Gepubliceerd op
Het begin van het pad bij Es Savinar, met de kust van Sant Josep beneden. Foto: Gerda Arendt, CC0, via Wikimedia Commons
Wandelen op Ibiza vraagt iets andere verwachtingen dan wandelen op Menorca. Er loopt hier geen doorlopend kustpad rond het eiland, de routes zijn korter en de bewegwijzering is wisselend. Wat Ibiza wel heeft zijn een echte bergtop van 475 meter, vlakke kustpaden door een natuurpark en een groen, leeg noorden. En er is één ding dat je moet weten voordat je vertrekt: het beroemdste uitkijkpunt van het eiland, dat boven Es Vedrà, is sinds februari 2025 afgesloten door de grondeigenaren. Hieronder staan de routes die de moeite zijn, met gemeten afstanden, en wat er in het zuidwesten precies is veranderd.
Ibiza is geen wandeleiland zoals Menorca
Dat is geen kritiek maar een verwachtingsmanagement. Menorca heeft de Camí de Cavalls, een pad dat in twintig etappes om het hele eiland loopt en dat bij wet is opengesteld. Ibiza heeft zoiets niet. Wat er is, is een verzameling losse routes: een klim naar de top, een paar vlakke kustpaden, wegen door het binnenland en steile afdalingen naar baaien waar geen weg heen gaat. Veel daarvan loopt over privéland dat wordt gedoogd en niet formeel is geregeld, en dat verschil is de laatste jaren pijnlijk zichtbaar geworden.
Het voordeel is dat je op Ibiza binnen een halfuur rijden altijd wel een wandeling hebt die bij je dag past, van twintig minuten tot een halve dag. Het nadeel is dat je niet blind op een gids of een app kunt vertrouwen, omdat een route die vorig jaar nog gewoon liep dit jaar achter een hek kan liggen.
Sa Talaia: het dak van Ibiza
De enige echte bergwandeling van het eiland begint bij de kerk van Sant Josep de sa Talaia. Vanaf daar is het 2,2 kilometer naar de top, een klim die de routeplanner op een dikke half uur zet en die je in de praktijk met pauzes en fotostops in drie kwartier tot een uur doet. Heen en terug ben je dus anderhalf tot twee uur kwijt, wat aardig overeenkomt met de twee tot drie uur die de plaatselijke wandelgidsen noemen.
Het pad begint als een onverharde weg achter het dorp en gaat over in een bospad tussen de pijnbomen, met her en der markeringen. Het is nergens technisch, maar het klimt gestaag en er is weinig schaduw op het laatste stuk. Boven heb je uitzicht in alle richtingen: Formentera in het zuiden, Es Vedrà in het westen, de baai van Sant Antoni in het noordwesten en bij helder weer de hele zuidkust. Ga vroeg, want de top is onbeschut en rond het middaguur staat er in de zomer geen boom te schuilen.

Wat er met het uitzicht op Es Vedrà is gebeurd
Dit is de belangrijkste praktische informatie van deze pagina, en de meeste wandelgidsen kloppen hier niet meer. Het uitkijkpunt bij de Torre des Savinar, ook bekend als de Torre del Pirata, was jarenlang dé plek voor de foto van Es Vedrà. In februari 2025 hebben de grondeigenaren, met toestemming van de gemeente Sant Josep, de toegang te voet afgesloten en ook de parkeerplaatsen bij Es Savinar en Cap Blanc dichtgezet. In de zomer van 2026 was de toegang nog steeds beperkt.
Datzelfde raakt de afdaling naar Atlantis, de oude steengroeve Sa Pedrera onder de kliffen. Dat was altijd al een zware, steile en onbewegwijzerde afdaling voor mensen met goede schoenen en geen hoogtevrees, maar een deel van de toegang over de kliffen loopt door hetzelfde afgesloten gebied. Ga er niet van uit dat je er zomaar komt, en klim zeker niet over hekken.
Waar je nu nog wel op Es Vedrà uitkijkt, is vanaf het strand van Cala d’Hort zelf, dat gewoon toegankelijk is gebleven, en vanaf de weg en de terrassen erboven. Ook vanaf de top van Sa Talaia zie je de rots liggen, alleen verder weg. Welke adressen in die hoek uitzicht hebben, staat in ons stuk over overnachten met uitzicht op Es Vedrà.
