Gepubliceerd op
De Far de la Mola met het wachtershuis, op de rand van het plateau. Foto: Formesar, CC BY-SA 4.0 (Wikimedia Commons)
Aan de oostkant houdt Formentera op met een klap. Het plateau van La Mola loopt kilometers lang vrijwel vlak door en eindigt dan ineens in een wand van honderdtwintig meter recht de zee in. Op de rand daarvan staat de Far de la Mola, een witte toren met een huis ernaast, een vijgcactus ertegenaan en verder niets. Het is de oudste vuurtoren van de kleine Pitiusen, de plek waar Jules Verne zijn lezers naartoe stuurde, en het punt waar de zon op Formentera als eerste uit zee komt.
Besteld door een koningin
De vuurtoren werd gebouwd in opdracht van koningin Isabel II, naar een ontwerp van de ingenieur Emili Pou, en na twee jaar bouwen op 30 november 1861 in gebruik genomen. Bij de toren horen twee woningen en een paar ruimtes voor het werk van de vuurtorenwachter, want in de negentiende eeuw was dit een plek waar mensen woonden en niet alleen een baken.
Zo is het lang gebleven. Generaties wachters hebben hier het licht ontstoken, tot het rond de eeuwwisseling overbodig werd: tegenwoordig gaat het licht op een vast tijdstip vanzelf aan. Op het stroomnet werd de toren pas in 1971 aangesloten, wat iets zegt over hoe afgelegen deze hoek van het eiland tot voor kort was. Het witte licht reikt zestien zeemijl als vast licht en drieentwintig als flits.

Jules Verne en het einde van de wereld
In 1877 publiceerde Jules Verne Hector Servadac, een roman waarin een stuk van de aarde door een komeet wordt meegenomen de ruimte in. Een deel van dat verhaal speelt zich hier af, op precies deze kaap. Naast de vuurtoren staat sinds 1978 een monument dat daaraan herinnert, en daarmee is deze plek het enige stuk Formentera dat in de wereldliteratuur een rol speelt.
Het is niet moeilijk te zien waarom het hem aansprak. Je staat op een vlakke kaap, met honderdtwintig meter lucht onder je en daarachter alleen water, en er is in die richting niets meer tot de kust van Sardinie. Dat gevoel van rand van de wereld is precies wat een negentiende-eeuwse avonturenroman nodig had, en wie er vandaag staat voelt het nog.

Sinds 2026 een expositie in het gebouw
De vuurtoren is lang alleen van buiten te bekijken geweest, maar dat is veranderd. Sinds 2026 huisvest het gebouw een culturele en educatieve ruimte, met een verzameling van zesenvijftig werken van kunstenaars die een band met het eiland hebben. De toren zelf beklim je niet, maar je komt nu wel binnen.
De openingstijden zijn van dinsdag tot en met zondag van 10.00 tot 14.00 uur, met op woensdag en zondag ook de avond erbij, van 17.00 tot 21.00 uur. Maandag is gesloten, en van 1 december tot 11 februari gaat de deur helemaal dicht. Een kaartje kost 4,50 euro, studenten en gepensioneerden betalen 2,50 euro, en kinderen onder de achttien, eilandbewoners en werklozen komen gratis binnen.



Schuif opzij voor meer foto’s. Van het panorama over de klif tot de toren tegen de diepblauwe lucht. Foto’s: Montserrat Boix (CC BY-SA 4.0), shaorang (CC BY-SA 2.0) en Formesar (CC BY-SA 4.0), Wikimedia Commons
De klif en het uitzicht
Het plateau van La Mola is een licht hellende kalkstenen tafel die aan de oostkant abrupt afbreekt. Het hoogste punt van het hele eiland ligt hier vlakbij: Sa Talaiassa, op honderdtweeennegentig meter. Vanaf de rand bij de vuurtoren kijk je over de zee en langs de kliffen naar het zuiden, en bij helder weer zie je de hele lengte van het eiland achter je liggen.
