
Aan voorzieningen ontbreekt het niet, bijzonder voor een baai van dit formaat. Er staan douches aan het zand, waarvan een vrij te gebruiken is, er zijn openbare toiletten, en in het seizoen worden ligbedden, parasols en waterfietsen verhuurd. Pal naast het zand ligt een waterglijbaan, vaak de reden dat kinderen niet meer weg willen. In de zomer is er toezicht vanaf een reddingspost en wordt het zwemgebied met boeien afgezet.
Snorkelen doe je langs de rotsranden, want op het zand in het midden valt weinig te zien. De officiele strandgegevens vermelden het gebied bovendien als duikwater, logisch, want vanaf de monding val je snel in dieper water langs een rotswand. Waar op het eiland snorkelen echt loont, staat in onze gids over snorkelen op Menorca.
Waarom de avonden hier anders zijn
Hierin onderscheidt Cala Blanca zich van de beroemde baaien aan de zuidkust. Macarella, Turqueta en Mitjana liggen op het zuiden en hebben aan het eind van de dag de zon in de rug. Cala Blanca kijkt naar het westen, en de monding geeft uit op open zee tussen ongeveer west en zuidwest. De zon staat hier de hele middag voor je en het licht blijft tot laat op het zand liggen.
Het loont daar preciezer in te zijn, want het verschuift met het seizoen. De zon gaat bij Ciutadella in oktober onder op ongeveer tweehonderdachtenvijftig graden en begin november op tweehonderdnegenenveertig, precies in het venster dat de monding openlaat. In die maanden zie je vanaf het zand de zon recht in de opening zakken, met de rotsranden als lijst eromheen. In hartje zomer staat de zon veel noordelijker, rond driehonderd graden, en verdwijnt hij achter de noordelijke rotsrand. Wie dan de zon in zee wil zien gaan, loopt een paar tientallen meters het rotsplateau op, waar de terrassen staan en het uitzicht pal naar het westen open ligt.
Cala Blanca is dus het hele jaar een avondbaai, maar vanaf het zand is het schouwspel in september en oktober op zijn best, precies wanneer de badplaats leegloopt en het water nog warm is. Wie er een avondprogramma van wil maken, kan ook noordelijker terecht bij Bahia Santandria of bij Hopi Beach Bar aan Cala en Blanes.
De badplaats erachter
Cala Blanca heet ook de wijk achter het zand, en dat is een ander soort badplaats dan Cala Galdana of Son Bou. Geen hoogbouwfront aan het water, maar een lappendeken van lage vakantiehuizen en appartementen tussen de dennen. Hoe residentieel het hier is, blijkt uit een telling op de kaart: binnen vijfhonderd meter van het zand liggen zo’n honderdvijftig zwembaden, waarvan het overgrote deel bij een particuliere woning hoort. Veel huizen, veel tuinen en weinig publiek rumoer.
Hotels zijn er ook, maar het zijn er een stuk of zes en ze staan niet aan het water. De twee viersterrenhotels van Globales, Cala Blanca en Mediterrani, liggen op ruim tweehonderd en ruim honderdvijftig meter van het zand, en verder zijn er onder meer Sagitario Playa en de appartementencomplexen Mar Blanca en Playa Blanca. Het aanbod richt zich op gezinnen en all inclusive, en in de winter staat het grootste deel leeg.
Eten doe je vlak aan het zand. Restaurante Cala Blanca staat boven de noordelijke trap, Sa Cova een paar meter verder in de rots met een lang wit terras over het water, en verder zijn er de snackbar op het zand, de pub Miramar, strandbar Hola Ola en Taberna La Parella. Het is de kaart van een badplaats, met pizza’s, paella en een dagmenu; wie serieus wil eten rijdt elf minuten naar Ciutadella. Voor boodschappen, een geldautomaat en scooterverhuur hoef je de wijk niet uit. Op de heenweg valt de rotonde op die volstaat met beelden: in Cala Blanca woont beeldhouwer Mateu Ametller, die zijn tuin, zijn gevel en die rotonde met eigen werk volzette.
Een naveta bij het zand en een grot die net open is
Onder en rond deze baai zit meer geschiedenis dan je van een vakantiewijk verwacht. Op een steenworp van het zand liggen de resten van de naveta d’habitacio de Cala Blanca, een prehistorisch woonhuis uit de bronstijd, tussen 1986 en 1993 opgegraven door het Museu de Menorca onder G. Juan Benejam en L. Plantalamor, met dateringen tussen ruwweg 1750 en 1200 voor Christus. Bijzonder onder de tientallen navetes van Menorca en Mallorca is de ligging, want geen enkele andere staat zo dicht bij zee. Verwacht geen imposant monument zoals de Naveta des Tudons: er staan nog een paar lagen steen overeind en de apsis is vrijwel verdwenen. Het ligt open en gratis langs de weg.