De vlakke kustwandeling bij Ses Salines
De makkelijkste mooie wandeling van het eiland ligt in het natuurpark in het zuiden. Vanaf het strand van Ses Salines loop je in 2 kilometer, ongeveer een half uur, naar de oude wachttoren Torre de ses Portes op de zuidpunt. Het pad is vlak, loopt langs de duinen en over de rotsige kust, en eindigt op het punt waar je het smalle water naar Formentera overziet, met de eilandjes van Es Freus ertussen.
Dit is de route om met kinderen of met ongeschikte schoenen te doen. Let wel op de parkregels: de duinen zijn kwetsbaar en je hoort op de looppaden en vlonders te blijven. Aan de andere kant van de landtong kun je doorlopen naar Es Cavallet, wat er een lus van maakt.

Het groene noorden
Het noorden van Ibiza, de streek die es Amunts heet, is het lege deel van het eiland: heuvels met pijnbos, terrassen met amandel- en vijgenbomen en een kust die steil in zee valt. Vanaf Portinatx lopen korte kustpaden naar uitkijkpunten en naar de vuurtoren op de noordpunt, en rond Sant Joan de Labritja liggen oude landwegen tussen de velden waar je uren kunt lopen zonder iets tegen te komen.
Dit is ook de kant van het eiland waar het in het voorjaar het mooist is. Eind januari en in februari staan de amandelbomen in bloei, vooral op de hoogvlakte bij Santa Agnès, en dat is een van de weinige redenen om Ibiza in de winter te bezoeken die niets met rust te maken heeft.
Korte wandelingen voor een halve middag
Niet elke wandeling hoeft een onderneming te zijn. Vanaf het klifdorp Es Cubells loop je in 1,3 kilometer, een kleine twintig minuten, omlaag naar het kiezelbaaitje Cala Llentrisca, waar geen bus komt en geen strandtent staat. Terug klim je hetzelfde stuk omhoog, dus reken op drie kwartier voor de hele lus plus de tijd dat je in het water ligt.
Bij Sant Antoni loopt een pad omlaag naar Punta Galera, het rotsplateau van vlakke platen waar mensen voor de zonsondergang komen. En in Santa Eulària is de klim naar Puig de Missa, de versterkte kerk op de heuvel boven het dorp, een kwestie van een kwartier met een uitzicht dat de moeite is.







Schuif opzij voor meer foto’s. Van de toren boven Es Vedrà tot de kliffen van Portinatx. Foto’s via Wikimedia Commons, makers in de bronnenregel
Wanneer, en wat je meeneemt
Het wandelseizoen op Ibiza loopt van oktober tot en met mei. In die maanden is het tien tot twintig graden, is het eiland groen en zit er geen mens op de paden. Juli en augustus zijn ongeschikt voor alles wat langer duurt dan een uur: het loopt tegen de dertig graden, er is nauwelijks schaduw en op geen van deze routes kom je een kraan tegen. Wil je in de zomer toch lopen, ga dan bij zonsopgang of het laatste uur voor zonsondergang, en neem meer water mee dan je denkt nodig te hebben.
Verder: schoenen met grip, want het rotspad is los en de kalksteen is glad na regen. Blijf op de paden, vooral in het natuurpark en op de plekken die over privéland lopen, want het is precies de slordigheid van bezoekers die in het zuidwesten tot hekken heeft geleid. En kijk voor je gaat nog even of de route die je wilt lopen open is; wat vorig jaar nog kon, kan dit jaar dicht zijn.
Veelgestelde vragen over wandelen op Ibiza
Wat is de mooiste wandeling op Ibiza?
De klim naar Sa Talaia vanaf de kerk van Sant Josep, 2,2 kilometer omhoog naar het hoogste punt van het eiland op 475 meter, met uitzicht op Formentera, Es Vedrà en de baai van Sant Antoni. Voor een vlakke wandeling is het kustpad van Ses Salines naar de Torre de ses Portes de mooiste, 2 kilometer over het zand en de rotsen.
