Gepubliceerd op
De Camí de Cavalls bij Es Talaier, aan de zuidkust tussen Cala en Turqueta en Son Saura. Foto: MontanNito, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons
Wandelen op Menorca betekent in de praktijk bijna altijd de Camí de Cavalls, het pad dat in twintig etappes rond het hele eiland loopt. Officieel is de route 185 kilometer lang; de etappes opgeteld komen uit op 183,65 kilometer, met samen 3.548 hoogtemeters. Dat klinkt fors, maar het hoogste punt van de hele ronde ligt op 118 meter. Je hoeft er bovendien niets van in één keer te doen: de aantrekkelijkste stukken zijn dagwandelingen van vijf tot dertien kilometer die eindigen op een strand. Hieronder staat wat de Camí de Cavalls is, welke etappes zich lenen voor één dag, hoe noord en zuid van elkaar verschillen, en wanneer je beter niet gaat.
Wat is de Camí de Cavalls?
De naam betekent letterlijk paardenpad, en dat verklaart meteen waar het vandaan komt. Al in de veertiende eeuw lagen er stukken kustpad die de verdediging van het eiland moesten dienen. Toen er later langs de kust wachttorens tegen piraten verrezen, werd een doorlopende route om het eiland heen pas echt nuttig: ruiters konden zo van toren naar toren patrouilleren en alarm doorgeven. In de achttiende eeuw, tijdens het Britse bestuur, gold het pad als Camino Real en was het gewoon een openbare weg.
Daarna raakte het in onbruik. Grote delen liepen over privéland, hekken gingen dicht en het tracé verdween onder de begroeiing. Vanaf 1996 voerde een burgerbeweging actie om het pad terug te krijgen, wat in 2000 leidde tot een eigen wet, de Llei del Camí de Cavalls, waarmee de route werd vastgelegd en er afspraken kwamen met de landeigenaren over doorgang. Na het herstel en de bewegwijzering is de ronde sinds 2010 weer in zijn geheel te lopen, te fietsen en te paard te doen. Sinds 2012 draagt hij het nummer GR 223.
Dat verleden merk je onderweg. Je loopt voortdurend over andermans grond, langs droogstapelmuren en door houten en metalen hekken die je achter je dicht moet doen omdat er vee achter staat. Het pad is geen aangelegde wandelroute door een park maar een oude werkweg die mag blijven bestaan dankzij afspraken, en dat is precies waarom die hekken zo belangrijk zijn.
De twintig etappes en hoe zwaar ze zijn
De nummering begint in Maó en loopt tegen de klok in, dus eerst langs de noordkust naar Ciutadella en daarna over de zuidkust terug. De kortste etappe is nummer acht, van Algaiarens naar Cala Morell, met 5,39 kilometer. De langste is nummer drie, van Favàritx naar Arenal d’en Castell, met 13,5 kilometer, op de voet gevolgd door de twee stukken ten zuiden van Ciutadella van 13 en 13,2 kilometer.
Zwaarte hangt hier niet samen met lengte maar met hoe vaak het pad op en neer gaat. De duidelijk zwaarste etappe is nummer zes, van Binimel·là naar Els Alocs: 8,76 kilometer met 379 hoogtemeters, en daarin zit ook het hoogste punt van de hele route op 118 meter. Nummer zeven, van Els Alocs naar Algaiarens, komt met 304 hoogtemeters over 9,61 kilometer dicht in de buurt. Aan de andere kant van de schaal ligt het vlakke zuidwesten: van Ciutadella naar Cap d’Artrutx loop je dertien kilometer met nauwelijks honderd meter stijgen, en kom je niet hoger dan twintig meter boven zee.
De mooiste etappes als dagwandeling
Voor wie een dag wil lopen en daarna wil zwemmen, zijn er vijf etappes die er bovenuit steken.
De bekendste is nummer dertien, van Cala en Turqueta naar Cala Galdana. Met 6,38 kilometer en 172 hoogtemeters is het een halve dag, en je komt onderweg langs Cala Macarelleta en Cala Macarella, de twee baaien die op elke ansichtkaart van het eiland staan. Omdat de parkeerplaats bij Turqueta in het hoogseizoen wordt afgesloten en er dan een pendelbus rijdt, is lopen hier vaak simpeler dan rijden.
Wie het wilder wil, neemt nummer zes, van Binimel·là naar Els Alocs. Dat is de zwaarste van de twintig, maar het is ook de etappe die langs Cala Pregonda voert, waar het gesteente van vulkanische oorsprong geelwit oplicht en het strand meer aan een andere planeet doet denken dan aan de Middellandse Zee. Neem hier water mee, want onderweg is er niets.