Blijf wel achter de muur. De rand is niet overal afgezet, de rots brokkelt op plekken af en er staat vaak meer wind dan je beneden gewend bent. Het is een van die plekken waar het uitzicht je naar voren trekt en de afgrond onder je begint zonder waarschuwing.
Wat er in die kliffen zit
De wand onder de vuurtoren is niet massief. In de kliffen van La Mola zit een reeks grotten, de meeste natuurlijk gevormd en vrijwel allemaal aan de kust. De Cova des Bacons ligt op honderdnegen meter hoogte en heeft een ingang van achttien meter breed en drie meter hoog; de Cova de sa Baixada zit op negentig meter en meet veertien bij zesenhalve meter. Lager, op dertig meter in de zuidelijke kliffen, ligt de Cova Mala, en aan de oostkant de twee grotten van s’Arena.
Je komt er als wandelaar niet bij, want ze liggen in de wand en niet aan een pad. Maar het verklaart wel iets wat je vanaf de rand ziet: de donkere plekken in de rotswand onder je zijn geen schaduw maar openingen, en er zitten er meer dan je op het eerste gezicht zou zeggen.
De zon komt hier op, niet onder
Dit is het misverstand dat de meeste bezoekers meenemen. De Far de la Mola is wel een van de zes officieel aangewezen uitkijkpunten van Formentera, maar hij kijkt op ongeveer honderdzes graden uit, en dat is pal oost. De zon komt hier dus uit zee omhoog en zakt aan de andere kant van het eiland weg, achter Cap de Barbaria en Cala Saona.
Wie vroeg opstaat wordt daarvoor ruim beloond, want dit is samen met Punta Prima de beste zonsopkomst van het eiland, en je deelt hem met vrijwel niemand. Kom je in de avond, dan zie je de laatste zon op de kliffen vallen en de kleur van de rots omslaan naar oranje, wat op zijn eigen manier de moeite waard is. Alle plekken en tijden staan bij de zonsondergang op Formentera.
Hoe je er komt
De vuurtoren ligt ongeveer tweeeneenhalve kilometer buiten El Pilar de la Mola, aan het eind van de weg die over het plateau doorloopt. Met de bus neem je lijn 2 tot het dorp en loop je of fiets je het laatste stuk; een halte bij de vuurtoren zelf is er niet. Met eigen vervoer rijd je gewoon door tot het parkeerterrein bij de toren.
Met de taxi is het vanaf de haven van La Savina 19,3 kilometer, de langste rit van het eiland, en dat komt met het geldende metertarief uit op ongeveer 23,70 euro overdag en 28,91 euro in de avond en op feestdagen; de hele lijst staat in onze gids over de taxi op Formentera. En wie er te voet naartoe wil, neemt vanaf Es Caló de Sant Agustí het oude klifpad Camí de sa Pujada omhoog en steekt daarna het plateau over, een stevige maar prachtige route die in wandelen op Formentera staat beschreven.
Wat er verder op het plateau is
Maak er geen losse rit van maar een halve dag. In El Pilar de la Mola staat het witte kerkje, draait de oude windmolen Moli Vell nog, en is er op woensdag en zondag in het seizoen de ambachtsmarkt die het dorp sinds de jaren zeventig zijn reputatie gaf. Onderweg over het plateau rijd je langs wijngaarden en vijgenbomen, en aan de voet van de kliffen ligt het verscholen Es Caló des Mort.
Het is bovendien het stilste deel van Formentera. Waar de kust in augustus volloopt, blijft het hier boven leeg, en de combinatie van hoogte, wind en uitzicht maakt dat je er langer blijft dan je van plan was.