Kun je nog naar het uitkijkpunt bij Es Vedrà lopen?
Nee. De grondeigenaren hebben in februari 2025 de toegang te voet naar het uitkijkpunt bij de Torre des Savinar afgesloten, met toestemming van de gemeente Sant Josep, en ook de parkeerplaatsen bij Es Savinar en Cap Blanc gingen dicht. In de zomer van 2026 was de toegang nog beperkt. Het strand van Cala d’Hort is wel gewoon open.
Hoe hoog is het hoogste punt van Ibiza?
Sa Talaia, boven Sant Josep de sa Talaia, is met 475 meter het hoogste punt van het eiland. Vanaf de kerk in het dorp is het 2,2 kilometer naar boven, een dikke half uur klimmen.
Wanneer kun je het beste wandelen op Ibiza?
Van oktober tot en met mei. Dan is het tien tot twintig graden en zijn de paden leeg. In juli en augustus is het te heet voor lange routes, met nauwelijks schaduw en geen drinkwater onderweg; loop dan alleen bij zonsopgang of vlak voor zonsondergang.
Heeft Ibiza een kustpad zoals de Camí de Cavalls?
Nee. Anders dan Menorca heeft Ibiza geen doorlopend pad rond het eiland en geen wet die de doorgang regelt. Wat er is, zijn losse routes van twintig minuten tot een halve dag, met wisselende bewegwijzering en soms over gedoogd privéland.
Is er een makkelijke wandeling met kinderen op Ibiza?
Het kustpad van het strand van Ses Salines naar de Torre de ses Portes: 2 kilometer, ongeveer een half uur, helemaal vlak en langs het water. Blijf op de looppaden en vlonders, want de duinen vallen onder de parkregels.
Meer van dit eiland vind je bij de mooiste stranden van Ibiza en in snorkelen op Ibiza, want veel van deze paden eindigen in het water. Op de andere eilanden kun je terecht bij wandelen op Mallorca met de GR221 en bij wandelen op Menorca. Ibiza is een van de vier Balearen.
Bronnen: de afsluiting van het uitkijkpunt bij de Torre des Savinar door de grondeigenaren in februari 2025, met toestemming van de gemeente Sant Josep, en het dichtzetten van de parkeerplaatsen bij Es Savinar en Cap Blanc, zijn eerder vastgesteld voor onze pagina over die toren, op basis van Periódico de Ibiza en Noudiari. De hoogte van 475 meter voor Sa Talaia en de routes bij Ses Salines, Portinatx, Sant Joan en Puig de Missa komen uit het wandeloverzicht van Periódico de Ibiza van 9 augustus 2026. De loopafstanden zijn zelf gemeten op 24 september 2026 met de voetgangersrouteplanner van OpenStreetMap, met coördinaten uit Nominatim en OpenStreetMap: 2,2 kilometer van de kerk van Sant Josep naar de top, 2,0 kilometer van het strand van Ses Salines naar de Torre de ses Portes en 1,3 kilometer van Es Cubells naar Cala Llentrisca. Controleer voor vertrek of een route open is, want de toegang over privéland kan van jaar tot jaar veranderen. Foto’s: Wikimedia Commons, van Gerda Arendt (CC0), Vicenç Salvador Torres Guerola (CC BY-SA 3.0), AH AP (CC BY 2.0), anibal amaro (CC BY 3.0), Hans Bernhard (Schnobby) (CC BY-SA 3.0), MrPepanos (CC BY 3.0) en Nicolas G. Mertens. This picture is not in the public domain. If you want to use this picture outside of Wikipedia, please read the Licensing section just below. In particular, “You must give appropriate credit, provide a link to the license, and indicate if changes were made. You may do so in any reasonable manner, but not in any way that suggests the licensor endorses you or your use.”
Esta imagen no es de dominio público. Si desea utilizar esta imagen fuera de Wikipedia, lea la sección Licencias justo debajo. En particular, “Debe dar el crédito apropiado, proporcionar un enlace a la licencia e indicar si se realizaron cambios. Puede hacerlo de cualquier manera razonable, pero no de ninguna manera que sugiera que el licenciante lo respalda a usted o su uso.” (CC BY-SA 4.0).