Nummer twee, van Es Grau naar Favàritx, is de rustigste van het stel: 8,5 kilometer met nog geen tweehonderd hoogtemeters, dwars door het natuurgebied s’Albufera des Grau, het hart van het biosfeerreservaat, en eindigend bij de zwarte leisteenrotsen van de vuurtoren van Favàritx. Voor vogels is dit het beste stuk van het eiland.
Aan de zuidkant is nummer veertien de mooiste lange, van Cala Galdana naar Sant Tomàs, 10,4 kilometer met 216 hoogtemeters langs de ravijnen en de strandjes Mitjana en Trebalúger. En nummer zestien, van Son Bou naar Cala en Porter, is met 7,92 kilometer een goede halve dag met uitzicht vanaf de klifrand, eindigend bij Cova d’en Xoroi, de bar in de rotswand.
Noordkust of zuidkust?
Menorca is geologisch in tweeën gedeeld, en dat bepaalt hoe een wandeling voelt. De noordkust is de oude helft, met donker en roodachtig gesteente, kale koppen, weinig schaduw en een kustlijn die voortdurend inkeept. Hier staat ook de tramuntana, de noordenwind die de bomen scheef blaast en die je op een winderige dag flink tegen kunt hebben. Het is de kant van de eenzame stranden, waar je op een doordeweekse dag in mei uren niemand tegenkomt.
De zuidkust is jonger en bestaat uit lichte kalksteen. Daar hebben regenrivieren diepe ravijnen uitgesleten die op zee uitkomen, en precies op die monden liggen de witte baaien met turkoois water waar het eiland om bekendstaat. Het pad loopt er vaker door dennenbos, dus je hebt meer schaduw, maar je klimt ook steeds het ene ravijn uit en het volgende in. Wie mooi weer en kalm water wil, zit in het zuiden beter; wie ruimte en leegte zoekt, neemt het noorden.
Wanneer wandel je op Menorca?
April, mei, oktober en begin november zijn de beste maanden. Het is dan een graad of twintig, het eiland is groen en de zon is te doen. Juli en augustus zijn af te raden voor alles wat langer duurt dan een uur: er is op grote delen van de route geen schaduw, geen drinkwaterpunt en geen mogelijkheid om af te breken. Wie in de zomer toch wil lopen, vertrekt bij zonsopgang en is voor elf uur binnen. In de winter kan het prima wandelweer zijn, met milde dagen en een leeg eiland, al kunnen regen en de tramuntana een noordelijke etappe onaangenaam maken; hoe dat zit, staat in ons stuk over Menorca in de winter. Voor het weer per maand is er de beste reistijd voor Menorca.
Wat je meeneemt, en waar je op let
Water is het belangrijkste. Op de meeste etappes kom je geen kraan, fontein of strandtent tegen, zeker niet buiten het hoogseizoen, dus reken op anderhalf tot twee liter per persoon voor een halve dag. Verder zon: een pet, een bril en een hoge factor, want de schaduw is schaars en de weerkaatsing op het lichte gesteente is sterk. Schoenen met grip zijn geen overbodige luxe, want het pad is vaak kaal rotsplateau met losse steen, en op de zuidkust kan gladde kalksteen na regen verraderlijk zijn.
Houd je verder aan de omgangsregels die bij de doorgangsafspraken horen. Laat hekken achter zoals je ze aantrof, blijf op het gemarkeerde pad, en ga niet dwars over weiland waar vee loopt. De markering bestaat uit de rood-witte tekens van een GR-route plus houten paaltjes met het logo van de Camí de Cavalls; waar het pad over privéland loopt, staan die paaltjes dicht op elkaar. Kamperen langs de route is niet toegestaan.
Hoe kom je bij het begin van een etappe?
Dit is het echte probleem van lineaire etappes: je eindigt niet waar je auto staat. Er zijn drie oplossingen. Je loopt heen en terug, waarmee een etappe van zes kilometer een dag van twaalf wordt. Je gebruikt de bus, wat werkt voor de plekken die een dienst hebben, zoals Ciutadella, Son Bou, Cala Galdana en Es Grau; het busnet van Menorca heet Mou-T en wordt door het eilandbestuur samen met de vervoerders gereden, en de zomerlijnen rijden ongeveer van mei tot oktober. Of je neemt een taxi naar het startpunt en loopt terug naar je auto, wat voor de afgelegen noordelijke etappes meestal de enige praktische optie is. Hoe je je überhaupt over het eiland verplaatst, staat in van vliegveld Menorca naar je hotel en in onze praktische tips voor Menorca.
