Gepubliceerd op
Cala Santandría vanaf de zuidelijke rotsrand: turquoise water, boeien in de inham en de bebouwing van de urbanisatie erboven. Foto: Albert Boneta, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
Cala Santandría ligt aan de westkust van Menorca, net ten zuiden van Ciutadella, en is geen open strandboog maar een kreek. De zee dringt hier tussen twee lage rotswanden ruim een halve kilometer landinwaarts, en het zand ligt helemaal achterin, waar het water nauwelijks nog beweegt. Bij de monding is de inham ruim tweehonderd meter breed; achterin blijft een smalle zandstrook over met bootjes ervoor. Op de noordelijke kop staat de Torre des Castellar, een Engelse wachttoren uit 1799 die in een gracht werd gebouwd en daardoor vanaf zee onzichtbaar bleef. Je rijdt er in negen minuten vanaf Ciutadella, parkeren kost niets, en aan het zand staan Bahía Santandría en Es Bruc. Hieronder lees je hoe de kreek erbij ligt, wat die toren daar doet, hoe het water is en wanneer je het beste komt.
Een kreek in plaats van een strandboog
De vorm bepaalt alles. Waar de meeste Menorcaanse baaien een hap uit de kust zijn, is Cala Santandría een smalle arm zee die diep het land in loopt. Van de ene kop bij de monding naar de andere is het ruim tweehonderd meter, en vanaf die lijn tot het zand achterin ongeveer vijfhonderddertig meter. De officiële beschrijving houdt het op tweehonderd bij zevenhonderd meter; hoe je ook meet, de cala blijft vier tot vijf keer zo lang als breed.
De inham kijkt naar het westen en noordwesten uit en is van alle andere windrichtingen afgeschermd, dus op een gewone zomerdag ligt het water er glad en helder bij. Boten vinden hier een van de rustigste ankerplekken van de westkust. Het zand is bescheiden: een strook achterin, met een talud dat van de bebouwing naar het water afloopt en een promenade met bankjes ernaartoe. De cala ligt op drieënhalve zeemijl van Cap d’Artrutx en is zonder trappen bereikbaar.
De Torre des Castellar, de toren die in een gracht staat
Op de noordelijke kop bij de monding staat het bijzonderste bouwwerk van deze hoek: de Torre des Castellar, ook bekend als Torre de Santandría. Het is een Martello-toren, het type ronde kanonstoren dat de Britten rond 1800 in hun hele invloedssfeer neerzetten, en de enige die ze aan de zuidkust van Menorca naar het westen bouwden. Dat gebeurde in 1799, onder ingenieur Robert d’Ancy, om de baaien rond Ciutadella te verdedigen als steunpunt voor het Castell de Sant Nicolau.
Wat hem apart zet van alle andere wachttorens op het eiland, is dat hij niet op een klif prijkt maar in een gracht ligt. Rondom het ronde, naar boven toe versmallende bouwwerk loopt een droge gracht van ongeveer zes meter breed en twee meter diep, met een wal van ongebonden steen eromheen. Zo verzonken viel hij vanaf zee weg: een vijandelijk schip zag in het beste geval een onbeduidend fortje, terwijl er op het dak ruimte was voor één of twee stukken artillerie. Precies die onzichtbaarheid maakte hem gevaarlijker dan de opvallende torens elders.
De toren is acht meter hoog, opgetrokken in steen en mortel en bekleed met blokken marès, de zachte zandsteen van de Balearen, met twaalf schietgaten op de begane grond. Je kwam er niet via een deur binnen, maar door een ondergrondse gang naar een galerij in de buitenwand van de gracht. Ernaartoe lopen over het kustpad mag en kan, maar naar binnen gaan niet: het monument is niet voor bezoek opengesteld.
De naam Santandría en wat er verder nog ligt
Over de naam gaat een legende die ze op Menorca graag vertellen. Een christelijke gevangene, dodelijk verwond, zou hier de dochter van een Moorse kapitein hebben gedoopt en deze hoek van de kust Sancte Andrea hebben genoemd, naar de heilige Andreas. Daaruit groeide het huidige Santandría. In de rotswanden rond de kreek zitten prehistorische grotten, en op de noordoever ligt Sa Cova de ses Tres Boques, de grot van de drie monden, waar lang geleden een gezicht in de steen is uitgehouwen. Even verderop staat een betonnen bunker uit de kustverdediging van de twintigste eeuw. Voor zo’n klein baaitje is dat een dichte opeenstapeling.