Wanneer je het beste gaat
Vroeg in de ochtend voor de zonsopkomst, of in de late middag als het licht laag over het plateau valt. Midden op de dag is de kaap kaal en heet, en in de zomer staat er geen schaduw. De expositie is van 1 december tot 11 februari dicht, dus wie in de winter komt vindt alleen de buitenkant, al is de kaap juist dan op zijn indrukwekkendst met de zee die tegen de kliffen staat.
Houd rekening met de wind. Op honderdtwintig meter hoogte aan de oostkant staat vrijwel altijd meer bries dan beneden, en bij een stevige noordooster is het er ronduit guur, ook in juni.
Op de dorpenkaart van Formentera zie je Far de la Mola samen met alle andere dorpen en stadjes van het eiland.
Veelgestelde vragen over de Far de la Mola
Wanneer is de Far de la Mola gebouwd?
Hij werd ingehuldigd op 30 november 1861, na twee jaar bouwen, in opdracht van koningin Isabel II en naar een ontwerp van ingenieur Emili Pou. Daarmee is het de oudste vuurtoren van de kleine Pitiusen.
Kun je de vuurtoren van binnen bekijken?
Sinds 2026 zit er een culturele ruimte in het gebouw met een verzameling van zesenvijftig werken van kunstenaars met een band met het eiland. De toren zelf beklim je niet.
Wat kost het en wanneer is het open?
De expositie is van dinsdag tot en met zondag open van 10.00 tot 14.00 uur, en op woensdag- en zondagmiddag van 17.00 tot 21.00 uur. Maandag dicht, en van 1 december tot 11 februari helemaal gesloten. Een kaartje kost 4,50 euro; studenten en gepensioneerden betalen 2,50 euro en kinderen onder de achttien, eilandbewoners en werklozen komen er gratis in.
Wat heeft Jules Verne met deze plek te maken?
Hij liet een deel van zijn roman Hector Servadac uit 1877 zich hier afspelen. Naast de vuurtoren staat sinds 1978 een monument dat daaraan herinnert.
Hoe hoog staat de vuurtoren?
Op de rand van een klif van honderdtwintig meter boven zee, aan de oostpunt van het plateau van La Mola. Het hoogste punt van het eiland ligt vlakbij: Sa Talaiassa, op honderdtweeennegentig meter.
Is het een plek voor de zonsondergang?
Nee, voor de zonsopkomst. De kaap kijkt op ongeveer honderdzes graden uit, dus de zon komt hier uit zee omhoog en gaat aan de andere kant van het eiland onder. Het is wel een van de zes officieel aangewezen uitkijkpunten.
Hoe kom je er zonder auto?
Met buslijn 2 tot El Pilar de la Mola en daarna ruim twee kilometer te voet of op de fiets. Wie wil wandelen loopt het oude klifpad Cami de sa Pujada omhoog vanaf Es Calo en steekt het plateau over.
Wat kost een taxi vanaf de haven?
Van La Savina naar de vuurtoren is het 19,3 kilometer, de langste rit van het eiland. Met het geldende metertarief komt dat op ongeveer 23,70 euro overdag en 28,91 euro in de avond en op feestdagen.
Op de kaart
Combineer de vuurtoren met het dorp El Pilar de la Mola en zijn markt, met het uitzicht over de kliffen bij Racó de sa Pujada en met Es Caló des Mort aan de voet van het plateau. Een overzicht van alles wat er te zien is staat bij de bezienswaardigheden van Formentera.
Bronnen (geraadpleegd 11 oktober 2026): de pagina van de gemeente Formentera (formentera.es) over de vuurtoren voor de hoogte van de klif, Sa Talaiassa, het Jules Verne-monument en de expositie met openingstijden en tarieven; de Catalaanse Wikipedia over el far de la Mola voor het ontwerp van Emili Pou, de aansluiting op het stroomnet in 1971 en het bereik van het licht; Periodico de Ibiza voor de opdracht van koningin Isabel II en de inhuldiging op 30 november 1861; onze eigen tarievenpagina voor de taxirit; OpenStreetMap voor de coordinaten.