Schuif opzij voor meer foto’s. Van de wegwijzers en de noordelijke rotskust tot de witte baaien van het zuiden. Foto’s via Wikimedia Commons, makers in de bronnenregel
Wandelingen die niet op de Camí de Cavalls liggen
Niet alles op Menorca speelt zich aan de kust af. De klim naar Monte Toro, met 358 meter het hoogste punt van het eiland, is een korte maar steile wandeling vanuit Es Mercadal met aan de top een klooster en bij helder weer uitzicht over het hele eiland. In het binnenland loopt een netwerk van oude landwegen tussen de droogstapelmuren door, met onderweg prehistorische resten zoals Naveta des Tudons en Torre d’en Galmés. En rond Es Grau liggen korte lussen door het natuurpark die ook met kinderen te doen zijn; daarover meer in Menorca met kinderen.
Veelgestelde vragen over wandelen op Menorca
Hoe lang is de Camí de Cavalls?
Officieel 185 kilometer rond het hele eiland. De twintig etappes opgeteld komen uit op 183,65 kilometer, met samen 3.548 hoogtemeters. Het hoogste punt van de route ligt op 118 meter, in etappe zes.
Hoeveel dagen heb je nodig voor de hele Camí de Cavalls?
Wie elke etappe als dag neemt, is twintig dagen bezig. In de praktijk combineren de meeste wandelaars etappes tot een route van tien tot dertien dagen. De organisaties die de tocht als pakket aanbieden werken met varianten van dertien, tien, acht, zeven en zes dagen.
Welke etappe van de Camí de Cavalls is het mooist?
Voor witte baaien is etappe dertien van Cala en Turqueta naar Cala Galdana de beste keuze, 6,38 kilometer langs Macarella en Macarelleta. Voor ruw noordelijk landschap is etappe zes van Binimel·là naar Els Alocs de mooiste, langs Cala Pregonda, maar dat is ook de zwaarste van de twintig.
Is de Camí de Cavalls zwaar?
Technisch niet: er zitten geen klimpassages in en het hoogste punt is 118 meter. Wat het zwaar maakt is het ontbreken van schaduw en water, het losse rotspad en de lengte van sommige etappes. De zwaarste is nummer zes met 379 hoogtemeters over 8,76 kilometer.
Wanneer kun je het beste wandelen op Menorca?
April, mei, oktober en begin november. Juli en augustus zijn te heet voor lange etappes omdat er nauwelijks schaduw en geen drinkwater is. In de winter kan het prima lopen zijn, al kan de tramuntana een noordelijke etappe onaangenaam maken.
Mag je overal lopen op de Camí de Cavalls?
Ja, het hele pad is openbaar toegankelijk, maar grote delen lopen over privéland op grond van afspraken uit de wet van 2000. Blijf daarom op het gemarkeerde pad, laat hekken achter zoals je ze aantrof en kampeer niet langs de route.
Hoe kom je terug bij je startpunt?
De etappes zijn lineair, dus heen en terug lopen verdubbelt de afstand. Voor plekken met een busverbinding, zoals Ciutadella, Son Bou, Cala Galdana en Es Grau, is het busnet Mou-T een oplossing. Voor de afgelegen noordelijke etappes is een taxi naar het startpunt meestal de enige praktische manier.
Meer van dit eiland vind je in ons overzicht van de mooiste stranden van Menorca en bij de bezienswaardigheden van Menorca. Wie liever op een ander eiland loopt, kijkt bij wandelen op Mallorca, met de GR221 door de Tramuntana. Menorca is een van de vier Balearen.
Bronnen: de lengte, het hoogteverschil, het hoogste punt en de begin- en eindpunten van alle twintig etappes komen van de officiële etappepagina’s van de Camí de Cavalls bij de Consell Insular de Menorca, geraadpleegd 24 september 2026; de opgetelde 183,65 kilometer en 3.548 hoogtemeters zijn daaruit berekend. De officiële lengte van 185 kilometer, het aantal etappes, de veertiende-eeuwse oorsprong, de status als Camino Real onder Brits bestuur, de burgerbeweging vanaf 1996, de Llei del Camí de Cavalls uit 2000 en de heropening in 2010 komen van het Spaanstalige Wikipedia-artikel over de Camí de Cavalls. De varianten van dertien, tien, acht, zeven en zes dagen komen van camidecavalls360.com, 24 september 2026. Het busnet Mou-T is eerder vastgesteld bij de vervoerder en het eilandbestuur; controleer de zomerdienstregeling voor je gaat. Foto’s: Wikimedia Commons, van MontanNito (CC BY-SA 3.0), LucT (CC BY-SA 3.0), Franrull (CC BY-SA 4.0), Josefito123 (CC BY-SA 4.0), Turismo Menorca from Menorca, España (CC BY-SA 2.0) en Paul Stephenson (CC BY 2.0).
