Gepubliceerd op
Vanaf het zand van Punta Prima kijk je recht op Illa de l’Aire en zijn zwart-wit gestreepte vuurtoren. Foto: Nicolas Vigier, CC0, via Wikimedia Commons
Punta Prima Menorca is het strand op de zuidoostpunt van het eiland waar je vanaf je handdoek naar een vuurtoren kijkt. Op iets meer dan een kilometer uit de kust ligt Illa de l’Aire, een kaal en onbewoond eilandje met een zwart-wit gestreepte toren erop, en die toren staat precies in het midden van je uitzicht. Het zand meet ongeveer tweehonderdveertig meter van punt tot punt, het strand hoort bij de gemeente Sant Lluís en het had in 2026 een van de vier blauwe vlaggen van Menorca. Je parkeert gratis op vijftig meter, het vliegveld ligt op twintig minuten en de terrassen staan aan de overkant van de straat. Hieronder lees je hoe de baai erbij ligt, wat dat eilandje met die toren precies is, hoe het zwemwater zich gedraagt, en in welke maanden je hier het meeste plezier van hebt.
Let op: dit is Punta Prima op Menorca, niet die op Formentera
Begin hier, want dit kost reizigers elk jaar opnieuw een misverstand. Er bestaan op de Balearen twee plekken die Punta Prima heten, en ze liggen ruim honderdvijftig kilometer uit elkaar. De ene is dit strand in het zuidoosten van Menorca, met zand, een boulevard en een vuurtoren op een eilandje. De andere is Punta Prima op Formentera, een rotspunt bij Es Pujols met een oude wachttoren waar je vanaf de rotsen het water in gaat en waar je vooral voor de zonsondergang komt. Geen zand, geen busverbinding, een compleet andere plek op een ander eiland.
Zet je het verkeerde adres in je routeplanner, dan sta je op de verkeerde ferry. Er bestaat bovendien nog een derde Punta Prima, bij Torrevieja aan de Costa Blanca, die je in de zoekresultaten tegenkomt zodra je alleen de naam intypt. Zoek dus altijd op Punta Prima Menorca of op Sant Lluís, de gemeente waar het strand bij hoort. De coördinaten van het zand zijn 39,8138 noorderbreedte en 4,2802 oosterlengte.
Hoe Punta Prima Menorca erbij ligt
Dit is een vakantiedorp, en daar moet je niet omheen praten. Punta Prima is in de jaren zestig en zeventig gebouwd als urbanización op wat daarvoor landbouwgrond en kustrots was, en het bestaat uit lage witte appartementenblokken, een paar hotels, een handvol supermarktjes en een straat met terrassen. Wie de onbebouwde baaien van de zuidkust zoekt, de reeks van Macarella tot Binigaus waar geen enkel gebouw staat, komt hier bedrogen uit. Wat je ervoor terugkrijgt is comfort: alles ligt op loopafstand en je hoeft geen klif af te dalen met een koelbox in je hand.
De baai zelf is breed en open. Het zand ligt in een flauwe boog tussen twee lage rotskoppen, met aan de oostkant de heuvel waarop de oude wachttoren staat en aan de westkant het platte kustplateau dat naar Biniancolla doorloopt. Het strand meet ongeveer tweehonderdveertig meter van punt tot punt en is zo’n veertig tot vijfenveertig meter diep. Het zand is fijn en licht, bijna wit, en loopt zonder drempel het water in. Achter het strand ligt een korte boulevard met de restaurants, en daarachter begint meteen de bebouwing.
Omdat het strand naar het zuidoosten kijkt, ligt het in de luwte van de tramuntana, de noordenwind die op Menorca de dienst uitmaakt. Staat die, dan is de noordkust onbruikbaar en is dit precies de kant waar je moet zijn. Hoe je met één blik op de windrichting de juiste kust kiest, staat in onze pagina over snorkelen op Menorca.
Illa de l’Aire: het eilandje met de vuurtoren voor de kust
Dit is wat Punta Prima onderscheidt van elk ander strand op het eiland. Recht voor de baai ligt Illa de l’Aire, een plat, kaal en onbewoond eilandje van ongeveer vierendertig hectare dat nergens hoger komt dan vijftien meter boven zee. Het kortste stuk open water tussen het eilandje en de kust is net geen kilometer, vanaf het zand gemeten ongeveer 1,2 kilometer, en de vuurtoren staat op de zuidpunt en is daardoor bijna twee kilometer ver. Dat verklaart waarom je in gidsen afstanden tussen één en twee kilometer tegenkomt.