Spectaculairder is wat zich onder de wijk bevindt. De kalksteen is doorboord door karstgrotten die in het Mioceen ontstonden en waarin regenwater gangen, druipsteen en travertijnzuilen heeft uitgesleten. De bekendste is de Cova de s’Aigua, met een ondergronds meer en volgens de eilandraad ruim twee kilometer aan gangen. Lang was die alleen toegankelijk voor speleologen en meldde elke reisgids dat hij gesloten was. Sinds 20 februari 2026 is dat voorbij: de grot wordt in kleine groepen met een gids bezocht, dagelijks tussen negen uur en kwart over drie, in rondleidingen van drie kwartier in het Spaans, Catalaans, Engels en Frans. Een volwassene betaalt tien euro, kinderen van acht tot vijftien jaar vijf euro, onder de acht gratis en vijfenzestigplussers zes euro; reserveren is verstandig. De ingang ligt op vierhonderd meter van het zand, dus voor een regenachtige ochtend is dit het beste uitje binnen loopafstand dat een Menorcaanse badplaats te bieden heeft. Even verderop liggen de hypogeeen van Parella Nova, in de rots uitgehakte grafkamers zonder hek of bordje.
Hoe kom je er en waar parkeer je?
Met de auto rijd je vanaf Ciutadella zes kilometer over de ME-24, de weg naar Cap d’Artrutx, in ongeveer elf minuten. De luchthaven bij Mao ligt aan de andere kant van het eiland: bijna vijftig kilometer en ruim vijftig minuten over de Me-1. Prijzen en spelregels voor een huurauto staan in onze gids over auto huren op Menorca.
Parkeren is eenvoudiger dan bij de natuurbaaien van de zuidkust, want de wijk heeft gewone straten en er ligt een gratis onverhard terrein op ruim honderdvijftig meter van het zand. In juli en augustus is het rond het middaguur wel zoeken, zeker omdat de bewoners zelf ook ruimte innemen. Hoe het elders op het eiland geregeld is, staat in onze gids over parkeren op Menorca.
Zonder auto kan het ook. Aan de Avinguda de sa Platja en de Avinguda des Migjorn liggen haltes van het eilandnet, en de verbinding tussen Ciutadella en deze kust rijdt onder lijnnummer 64 via Santandria naar Cala Blanca. De zomerdienst rijdt veel vaker dan de winterdienst, dus controleer de actuele tijden. De lijnen en tarieven staan in onze gids over de bus op Menorca.
Schuif opzij voor meer foto’s. Van het zand met de strandrestaurants tot de gesloten poort van de Cova de s’Aigua en de grafkamers van Parella Nova. Foto’s: Herodotptlomeu en Arennios via Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0)
Lopen langs de kust
Door Cala Blanca loopt het Camí de Cavalls, het oude ruiterpad dat als GR 223 om het hele eiland gaat. Het stuk tussen Ciutadella en Cala en Turqueta telt dertien komma drie kilometer en volgt deze kuststrook naar het zuidwesten. Je hoeft er geen etappe van te maken: vanaf het zand kun je in beide richtingen een half uur de rotskust op lopen en daarna omdraaien.
De logische korte wandeling gaat naar het noorden. Over de kustweg en het pad is het ruim twee kilometer naar de buurbaai Cala Santandria, goed voor een klein half uur. Die baai is nog dieper landinwaarts gesneden, met een smalle inham waar het water tot ver tussen de rotsen door loopt. Onderweg kom je langs het zandje van Sa Caleta en langs de chiringuito Es Bruc. De andere kant op loop je in een goed uur naar de vuurtoren van Cap d’Artrutx, met onderweg niets dan rots, struik en zee. Neem water mee, want tussen de baaien staat geen kraan.
Wanneer kun je het beste naar Cala Blanca?
Mei en juni zijn hier de aangenaamste maanden: het water wordt zwembaar, de terrassen zijn open, het zand ligt halfleeg en de avonden zijn lang. Juli en augustus zijn het warmst en het drukst, en in zo’n kleine baai voel je dat direct, want na een uur of elf is het zand vol. Kom in die weken vroeg, of pas na een uur of vier, als de dagjesmensen vertrekken en de baai weer van de buurt wordt.
September is voor veel mensen de beste maand: de zee is op haar warmst, de wijk loopt leeg zodra de scholen beginnen, en de zon zakt langzamerhand in de opening van de baai in plaats van erachter. Oktober is nog rustiger, al sluiten de eerste terrassen dan. Vanaf november kom je doordeweeks nauwelijks iemand tegen: het zand ligt schoon, de grot is open en het kustpad is op zijn aangenaamst, maar de meeste restaurants hebben de luiken dicht. Hoe de maanden zich op het hele eiland verhouden, staat in onze gids over de beste reistijd voor Menorca.
| Vanaf het strand van Cala Blanca | Afstand | Reistijd |
|---|---|---|
| Cova de s’Aigua | 0,4 km | een paar minuten lopen |
| Cala Santandria | 2,0 km | een klein half uur lopen |
| Ciutadella | 6,0 km | 11 minuten rijden |
| Luchthaven Menorca (MAH) | 49,8 km | ongeveer 53 minuten rijden |
| Mao (Mahon) | 50,6 km | ongeveer 52 minuten rijden |
Op de strandenkaart van Menorca zie je Cala Blanca samen met alle andere stranden van het eiland.
