Gepubliceerd op
De binnenplaats van Ca’n Costa, met de boogpoort in de oude natuurstenen muur. Foto via cancostaalcudia.com.
Binnen de middeleeuwse muren van Alcúdia, in een voetgangersstraat op ruim honderd meter van de Porta des Moll, zit Celler Ca’n Costa: een familierestaurant dat sinds 1983 draait en dat zichzelf het oudste restaurant van de stad noemt. Het pand is een natuurstenen huis dat volgens de familie uit 1594 stamt, met een beschutte binnenplaats vol planten waar het grootste deel van de tafels staat. Op de kaart staat wat je in dit soort zaken op Mallorca hoort te vinden: frit mallorquí, arròs brut, tumbet, gevulde inktvis, paella en gegratineerde kabeljauw met honing en knoflook. Het is geen plek voor een stil romantisch diner, want het loopt er vol en de bediening heeft tempo, maar het is wel een van de weinige adressen in Alcúdia waar de eilandkeuken niet is afgevlakt tot toeristenkost. Het huis publiceert zijn prijzen niet online.
Wat een celler eigenlijk is
Het woord dat in de naam staat, is het interessantste deel van deze zaak. Celler is gewoon het Catalaanse woord voor kelder, maar op Mallorca betekent het al eeuwen iets specifiekers: de ruimte waarin wijn werd gemaakt en bewaard. De oudste vermeldingen van zulke wijnkelders op het eiland dateren uit de veertiende eeuw, en ze stonden onder meer in Palma, Inca en, niet toevallig, Alcúdia. Vanaf de zeventiende eeuw breidde de wijnbouw zich sterk uit over het binnenland.
Die kelders waren geen winkels in de moderne zin. Je kwam er met je eigen kruik of fles en kocht je wijn los uit het vat. Omdat er de hele dag mensen binnenliepen die even bleven hangen, begonnen de eigenaren er eten bij te serveren: een bord soep, wat frituur, iets uit de pan die toch al op het vuur stond. Dat liep beter dan verwacht. In de loop van de twintigste eeuw zakte de verkoop van losse wijn in terwijl de keuken juist groeide, en zo veranderde een hele generatie wijnkelders in restaurants, met behoud van de naam en van het meubilair.
Daar komen ook de gewelven vandaan die je in de bekendste cellers ziet. Zo’n ruimte zat op de begane grond of half verzonken onder een woonhuis, en hij moest twee dingen dragen: de verdiepingen erboven en het gewicht van vaten die duizenden liters konden houden. Op Mallorca werd zoiets gemetseld zoals alles wat gewicht moest houden, met rondbogen en tongewelven van marès, de zachte gele zandsteen van het eiland. Dat metselwerk hield de ruimte bovendien koel en gelijkmatig van temperatuur, wat voor wijn precies de bedoeling was en in een Mallorcaanse zomer ook voor gasten geen straf is. De reusachtige eikenhouten vaten die in sommige cellers nog tegen de wand staan, de botes congrenyades, houden tussen de vijftienhonderd en vierduizend liter. In Palma kun je dat nog precies zo zien bij Celler Sa Premsa, en in het binnenland hebben Inca, Sineu en Petra hun eigen voorbeelden.
Het huis aan de Carrer de Sant Vicenç
Ca’n Costa laat die bouwtrant vooral aan de randen zien. De gevel aan de voetgangersstraat is van kale natuursteen, met een rondboogdeur en met de kaarten op houten borden aan de muur. Binnen loopt het door naar een ommuurde binnenplaats waar de tafels tussen de potten en de klimplanten staan, met een lage boogpoort met smeedijzeren hek in de zijmuur en een stenen beeld tegen de wand. Het huis beschrijft zichzelf als een klein museum, en dat is niet overdreven: het hangt en staat vol met familiestukken, oude gebruiksvoorwerpen en decoratie die bij de geschiedenis van het pand hoort.
Het verhaal dat de familie erbij vertelt, gaat over het jaartal 1594 en over Miquel Costa i Llobera, de Mallorcaanse priester en dichter die in 1854 in Pollença werd geboren en in 1922 in Palma stierf. Volgens het huis bracht hij zijn zomers in dit pand door, en daar komt de naam vandaan. Dat verhaal is buiten de familie en de websites die het overnemen niet onafhankelijk te controleren, net zomin als de claim dat dit het oudste restaurant van Alcúdia is. Neem het dus voor wat het is, de overlevering van het huis zelf. Wat wel vaststaat, is dat de zaak in 1983 opende en sindsdien door dezelfde familie wordt gerund.
De klassiekers: frit, arròs brut, tumbet en porcella
Wie nooit Mallorquijns heeft gegeten, krijgt hier in een paar gerechten de hele keuken uitgelegd. Frit mallorquí is daarvan het meest eerlijke: lever, hart en longen van lam of varken, kleingesneden en gebakken met aardappel, rode paprika, ui, venkel en laurier. Het komt rechtstreeks uit de slachttraditie, waarbij alles wat niet bewaard kon worden meteen in de pan ging, en er bestaat ook een versie met zeevruchten in plaats van orgaanvlees. Arròs brut, letterlijk vuile rijst, is een natte rijstschotel waarin konijn, kip, varkensvlees, slakken, bospaddenstoelen en groente samenkomen in een donkere bouillon met saffraan en kaneel. Die troebele kleur verklaart de naam.