De vuurtoren is bijzonderder dan hij van een afstand lijkt. Hij brandt sinds 15 augustus 1860, de stenen toren is achtendertig meter hoog en daarmee de hoogste vuurtoren van Menorca en de hoogste gemetselde vuurtorentoren van de hele archipel. Binnenin zitten honderdvijfenzestig traptreden. Het licht hangt op drieënvijftig meter boven zeeniveau en reikt achttien zeemijl ver, ongeveer drieëndertig kilometer, met één witte flits elke vijf seconden. Tot de Moscarter bij Portinatx op Ibiza in 1977 in gebruik werd genomen, was dit de hoogste vuurtoren van de Balearen. Blijf je tot na zonsondergang op de boulevard zitten, dan zie je die flits vanaf je terrasstoel aanslaan.
Het eilandje zelf is privébezit en je mag er niet aan land. Dat is maar goed ook, want er leeft een dier dat nergens anders ter wereld voorkomt: de zwarte hagedis Podarcis lilfordi lilfordi, een ondersoort van de Balearische hagedis die zich op dit ene stukje steen heeft ontwikkeld en die je op foto’s herkent aan zijn bijna roetzwarte huid. Sinds 2019 is ook het water eromheen beschermd. De Reserva Marina de la Illa de l’Aire beslaat 719,31 hectare en loopt van Punta des Xoriguer tot Punta de Rafalet, met daarbinnen 454 hectare die als bijzondere duikzone is aangewezen. Zwemmen en snorkelen mogen gewoon, vangen en verzamelen niet. Vanaf de rotsen aan weerszijden van het strand snorkel je zo het reservaat in, over plateaus die geleidelijk aflopen, en omdat de bescherming nog jong is zie je hier het herstel letterlijk op gang komen.
De Torre de Son Ganxo, de toren op de heuvel
Op de kop boven de oostkant van het strand staat een ronde, taps toelopende stenen toren die je vanaf het zand niet kunt missen. Dat is de Torre de Son Ganxo, ook wel de Torre de Punta Prima genoemd, en het is de zuidelijkste van de kustverdedigingstorens van Menorca. Hij werd ontworpen door de militair ingenieur Ramón Santander en op 17 juni 1787 opgeleverd, in de Spaanse periode van het eiland, naar het model van de Britse artillerietorens die wij nu Martellotorens noemen.
De opzet was eenvoudig en doeltreffend. Beneden lagen de opslagruimtes voor kruit, munitie en proviand, op de middelste verdieping zat een grote ronde ruimte met een wenteltrap, en boven op het platform stonden drie kanonnen van verschillend kaliber. De eigenlijke taak was niet schieten maar kijken: zag de wacht een vijandig schip naderen, dan ging er een vuur aan waarvan de rook de volgende toren in de keten waarschuwde, en zo ging het bericht in korte tijd het hele eiland rond. Sinds 30 november 1993 is de toren beschermd erfgoed. Hij is in 2011 gerestaureerd en de Consell Insular de Menorca verhuurt hem nu via de jeugdorganisatie van het eiland als groepsaccommodatie voor vijftien personen, waarschijnlijk het bijzonderste slaapadres van deze kust.
Het water, het zand en zwemmen met kinderen
Het strand loopt flauw af en het water blijft een eind uit de kant tot je middel komen, waardoor dit een van de makkelijkere stranden van Menorca is om met kleine kinderen naartoe te gaan. De zwemzone is met gele boeien afgebakend, zodat boten en waterscooters er niet in kunnen, en er staat een reddingspost op het zand die in het seizoen bemand is. Douches en toiletten zijn er, net als ligbedden en parasols te huur, en in de zomer liggen er kano’s en supboards klaar.
Het water heeft wel één eigenaardigheid die je moet kennen. Omdat de baai open naar het zuidoosten ligt, spoelt er bij aanlandige wind soms een dikke laag posidoniablad op het zand, bruin en wierachtig van uiterlijk. Dat is geen vervuiling maar afgestorven zeegras van de velden voor de kust, en juist het bewijs dat het ecosysteem gezond is. In het hoogseizoen wordt het weggehaald, in het voor- en naseizoen blijft een deel liggen omdat het de zandstrook tegen winterstormen beschermt. Hetzelfde zuidoostelijke karakter betekent dat er bij harde zuidenwind echte golfslag kan staan, en op zo’n dag is dit geen peuterstrand meer.