Het water, het zwemmen en het snorkelen
Zwemmen is hier bijna altijd aangenaam, en daarom is de cala net zo populair bij Menorquijnen als bij vakantiegangers. Doordat de kreek zo diep naar binnen loopt dempt hij de deining van buiten, en de zandige bodem houdt het water helder. Het loopt geleidelijk af, zonder plotselinge diepte bij de kant: makkelijk water om met kinderen in te gaan.
Eén windrichting gooit het beeld om, en dat is west, eventueel met noordwest erbij. Daar staat deze cala wijd voor open. Waait het stevig uit die hoek, dan rolt de golf de kreek in en wordt het water bruin van opgewoeld zand. Zwemmen is dan niet verboden, maar het is ook niet het water waar je voor kwam: met westenwind ben je beter af aan de oostkant van het eiland. Hoe die windregel over het eiland uitpakt, staat in onze gids over snorkelen op Menorca.
Snorkelen doe je langs de twee rotswanden richting de monding, niet midden in de baai, want daar is zand. Die wanden zitten vol spleten en begroeiing waar vis tussen hangt. Een blauwe vlag heeft Cala Santandría niet; op Menorca hingen die in 2026 alleen aan Son Bou, Cala en Porter, Binibèquer Nou en Punta Prima. Dat zegt niets over de waterkwaliteit, alleen dat er geen keuring is aangevraagd.
Wat er aan de cala staat
Voor een baaitje van deze omvang is het aanbod verrassend compleet, want de urbanisatie eromheen is een echte woonwijk en geen seizoensdecor. Aan het zand staan toiletten, langs de promenade bankjes, en er is een duikcentrum. Twee adressen kijken uit over het water. Bahía Santandría zit in een oud Menorcaans huis pal aan de inham, met boogramen, een dambordvloer en een terras boven het water, en staat bekend om rijst, verse vis en de zonsondergang die hier recht de kreek in valt. Es Bruc Santandría is de tegenpool en net zo geliefd: een chiringuito met blauwe regisseursstoelen op het zand, de kleinere zuster van de strandtent die sinds 1950 in Sant Tomàs staat, met vis en vlees van de grill.
Wie een pizza of dagmenu wil, zit goed bij Sa Quadra, en voor een borrel staat bar Sa Nacra in de wijk. Verder zijn er supermarkten, een apotheek, autoverhuur, fietsverhuur, een picknickplek en een speeltuin. Wil je uitgebreid eten, dan ligt Ciutadella op negen minuten, met aan de oude haven Cafè Balear. Overnachten kan in de wijk, onder meer in Vibra Blanc Palace.
Schuif opzij voor meer foto’s. Van het zand achterin de kreek en de verzonken toren tot het buurbaaitje Sa Caleta en het gezicht dat in de rots is uitgehouwen. Foto’s: Herodotptlomeu (CC BY-SA 4.0), Dreizung (CC BY 3.0), Joaquinceb (publiek domein) en Chixoy (CC BY-SA 4.0), via Wikimedia Commons
Cala Blanca, Sa Caleta en het kustpad
De calas liggen hier op een rij, dus je kunt ze op één dag combineren. Pal ten zuiden ligt Cala Blanca, een kleiner strandje van krap negentig meter breed dat precies het tegenovergestelde is van zijn buur: open naar de zee in plaats van diep naar binnen, en daardoor helderder maar gevoeliger voor golf. Er staat een reddingstoren, en met de auto is het twee kilometer en vier minuten. Bij Cala Blanca staat bovendien een losse naveta uit de bronstijd, zo’n langwerpig stenen woonhuis met afgeronde achterkant dat alleen op Mallorca en Menorca voorkomt.