Veelgestelde vragen over Cala Blanca
Hoe groot is het strand van Cala Blanca?
Klein. Het Spaanse strandregister noteert veertig bij honderdvijftig meter; een meting op de strandcontour komt uit op ongeveer vijfentachtig meter zand langs het water. Je loopt in een halve minuut van de ene rotspunt naar de andere.
Is Cala Blanca geschikt voor kinderen?
Ja. De monding is smal, er komt zelden golfslag tot aan het zand en de bodem loopt geleidelijk af, zodat kleine kinderen ver kunnen pootjebaden. Er zijn douches, toiletten, ligbedden en parasols, een waterglijbaan naast het zand en in de zomer toezicht vanaf een reddingspost.
Wat kost parkeren bij Cala Blanca?
Niets. Er ligt een onverhard terrein op ruim honderdvijftig meter van het zand en je mag in de straten van de wijk staan. In juli en augustus is het rond het middaguur wel zoeken.
Kun je de Cova de s’Aigua bij Cala Blanca bezoeken?
Sinds 20 februari 2026 wel. De grot met het ondergrondse meer wordt in kleine groepen met een gids bezocht, dagelijks tussen negen uur en kwart over drie, in rondleidingen van drie kwartier in het Spaans, Catalaans, Engels en Frans. Volwassenen betalen tien euro, kinderen van acht tot vijftien jaar vijf euro, onder de acht gratis en vijfenzestigplussers zes euro. Reserveren is verstandig.
Zie je bij Cala Blanca de zon in zee zakken?
De baai kijkt naar het westen, dus de zon staat de hele middag voor je. Vanaf het zand zakt hij in oktober en november precies in de opening van de baai. In juli en augustus staat de zon noordelijker en verdwijnt hij achter de noordelijke rotsrand; loop dan een paar tientallen meters het rotsplateau op, waar het uitzicht pal naar het westen open ligt.
Kun je van Cala Blanca naar Cala Santandria lopen?
Ja, ruim twee kilometer over de kustweg en het pad, goed voor een klein half uur. Het Camí de Cavalls loopt hier als GR 223 langs de kust, dus je kunt ook de andere kant op naar de vuurtoren van Cap d’Artrutx.
Heeft Cala Blanca een blauwe vlag?
Nee. Op Menorca hadden in 2026 vier stranden een blauwe vlag: Son Bou, Cala en Porter, Binibequer Nou en Punta Prima. Het is een vrijwillige keuring waarvoor gemeenten zich aanmelden, dus het ontbreken zegt niets over de waterkwaliteit.
Op de kaart
Meer van deze kust: de buurbaai Cala Santandria op ruim twee kilometer en de oude hoofdstad Ciutadella op elf minuten rijden. Hoe Cala Blanca zich verhoudt tot de beroemde baaien van de zuidkust lees je in onze vergelijking van de mooiste stranden van Menorca, en de rest van het eiland staat in de Menorca reisgids. Menorca is een van de vier Balearen.
Bronnen: ligging, de naam naar de kleur van het zand, de vorm van de inham en beeldhouwer Mateu Ametller: Catalaanse Wikipedia, 2 oktober 2026. Afmetingen: het Spaanse strandregister via spain.info (veertig bij honderdvijftig meter) plus een eigen meting op de strandcontour van OpenStreetMap (ruim tachtig meter langs het water). Voorzieningen, parkeerterrein, restaurants, hotels, buslijn 64 met haltes aan de Avinguda de sa Platja en de Avinguda des Migjorn, en de telling van circa honderdvijftig zwembaden binnen vijfhonderd meter: eigen uitdraai van OpenStreetMap, 2 oktober 2026; controleer de dienstregeling voor vertrek. Afstanden en rijtijden: eigen berekening met de routeplanner van OpenStreetMap, die voor Cala Santandria een onmogelijke looptijd gaf, zodat die is afgerond naar een realistische wandeltijd. De zonsondergangsrichtingen zijn berekend voor de coördinaten van het strand en vergeleken met de openwatersector van de baai, bepaald op de kustlijn van OpenStreetMap. Cova de s’Aigua: menorca.es van de Consell Insular de Menorca, 2 oktober 2026. Naveta: de opgravingspublicatie van het Museu de Menorca uit 1997 en de Catalaanse Wikipedia. Blauwe vlaggen op Menorca in 2026: menorca.info, 5 mei 2026.