In 2026 had Punta Prima samen met Binibèquer Nou, Son Bou en Cala en Porter een van de vier blauwe vlaggen van Menorca, een opvallend klein aantal voor een eiland met zoveel kust. Dat komt niet doordat het water elders slechter is, maar doordat de meeste Menorcaanse baaien helemaal geen voorzieningen hebben en dus niet voor de keuring in aanmerking komen.
Schuif opzij voor meer foto’s. De vuurtoren bij het invallen van de avond, de wachttoren van 1787 en het rotsinhammetje Caló Roig verderop langs de kust. Foto’s via Wikimedia Commons: Daniel Ramminger (CC BY 2.0), Dreizung (CC BY 3.0) en Andrómeda7 (CC BY-SA 4.0)
Parkeren, bus en hoe je er komt
Met de auto rijd je vanaf de luchthaven van Maó 10,1 kilometer in ongeveer eenentwintig minuten, en vanaf Maó zelf 10,0 kilometer in een kleine twintig minuten. Vanaf het dorp Sant Lluís is het 5,3 kilometer en acht minuten. Kom je vanaf de andere kant van het eiland, dan moet je er flink voor rijden: vanaf Ciutadella is het 54 kilometer en bijna een uur over de Me-1. Dat is in de praktijk de hele lengte van Menorca, dus plan dit als dagtocht of blijf aan deze kant slapen.
Parkeren is hier gemakkelijker dan op bijna elk ander Menorcaans strand. Direct achter het zand ligt een gratis terrein, en in de straten eromheen liggen nog een stuk of tien kleine parkeervlakken die ook niets kosten, zodat je zelden meer dan honderd meter loopt. In de eerste twee weken van augustus is het wel een kwestie van op tijd komen. Op parkeren op Menorca staat wat je verder op het eiland mag verwachten, want niet overal is het zo soepel geregeld.
Zonder auto kan het ook. De buslijnen vanuit Maó naar de zuidoostkust hebben een halte die letterlijk C. des Xaloc, Platja heet en die aan de rand van het zand ligt, plus nog vier andere haltes in de wijk. In de bus betaal je contant en het liefst gepast; perioden, tijden en tarieven staan in onze gids over de bus op Menorca. Buiten het zomerseizoen dunt de dienstregeling flink uit, dus controleer in mei en oktober de actuele tijden.
Lopen over het Camí de Cavalls
Het oude ruiterpad dat in 185 kilometer rond Menorca loopt, raakt hier de kust en dat maakt Punta Prima een logisch begin- of eindpunt van een dagetappe. Naar het westen loopt de route in 8,5 kilometer naar Binissafúller, langs Biniancolla en de inhammen van de zuidoostkust. Naar het oosten gaat het in 7,5 kilometer naar Cala Sant Esteve bij de monding van de haven van Maó, een etappe die onderweg langs Alcalfar en s’Algar komt en die in onze ogen de mooiere van de twee is.
Wil je het korter houden, dan is het stuk naar het noordoosten al na een half uur de moeite waard. Je loopt over het kale kustplateau naar Caló Roig, een smal rotsinhammetje met turkoois water waar bijna niemand komt, met op de kop erachter nog zo’n oude wachttoren. Dit is kustwandelen in zijn eenvoudigste vorm: geen schaduw, geen kraan, wel de hele tijd zee aan je rechterhand. Neem water mee en doe het niet midden op de dag in juli. De andere etappes staan op onze pagina over het Camí de Cavalls.
Wat er in de buurt is
Je zit hier midden in het zuidoosten, en dat is het dichtstbebouwde deel van de Menorcaanse kust. Op twee kilometer ligt Biniancolla, op nog geen zes kilometer het witgekalkte doolhofdorp Binibeca Vell dat je op elke ansichtkaart van het eiland ziet, en in Cala Torret daarnaast zit Paupa, een bar in de oude bootgarages aan het water. Richting het noordoosten liggen Alcalfar en s’Algar op zes kilometer, allebei kleiner en stiller dan Punta Prima. Wil je goed eten, dan staat in het dorp Sant Lluís Sa Pedrera d’es Pujol, waar ze in een oude steengroeve verfijnd koken. Op zomeravonden is er bovendien een wisselende markt op de boulevard van Punta Prima zelf, klein en dorps, zoals alle markten op Menorca.
Wanneer kun je het beste naar Punta Prima Menorca?