De andere kant op, richting Ciutadella, ligt Sa Caleta op 2,3 kilometer, met daartussen de Caleta d’en Gorries. Langs al die inhammen loopt de Camí de Cavalls, het oude ruiterpad dat in twintig etappes om het eiland gaat. De etappe van Ciutadella naar Cala en Turqueta is 13,3 kilometer en voert over precies deze kuststrook, dus wie een stuk wil lopen kiest vanaf het zand een kant en keert na een uur om. Welke stranden verder de moeite waard zijn, staat bij de mooiste stranden van Menorca.
Hoe kom je er en waar parkeer je?
Met de auto is het simpel: vanaf het centrum van Ciutadella 4,6 kilometer in ongeveer negen minuten naar het zuiden, met borden die je er zonder gedoe heen wijzen. Vanaf de luchthaven bij Maó steek je het eiland over, 48,5 kilometer en ongeveer eenenvijftig minuten, en naar het centrum van Maó is het 49,3 kilometer.
Parkeren kost niets, en dat is op Menorca niet overal meer zo. Direct bij het zand ligt een gratis terrein, en in de straten eromheen liggen meerdere kleinere terreinen en stroken schuin parkeren, de grootste met een kleine dertig plekken. In juli en augustus is het aan het eind van de ochtend wel even zoeken, dus kom vroeg of na vieren. Omdat het een bewoonde wijk is, blijf je van de opritten af; wat er elders op het eiland speelt, met camera’s en blauwe zones, lees je in parkeren op Menorca.
Zonder auto is het lastiger dan die korte afstand doet vermoeden. De strandbussen van Ciutadella rijden naar Macarella, Cala en Turqueta en Son Saura, niet naar deze urbanisatie; in onze gids over de bus op Menorca staat geen lijn die hier stopt. Het plaatselijke vervoer bedient de wijk wel, maar wisselt per seizoen, dus kijk op het busportaal van de Consell. In de praktijk neem je een taxi of de fiets. Welke wagen je waar huurt, staat in auto huren op Menorca.
Wanneer kun je het beste naar Cala Santandría?
Mei, juni en september zijn hier de beste maanden. Het water is dan bruikbaar, de wijk is levendig zonder vol te staan, en je vindt om elf uur ’s ochtends nog een plek voor de auto. September heeft als extra voordeel dat de zee de hele zomer heeft kunnen opwarmen terwijl de drukte al weg is.
Juli en augustus zijn warm en mooi, maar dan merk je dat het zand achterin beperkt is: het strandje loopt vol, de parkeerplekken zijn tegen het middaguur vergeven en de twee restaurants zitten rond de zonsondergang zonder reservering niet meer voor je open. In april en oktober is het aangenaam rustig en kun je prima naar de toren wandelen, maar het water is fris en is een deel van de zaken dicht. Van november tot maart is dit een stille woonwijk aan een glad baaitje, prettig voor een winterwandeling. Hoe de maanden zich tot elkaar verhouden, staat in onze gids over de beste reistijd voor Menorca.
| Vanaf Cala Santandría | Afstand | Met de auto |
|---|---|---|
| Cala Blanca | 2,0 km | 4 minuten |
| Sa Caleta | 2,3 km | 5 minuten |
| Ciutadella (centrum) | 4,6 km | 9 minuten |
| Luchthaven Menorca (MAH) | 48,5 km | ongeveer 51 minuten |
| Maó (centrum) | 49,3 km | ongeveer 50 minuten |
Op de strandenkaart van Menorca zie je Cala Santandría samen met alle andere stranden van het eiland.
Veelgestelde vragen over Cala Santandría
Waar ligt Cala Santandría precies?
Aan de westkust van Menorca, in de gemeente Ciutadella de Menorca, tussen de Caleta d’en Gorries en Cala Blanca. Vanaf het centrum van Ciutadella is het 4,6 kilometer en negen minuten rijden.
Is Cala Santandría geschikt voor kinderen?
Ja. De kreek loopt ruim vijfhonderd meter het land in, waardoor de deining wegvalt en het water achterin bijna altijd glad staat. De bodem is zandig, loopt flauw af en heeft geen gevaarlijke ondieptes. Er zijn toiletten aan het zand en het strand is zonder trappen bereikbaar. Alleen bij harde westenwind wordt het onrustig.