Tumbet is het groentegerecht van het eiland: laagjes gefrituurde aardappel, aubergine en rode paprika onder tomatensaus, in de oven afgemaakt, warm of lauw gegeten. Sopes mallorquines zijn ondanks de naam geen soep maar een schotel waarin kool en groente volledig zijn opgezogen door flinterdunne plakken droog bruinbrood. En porcella rostida, de lechona, is speenvarken dat zo lang in de oven gaat tot de huid breekt als glas. Dat laatste is de klassieker waar cellers in het binnenland hun reputatie aan danken, al staat het niet in elke zaak standaard op de kaart.
Ca’n Costa serveert uit dat repertoire onder meer frit mallorquí, arròs brut, tumbet, sopes mallorquines, trampó, gevulde inktvis, mosselen op zijn Mallorquijns en met vlees gevulde aubergines. Daarnaast is het een echt rijsthuis, met paella van kabeljauw, paella van zeevruchten en arròs negre, en er staat kreeftstoof op voor wie flink wil uitpakken. De gerechten die het huis zelf aanraadt, zijn de gegratineerde kabeljauw met honing en knoflook, de schouder van lam en het konijn met ui en gamba’s. Er is een kindermenu, er zijn vegetarische gerechten en gerechten voor coeliakiepatienten, en de nagerechten worden in huis gemaakt.
Schuif opzij voor meer foto’s. Van de natte rijst uit de aardewerken schaal tot de tapasplank met sobrassada, kaas en gefrituurde groente. Foto’s via cancostaalcudia.com.
Prijzen, reserveren en openingstijden
Hier past een waarschuwing die we liever eerlijk opschrijven dan verzinnen: Ca’n Costa zet zijn kaart met prijzen niet online. Op de eigen site staan foto’s van de gerechten en een beschrijving van de keuken, maar geen bedragen, en de prijzen die je op verzamelsites tegenkomt zijn vaak jaren oud. Wie een budget wil weten, belt het restaurant.
De openingstijden staan wel helder op de eigen site, en ze zijn ongebruikelijk ruim voor een zaak van dit type. Van dinsdag tot en met zaterdag is de keuken open van 12:30 tot 15:00 en van 18:00 tot 23:00, op zondag van 12:30 tot 15:00 en van 18:00 tot 22:30. Maandag is de vaste sluitingsdag. Belangrijker voor wie buiten het seizoen komt: van 15 november tot 15 maart is het restaurant helemaal dicht. Dat is een volle winterstop van vier maanden, dus een bezoek in december of februari kun je uit je hoofd zetten.
Reserveren is in juli en augustus geen overbodige luxe. De zaak is populair bij zowel bezoekers als Mallorquins, en op marktdagen en in de avonduren worden er mensen weggestuurd. Het nummer is +34 971 545 394.
Hoe je er komt en waar je parkeert
De oude stad van Alcúdia is een ovaal van middeleeuwse muren met poorten aan de uiteinden, en de Carrer de Sant Vicenç ligt daarbinnen. Vanaf de Porta des Moll, de bekendste poort, loop je er in twee minuten naartoe. De straten binnen de muren zijn voetgangersgebied, dus met de auto kom je er niet voor de deur en moet je buiten parkeren.
Dat is in de praktijk goed te doen. Net buiten de muren liggen aan de zuid- en westkant verschillende terreinen waar gratis geparkeerd mag worden, onder meer bij de Porta de Mallorca, allemaal op twee tot vijf minuten lopen van het restaurant. Twee dagen in de week gaat die rekening niet op: op dinsdag en zondag is er markt rondom de muren, van acht uur ’s ochtends tot half twee, met honderden kramen. Kom je op zo’n dag lunchen, dan is vroeg zijn of een stuk verderop parkeren de enige oplossing. Hoe het parkeren op de rest van het eiland werkt, met blauwe zones en de kans dat je wordt weggesleept, staat in onze gids over parkeren op Mallorca.
Vanaf Platja d’Alcúdia en de haven rijd je er in een kwartier naartoe, vanaf Playa de Muro in iets meer. In de zomer rijden er stadsbussen tussen de haven en de oude stad, wat voor wie wijn wil drinken de verstandigste optie is.
Celler Ca’n Costa op de kaart
Veelgestelde vragen over Celler Ca’n Costa
Wat is een celler op Mallorca?
Celler is het Catalaanse woord voor kelder en betekent op Mallorca de ruimte waarin wijn werd gemaakt en bewaard. Klanten kwamen er met hun eigen kruik wijn uit het vat halen, en omdat er toch mensen bleven hangen gingen de eigenaren eten serveren. Toen de verkoop van losse wijn in de twintigste eeuw inzakte, bleven de keukens over en werden de cellers restaurants.