Mei, juni en september zijn hier de beste maanden. Het water is dan bruikbaar, de terrassen zijn open, het zand is ruim genoeg voor iedereen en de parkeerplaats is nooit een probleem. September heeft bovendien het voordeel dat de zee na de hele zomer op zijn warmst is, terwijl de drukte na de Spaanse schoolvakanties al wegvalt. Oktober is nog zacht en vaak het helderste water van het jaar, maar dan beginnen de busdienst en een deel van de horeca af te schalen.
Juli en augustus zijn prachtig van weer maar echt vol, met de piek in de eerste helft van augustus. Omdat dit een echte vakantiewijk is, merk je die drukte eerder dan op een onbebouwde baai: het zand, de boulevard en de supermarkt zitten tegelijk vol. Kom je in die weken, wees dan voor tien uur op het strand. In de winter is het hier stil en winderig, maar wel een prachtige kant voor een kustwandeling met de vuurtoren in beeld. Hoe de maanden zich tot elkaar verhouden, staat in onze gids over de beste reistijd voor Menorca.
| Vanaf het strand van Punta Prima Menorca | Afstand | Rijden |
|---|---|---|
| Biniancolla | 2,1 km | 3 minuten |
| Binibèquer Nou | 4,2 km | 8 minuten |
| Sant Lluís (dorp) | 5,3 km | 8 minuten |
| Alcalfar | 5,7 km | 8 minuten |
| Binibeca Vell | 6,1 km | 11 minuten |
| s’Algar | 6,1 km | 9 minuten |
| Maó | 10,0 km | 19 minuten |
| Luchthaven van Maó (MAH) | 10,1 km | 21 minuten |
| Es Castell | 11,1 km | 17 minuten |
| Ciutadella | 54,0 km | 59 minuten |
Op de strandenkaart van Menorca zie je Punta Prima samen met alle andere stranden van het eiland.
Veelgestelde vragen over Punta Prima Menorca
Is dit hetzelfde Punta Prima als op Formentera?
Nee, het zijn twee verschillende plekken op twee verschillende eilanden, ruim honderdvijftig kilometer uit elkaar. Dit is het zandstrand in de gemeente Sant Lluís op Menorca, met een boulevard, een reddingspost en uitzicht op de vuurtoren van Illa de l’Aire. Punta Prima op Formentera is een rotspunt bij Es Pujols met een oude wachttoren, waar je vanaf de rotsen zwemt en vooral voor de zonsondergang komt. Er bestaat ook nog een Punta Prima bij Torrevieja op het Spaanse vasteland.
Wat is dat eilandje met de vuurtoren voor de kust?
Dat is Illa de l’Aire, een onbewoond eilandje van ongeveer vierendertig hectare dat nergens hoger komt dan vijftien meter. De vuurtoren brandt sinds 1860, is achtendertig meter hoog en daarmee de hoogste van Menorca, en zijn licht reikt achttien zeemijl ver. Het eilandje is privébezit en mag niet betreden worden; er leeft een zwarte hagedis die nergens anders ter wereld voorkomt.
Wat kost parkeren bij Punta Prima Menorca?
Niets. Direct achter het strand ligt een gratis terrein en in de straten eromheen liggen nog een stuk of tien kleine parkeervlakken die ook gratis zijn. Je loopt zelden meer dan honderd meter. In de eerste helft van augustus zitten de plekken vlak bij het zand rond het middaguur wel vol.
Is Punta Prima Menorca geschikt voor kinderen?
Ja. Het zand loopt flauw af, het water blijft een eind uit de kant ondiep, de zwemzone is met boeien afgebakend en er staat in het seizoen een bemande reddingspost. Er zijn douches, toiletten, ligbedden en parasols, en de terrassen en winkels staan aan de overkant van de straat. Alleen bij harde zuidenwind kan er echte golfslag staan en is het strand minder geschikt voor kleintjes.
Heeft Punta Prima Menorca een blauwe vlag?
Ja. In 2026 was het een van de vier Menorcaanse stranden met een blauwe vlag, samen met Binibèquer Nou in dezelfde gemeente en Son Bou en Cala en Porter in Alaior. Dat lage aantal komt niet doordat het water elders slechter is, maar doordat de meeste baaien van het eiland geen voorzieningen hebben en daardoor niet voor de keuring in aanmerking komen.
Hoe ver is Punta Prima Menorca van het vliegveld?
10,1 kilometer, met de auto ongeveer eenentwintig minuten. Maó ligt op 10,0 kilometer en negentien minuten, het dorp Sant Lluís op 5,3 kilometer, en Ciutadella aan de andere kant van het eiland op 54 kilometer en bijna een uur.