Wat kost parkeren bij Cala Santandría?
Niets. Direct bij het zand ligt een gratis terrein en in de straten eromheen meerdere kleinere terreinen en parkeerstroken. In juli en augustus is het rond het middaguur vol, dus kom vroeg of na vieren.
Rijdt er een bus naar Cala Santandría?
Geen strandbus. De zomerlijnen van Ciutadella rijden naar Macarella, Cala en Turqueta en Son Saura, niet hierheen. Het plaatselijke vervoer bedient de wijk wel, maar wisselt per seizoen, dus controleer het busportaal van de Consell. In de praktijk kom je met auto, taxi of fiets.
Wat is de Torre des Castellar en kun je hem bezoeken?
Een Martello-toren die de Britten in 1799 bij de monding bouwden, onder ingenieur Robert d’Ancy, als steunpunt voor het Castell de Sant Nicolau. Hij is acht meter hoog, bekleed met marès en staat in een droge gracht van zes bij twee meter, waardoor hij vanaf zee onzichtbaar bleef. Ernaartoe lopen kan, naar binnen gaan niet: het is een beschermd monument zonder bezoekmogelijkheid.
Waar kun je eten aan Cala Santandría?
Bahía Santandría zit in een oud Menorcaans huis met een terras boven de inham en staat bekend om rijst, verse vis en de zonsondergang. Es Bruc Santandría is de chiringuito op het zand, met vis en vlees van de grill. Daarnaast zijn er Sa Quadra en bar Sa Nacra.
Wat is het verschil tussen Cala Santandría en Cala Blanca?
Santandría is een diepe kreek met het zand ruim vijfhonderd meter achter de monding, dus beschut en bijna altijd kalm. Cala Blanca ligt twee kilometer zuidelijker, is met krap negentig meter kleiner en ligt open naar de zee: helderder, maar gevoeliger voor golf.
Op de kaart
Een dag hier vult zich vanzelf: vroeg zwemmen in het gladde water achterin, over het kustpad naar de toren met zijn gracht, lunchen bij Es Bruc, en tegen de avond terug voor het moment waarop deze westelijk gerichte inham echt theater wordt, als de zon pal in de opening van de kreek zakt en je dat vanaf het terras van Bahía Santandría ziet gebeuren. Daarna ben je in negen minuten in Ciutadella, waar eind juni de Festes de Sant Joan het straatbeeld overnemen. Meer stranden staan bij de mooiste stranden van Menorca en alles over het eiland in onze Menorca reisgids; Menorca is een van de vier Balearen.
Bronnen
Alles geraadpleegd of berekend op 2 oktober 2026. Coördinaten (strand 39,9778 noord en 3,8391 oost; toren 39,9804 en 3,8318), afstanden en rijtijden: Nominatim en de routeplanner van OpenStreetMap, autoprofiel. Afmetingen van de inham (ruim 200 meter tussen de koppen, ongeveer 530 meter tot het zand) en de breedte van Cala Blanca (krap 90 meter): eigen meting op de kustcontour van OpenStreetMap; de officiële beschrijving houdt het op 200 bij 700 meter. Catalaanse Wikipedia: ligging tussen de Caleta d’en Gorries en Cala Blanca, de drieënhalve zeemijl tot Cap d’Artrutx, de zandige bodem en flauwe helling, de blootstelling aan west en noordwest, de ankerplaats, het ontbreken van bouwkundige barrières, de naamlegende, de naveta bij Cala Blanca en alle bouwgegevens van de Torre des Castellar. OpenStreetMap en Wikidata: de monumentstatus RI-51-0008548 en de ontoegankelijkheid van de toren, de voorzieningen rond de cala en de reddingstoren bij Cala Blanca. Wikimedia Commons: Sa Cova de ses Tres Boques en de bunker, waarvoor geen bouwjaar is vastgesteld. Eigen gidsen: de twee restaurants, de buslijnen van Ciutadella, de etappe naar Cala en Turqueta en de vier stranden met een blauwe vlag in 2026.