Waarom hebben cellers vaak gewelven?
Omdat zo’n ruimte zowel het woonhuis erboven als vaten van duizenden liters moest dragen. Dat werd op Mallorca gemetseld met rondbogen en tongewelven van marès, de zachte gele zandsteen van het eiland. Het metselwerk houdt de ruimte bovendien koel en gelijkmatig van temperatuur, wat voor wijn precies de bedoeling was.
Waar ligt Celler Ca’n Costa in Alcúdia?
Aan de Carrer de Sant Vicenç 14, binnen de middeleeuwse stadsmuren van Alcúdia en op ruim honderd meter van de Porta des Moll. De straat is voetgangersgebied, dus je parkeert buiten de muren en loopt het laatste stuk.
Wanneer is Celler Ca’n Costa open?
Van dinsdag tot en met zaterdag van 12:30 tot 15:00 en van 18:00 tot 23:00, op zondag van 12:30 tot 15:00 en van 18:00 tot 22:30. Maandag is de vaste sluitingsdag. Van 15 november tot 15 maart is het restaurant helemaal gesloten.
Wat kost eten bij Celler Ca’n Costa?
Het restaurant publiceert zijn prijzen niet op de eigen site, en de bedragen die op verzamelsites staan zijn vaak verouderd. Wie zekerheid wil over het budget, belt het restaurant op +34 971 545 394.
Welke Mallorcaanse gerechten staan er op de kaart?
Onder meer frit mallorquí, arròs brut, tumbet, sopes mallorquines, trampó, gevulde inktvis, mosselen op zijn Mallorquijns en gevulde aubergines. Daarnaast paella van kabeljauw, paella van zeevruchten, arròs negre en kreeftstoof. Het huis raadt zelf de gegratineerde kabeljauw met honing en knoflook, de lamsschouder en het konijn met ui en gamba’s aan.
Moet je reserveren bij Celler Ca’n Costa?
In juli en augustus en op marktdagen wel. De zaak is populair en stuurt in de drukke weken mensen weg. Een paar dagen vooruit bellen volstaat meestal, in het hoogseizoen iets eerder.
Is er parkeergelegenheid bij het restaurant?
Niet voor de deur, want de oude stad is voetgangersgebied. Net buiten de muren liggen aan de zuid- en westkant gratis parkeerterreinen op twee tot vijf minuten lopen. Op dinsdag en zondag is er markt rond de muren tussen acht uur en half twee, en dan is parkeren een stuk lastiger.
In de buurt en andere adressen in het noorden
De ommuurde stad zelf is de reden dat je hier bent, en wat er binnen die muren te zien is staat in onze gids over Alcúdia. Aan de baai liggen Platja d’Alcúdia en het rustiger Playa de Muro, en wie aan die kant van het eiland een avond wil uitpakken, komt uit bij het sterrenrestaurant van Maca de Castro in Port d’Alcúdia. Een halfuur verderop ligt Pollença, de geboortestad van de dichter wiens naam dit huis draagt, met daarachter de baai van Port de Pollença. Wil je de celler-keuken nog een keer proeven, dan is Celler Sa Premsa in Palma het bekendste voorbeeld en zit Es Turó in Fornalutx in dezelfde traditie. Het hele overzicht staat in onze gids met de leukste restaurants van Mallorca. Waarom er van de vijftig cellers die Inca ooit telde nog maar vijf over zijn, lees je in ons verhaal over de verdwijnende cellers van Mallorca.
Bronnen
Adres, telefoonnummer, openingstijden per dag, de winterstop van 15 november tot 15 maart, het oprichtingsjaar 1983, het bouwjaar 1594, het verhaal over Miquel Costa i Llobera en de claim het oudste restaurant van Alcúdia te zijn: de eigen website cancostaalcudia.com, geraadpleegd op 2 oktober 2026. Die laatste drie punten zijn de lezing van het huis zelf en zijn niet onafhankelijk bevestigd. De gerechtenlijst en de aanbevelingen van het huis: cancostaalcudia.com en de restaurantvermelding op mallorca-touristguide.co.uk. Levensjaren van Miquel Costa i Llobera (Pollença 1854, Palma 1922): Wikipedia. Geschiedenis van de Mallorcaanse celler, de veertiende-eeuwse vermeldingen in Palma, Inca en Alcúdia, de overgang van wijnverkoop naar restaurant en de botes congrenyades van vijftienhonderd tot vierduizend liter: het dossier over de celler mallorquí van Productes de Mallorca. Coordinaten, de ligging binnen de stadsmuren, de afstand tot de Porta des Moll en de gratis parkeerterreinen buiten de muren: OpenStreetMap en Nominatim. Markt op dinsdag en zondag van 08:00 tot 13:30 rond de muren: de marktoverzichten voor Alcúdia, geraadpleegd op 2 oktober 2026. Dat de zaak in 2026 gewoon draait, blijkt uit gastrecensies van juni, juli en augustus 2026. Foto’s via cancostaalcudia.com.