Kun je naar Illa de l’Aire varen of zwemmen?
Aan land gaan mag niet, want het eilandje is privébezit en beschermd. Zwemmen naar de overkant is bovendien geen goed idee: het is bijna anderhalve kilometer open water met scheepvaart en stroming. Wat wel kan, is snorkelen vanaf de rotsen aan weerszijden van het strand, waar je meteen in het zeereservaat zit dat sinds 2019 rond het eilandje geldt.
Wat is die toren op de heuvel bij het strand?
De Torre de Son Ganxo, ook Torre de Punta Prima genoemd, een kustverdedigingstoren van het Martellotype die op 17 juni 1787 werd opgeleverd naar een ontwerp van ingenieur Ramón Santander. Hij heeft drie verdiepingen en droeg bovenop drie kanonnen. Sinds 1993 is hij beschermd erfgoed en sinds de restauratie van 2011 verhuurt de Consell Insular hem als groepsaccommodatie voor vijftien personen.
Op de kaart
Punta Prima Menorca is niet het wildste strand van het eiland en wil dat ook niet zijn. Het is de plek waar je met kinderen, een koelbox en een parasol naartoe rijdt, vijftig meter loopt en de hele dag naar een vuurtoren op een onbewoond eiland zit te kijken. Die combinatie van gemak en uitzicht bestaat verder nergens op Menorca. Wil je weten welke baaien van het eiland daar tegenover staan, dan vind je die in ons overzicht van de mooiste stranden van Menorca; de rest van het eiland staat in de Menorca reisgids en hoe Menorca zich tot de andere eilanden verhoudt lees je in onze gids over de Balearen.
Bronnen
Coördinaten van het strand, de strandcontour (OSM-relatie 1581445, eigen meting: ongeveer 240 meter van punt tot punt), de gratis parkeerterreinen, de reddingspost Centre Salvament en de bushalte C. des Xaloc – Platja: OpenStreetMap, geraadpleegd 2 oktober 2026. Afstanden en rijtijden: eigen berekening met de routeplanner van OpenStreetMap (autoprofiel), 2 oktober 2026. Afstand tot Illa de l’Aire en tot de vuurtoren: eigen meting op de eilandcontour en het lichtpunt uit OpenStreetMap, 2 oktober 2026. Oppervlakte (34 hectare), maximale hoogte (14,92 meter), privébezit en de hagedis Podarcis lilfordi lilfordi: Catalaanse Wikipedia over Illa de l’Aire, geraadpleegd 2 oktober 2026. Vuurtoren in bedrijf sinds 15 augustus 1860, toren van 38 meter, 165 traptreden, licht op 53 meter en bereik van 18 zeemijl, en de Moscarter op Ibiza die hem in 1977 als hoogste van de Balearen opvolgde: apuntmenorca.com en de Engelse Wikipedia over Illa de l’Aire Lighthouse, met het lichtkarakter (één witte flits per vijf seconden), de lichthoogte en het bereik bevestigd in de zeekaartgegevens van OpenStreetMap, geraadpleegd 2 oktober 2026. Torre de Son Ganxo: Spaanse Wikipedia over de Torre de Punta Prima (ingenieur Ramón Santander, oplevering 17 juni 1787, drie verdiepingen, drie kanonnen, beschermd erfgoed sinds 30 november 1993, code RI-51-0008584, eigendom van de Consell Insular de Menorca en beheer door INJOVE) en menorca.es, geraadpleegd 2 oktober 2026. Reserva Marina de la Illa de l’Aire (719,31 hectare sinds 2019, van Punta des Xoriguer tot Punta de Rafalet, duikzone van 454 hectare): eerder vastgesteld voor onze pagina over snorkelen op Menorca. Blauwe vlaggen op Menorca in 2026: menorca.info, 5 mei 2026, zoals eerder vastgesteld voor onze pagina over Cala Galdana. Etappes van het Camí de Cavalls (8,5 kilometer naar Binissafúller en 7,5 kilometer naar Cala Sant Esteve): eerder vastgesteld voor onze pagina over het Camí de Cavalls. Foto’s: Nicolas Vigier (CC0), Dreizung (CC BY-SA 3.0 en CC BY 3.0), Ben Salter from Wales (CC BY 2.0), Daniel Ramminger (CC BY 2.0) en Andrómeda7 (CC BY-SA 4.0), alle via Wikimedia Commons.
